Het linkerrijtje

In de poule des doods van de NBSB  deed ons geliefde C-team goede zaken. Ondanks de afwezigheid van enkele van onze topspelers werd  UNK A met het heilig vuur bestreden en met 4-0 verslagen.
Onze spelers zijn zeer gewild bij maatschappelijke en sportieve evenementen: Jacques was gedetacheerd bij het A-team om daar het beslissende punt te scoren (factuur volgt). André vierde een heuglijk feit in Drenthe bij een turfvuur met bloedworst en streekbrandewijn. Toch was de captain erin geslaagd een knap team op de been te brengen: aan bord 1 Nico, de sluipmoordenaar uit Kaltmhout, aan bord 2 Suus, een vooraanstaand politicus, van wiens kwaliteiten wij nog even gebruik mogen maken totdat hij naar het Binnenhof wordt geroepen, op bord drie captain Hans – als teammanager zacht op de relatie, hard op het resultaat – en tot slot Zekerheidje op bord vier.
Met iedere vezel van het afgetrainde lichaam gespannen trad dit viertal aan tegen de mannen van UNK.

Uw Dienaar opende de score: met ragfijn positiespel ontregelde ik de vijandelijke stelling. Link en rechts plaagstootjes uitdelend en elegant combinerend vocht ik mij een weg naar het verdiende punt. Omstanders mogen daar tegen inbrengen  dat ik in de opening een dame cadeau kreeg, maar daar heb ik geen herinnering aan.
Mijn teamgenoten wisten het goede voorbeeld te volgen: Captain Hans werd door zijn tegenstander uitgedaagd op zijn favoriete terrein: Albins tegengambiet. Hij won al snel een pion in comfortabele stelling. Suus aan bord won ook een pion, toen nog twee en had even later aan drie plus/vrijpionnen genoeg om het punt binnen te halen. Na een ruil van de torens kon ook Hans de zegen noteren: 3-0

De partij van Nico ging dus vooral om de eer en dat duurt soms wat langer. Het café was bijna leeg en de eerste forenzen stonden al in de file toen Nico met weinig tijd op de klok en in een gecompliceerde stelling een stuk won en de daarop volgend verwikkelingen fraai in zijn voordeel besliste.

RSG draait weer mee in het linkerrijtje, de beker met de grote oren is helder in het vizier!

 

Ben Cartens


Stukkenjagers E-RSG B

 

 

 

Goed herstel B-team

 

Na het debacle tijdens de eerste ronde van de avondcompetitie waarin het B-team door KiNG met 0-4 werd afgedroogd, was er nu een sterke wederopstanding. Met Martijn en Joey weer terug in de gelederen, waren we natuurlijk ook in staat om beter tegenstand te bieden dan in de eerste ronde waarin we zelfs het eerste bordpunt moesten prijsgeven omdat we niet voltallig waren. Gezien het ratingoverwicht mocht van ons worden verwacht dat het treffen met Stukkenjagers-F gewonnen moest kunnen worden. Toch duurde het lang voordat uiteindelijk het winnende bordpunt werd gepakt. Teamcaptain Joey, die steeds sterker wordt, was op het derde bord snel klaar met tegenstander Jan Bergsma, maar op dat moment waren de drie andere partijen nog in evenwicht. Op het vierde bord kreeg Rob in zijn partij tegen Wil Wouts een verloren stelling toen hij zijn dame moest ruilen tegen een loper om aan mat te ontsnappen. Toch besloot hij om door te schaken en dit bleek in eerste instantie geen verkeerde keuze. In zijn jacht op de juiste matzet blunderde Wouts en met een paardenvork op koning-dame moest Wouts zijn dame ook inleveren. Dit ging wel ten koste van het paard van Rob waardoor hij nog steeds een licht stuk achter stond. Op het tweede bord kreeg Ron tegen zijn ‘achteruit schakende’, passieve tegenstander een overwicht en dit leverde snel het tweede bordpunt op. Een puntendeling was in ieder geval bereikt, maar op het eerste en vierde bord streden vader en zoon Verbeek nog om het winnende punt. Rob redde het uiteindelijk na een lang eindspel niet, maar op het eerste bord leek Martijn toch de buit binnen te gaan halen. Hij kreeg materiaalvoordeel en een veel sterkere stelling dan zijn tegenstander die bij iedere zet (hoe vreemd kan men zich gedragen) steeds weer remise aanbood. Martijn keek vragend naar teamcaptain Joey die kort antwoordde: ‘kill him!’ En dat deed Martijn dus ook waardoor de buit met 1-3 voor de B-Genoten was.

 

 

 


De Derby

De Roosendaalse Schaakderby is altijd een beladen wedstrijd, vergeleken waarbij het kampioenschap in de groep 6E van de landelijke competitie in het niet valt. Wie de Derby der Derby’s wint is geheid winnaar van het Sportgala, vergaart eeuwige roem en sleept sponsors binnen – om van de inkomsten uit merchandising nog maar te zwijgen (denk aan dekbedden, koffiemokken en etuis met een portret van een van de schakers en natuurlijk tatoeages van een cruciale stelling op een lichaamsdeel naar keuze).

De Pion trad aan met  een fikse dosis jeugdig elan, bij de samenstelling van ons team was gekozen voor ervaring en bezonken wijsheid. Bewust van het gewicht van deze dag incasseerde ik snel een punt aan het mij onbekende zevende bord. Gesterkt door een goede voorbereiding en een uitgekiend dieet maakte ik een zorgvuldige keuze uit het mij aangeboden materiaal en incasseerde het eerste punt. André volgde wat later dit goede voorbeeld door snel materiaal te winnen en in de koningsaanval de partij te beslissen, Hans stelde met een paardzet zijn tegenstander voor de keuze tussen mat en dameverlies en Suus oogstte twee pionnen, waarna zijn tegenstander hem nog lang liet werken, maar aan de uitslag viel niet te tornen. 4-0 inmiddels, tijd voor een terzijde om de spanning op te bouwen:

Alle spelers van dit RSG-team zijn voormalige Pionspelers, trainers en teamleiders van De Pion spelen bij RSG. Bij twee clubs waarvan de historie zo met elkaar verweven is, kan elk resultaat in eigen voordeel worden uitgelegd. Winst is altijd de vrucht van eigen kunnen, bij verlies heeft de tegenpartij het eigenlijk bij ons geleerd. Iedereen blij!

We gaan even verder. Nico speelde als een Petrosjan-light (=elke 10 zetten een rij opschuiven en je tegenstander over de rand drukken) een soevereine partij en won ruim binnen de tijd (!) en Marc had al vroeg in de partij een dame voor toren en stuk gewonnen en kon de  strijd beslissen: 6-0.
Pieter leverde na een lange laveerpartij aan het achtste bord een stuk in en gunde De Pion daarmee grootmoedig een punt.
Een kapitein verlaat altijd als laatste het schip, niet alleen bij naderende schipbreuk (Baronie), maar ook wanneer de overige teamleden al in polonaise door de Veestallen hossen. Er schijnt een legende te zijn, dat Arco graag twee pionnen weggeeft, maar dit bleek niet te kloppen. Met twee pionnen meer en een superieure loper tegen een kreupel paard won hij zijn partij fraai 7-1.

Op naar Zundert!

 

Ben Cartens


Van A naar Beter

De parkeergarage in Tilburg kun je op diverse manieren benaderen, waarvan enkele illegaal. Wie de exploratiedrang van onze teams kent, weet dat daarvan geen manier onbenut is gelaten: over  voetgangersgebieden, tegen de richting in en door poorten waar je niet door mag. U kunt onze teamleden op diverse bewakingsbeelden terugzien. Onder de opwekkende leuze “Van A naar beter”was Roosendaal op de terugweg onvindbaar gemaakt. Pas aanstaande maandag zal blijken of iedereen al binnen is.

Bij de wandeling van de parkeergarage naar Cinecitta zag ik, dat in Paradox die avond één van de betere Amerikaanse jazzpianisten van dit moment speelde. In plaats van een avond tussen jonge, mooie en succesvolle mensen van topmuziek te genieten, ging ik honderd meter verder schaken in een zaaltje tussen 60 mannelijke knotwilgen van rijpere leeftijd in het aanhoudende gereutel van hun spijsverteringskanalen. Succes is een keuze. Dit ging een rotavond worden.

Suus en de captain waren in de schaduw van de basiliek gebleven, dus wij moesten het dit keer zonder de onverschrokkenheid van de Zouaven stellen. Nico opende de gevechtshandelingen door met grote precisie zijn appelsap op de telefoon van de tegenstander te gooien (nat in één!). Die was daardoor niet van slag en Nico leverde al snel een kwaliteit in. Naast hem overkwam André iets soortgelijks, maar zonder appelsap. In gecompliceerde verwikkelingen ging een kwaliteit verloren en vervolgens de partij. Ook Nico moest al snel daarna de vlag strijken.

Aan bord 3 en 4 leken respectievelijk Jacques en Uw Dienaar goede kansen te hebben. Vanuit een dubbelfianchetto beschoot Jacques de vijandelijke koning uit alle hoeken, maar die wist nog net naar een rochade weg te glippen en na vele wederzijdse dreigingen resteerde een kale remisestelling. Ik had in de opening een pionnetje weggesnoept en kwam langzaam beter te staan, maar op de 40e zet gaf ik het voordeel weg en op de 41e de partij.

De Stukkenjagers D  –  RSG C    3 ½ –  ½ : een hardhandige nederlaag  waar geen excuus voor aan te voeren valt – tegen een op papier zwakker team. Ik voorzie disciplinaire maatregelen van de captain.

 

Ben Cartens



Baronie 3 – RSG

Vol zelfvertrouwen vertrokken wij naar Breda om even de puntjes op te halen. Het ratingoverwicht op de meeste borden moest toch voldoende zijn. Speellocatie was huize Vredenbergh, Woonvoorziening voor ouderen. De meeste aanwezige schakers passen goed in het beeld dat we van de doelgroep hebben. Prettige bijkomstigheid was de aanwezigheid van de nodige medische voorzieningen.

Ik heb niet veel van de overige partijen mee gekregen, bovendien heb ik geen zin en kennis genoeg, behalve die van Fritz, om diepzinnige varianten te presenteren, waar toch niemand in geïnteresseerd is.

Het begon veelbelovend, Ted, die goed in vorm is, hakte zijn tegenstander er binnen 19 zetjes vanaf. Frans was degelijk begonnen, maar op zeker moment maakte hij toch zijn traditionele foutje, verloor een stuk en de partij. De rest van de partijen verliep vooralsnog gunstig. We stonden nergens verloren en op sommige borden hadden we winstkansen. Vervolgens maakten Dree en Marc remise na geen winstkansen gehad te hebben. Suus miste, naar eigen zeggen, een stukwinst en moest vervolgens berusten in remise. Stand 2 ½ – 2 ½ met grote winstkansen. Dit was ook het oordeel van Ben, die voor een bliksembezoek langs kwam, zag dat het goed was en met een gelukkig gevoel weer wegging.

Echter, het ging ineens bergafwaarts. Nico was terecht gekomen in een potremise stelling en zocht tevergeefs de aandacht van teamleider Arco, die het echter te druk had met z’n eigen stelling en het niet opmerkte. Nico speelde door. Arco zelf speelde tot nu toe een vlekkeloze partij en stond op het punt om zijn tegenstander mat te zetten. Echter, hij verzuimde een laatste stuiptrekking van zijn tegenstander te pareren en ging plots zelf mat. Zo, dat is lekker, we staan een punt achter en Arco gaf Nico en mij de opdracht om tot het gaatje te gaan. Bij Nico zat er geen muziek meer in de stelling, dus werd het uiteindelijk remise. Aan deze schlemiel de taak zijn partij te winnen. Op zeker moment moet ik winstkansen hebben gehad, maar zag de weg er naar toe niet. Het zakte terug naar ongeveer gelijke stelling. Ondertussen bleef mijn tegenstander me op iedere zet remise aanbieden, waarop ik hem mededeelde dat dit valt onder hinderen van de tegenstander (alles in een vriendschappelijke sfeer hoor). Maar wij hadden natuurlijk niets aan een remise. Door mijn pogingen om ijzer met handen te breken was ik in een pionneneindspel terecht gekomen met een pion minder en dat was nog wel een vrijpion. Het werd tijd om de noodvlag te hijsen. Mijn eerste remisevoorstel werd schoorvoetend geaccepteerd met een 4 ½ – 3 ½ eindstand als gevolg.

Hans



RSG C – Baronie D 2 – 2

In de voorbereiding van ons gevierde team op het nieuwe seizoen, kozen de spelers aan de hogere borden een afwijkende route ten opzichte van de cracks aan de lage borden. De ambitieuzen stroopten de internationale toernooien af in hun drang naar glorie en ratingpunten. De captain en lager personeel bereidden zich voor door intensief in de tuin te zitten, cocktailrecepten uit te wisselen, terwijl ook een kort fietstochtje niet werd geschuwd.
De opbrengst bleek gelijk uit te vallen. Tegen het D-team van De Baronie scoorden de bovenste twee borden samen een punt evenals de onderste twee. Eindstand 2-2 dus.

Uw correspondent toonde godzijdank geen vormbehoud, want dan hadden de stukken na 10 zetten weer in de doos gekund. In een gelijk opgaande partij deed zwart te snel enkele passieve zetten, waarna een aanval over de f-lijn de strijd besliste. Jacques volgde dit goede voorbeeld al snel. In een Dame-Indische partij behaalde hij eerste duurzaam ruimtevoordeel. In een eindspel van D/L, tegen D/P joeg hij de secuur spelend de koning met schaakjes alle kanten op en verschalkte vervolgens het paard. 2-0 voor RSG en een welverdiende pils voor Jacques.

Dat er een tegenpunt aan zat te komen was ook duidelijk: Captain Hans werd in een Morra-gambiet onmiddellijk klemgezet, verbruikte veel tijd, maar vond de uitweg niet en moest opgeven.
Nico leek echter de zege makkelijk binnen te gaan halen. Zijn partij deed denken aan zijn fraaiste prestaties in Brasschaat: langzaam overwicht opbouwen, strooien met dreigingen en deze keer niet teveel tijd verbruiken. In gewonnen stelling zocht hij desondanks iets te lang naar de mooiste matwending en toen bleek de 40e zet zich toch aan gene zijde van de tijdcontrole te bevinden. Auw!

Spijtig, maar met nog twee spelers achter de hand, die nu verhinderd waren in verband met het Keldertoernooi in Ruinerwold en schaken om harde dollars in Central Park,New York, zien wij de toekomst met vertrouwen tegemoet.

Ben Cartens


Intern (07-10-2019)

In afwachting van de terugkeer van onze fietsende ICT-medewerkers uit Spanje, hierbij de voorlopige stand van Pieter Keizer na drie gespeelde rondes:

Ted – 3.

Marc – 2.

Arco en Pieter – 1½.

Frank R., Marvin, Nico, Patrick, Hans, Jacques, Leo – 1.

André, Frank S., Joey, Ron – ½.

Rob, Ben, Erik, Frans, Ab – 0.


Intern (07-10-2019)

RON – JOEY:  ½-½.

Wit komt beter uit de opening, wint 2 pionnen, zwart wint er 1 terug en …….

MARC – ERIK:  1-0.

Damegambiet, wit kreeg een open h-lijn, zwart kwam 1 pion achter te staan en wit maakte dit mooi af.

HANS-ARCO:  ½-½.

Via Hollands komen de heren terecht in het Staunton gambiet. Hans stond goed, maar na Lf4 slechter. Arco antwoordt met Pd5 en het is meteen remise.

TED – MARVIN:  1-0.

Na een rustige opening kwam de partij al vroeg in een mooie stelling terecht. Na een blunder van zwart wint wit.

JACQUES – NICO:  1-0.

B3-f5, ook een Hollandse opzet. Zwart kreeg een kwetsbare pion op e6 en een slechte witveldige loper. Manoeuvreren, manoeuvreren, totdat wit de zwarte stelling binnendrong en enkele pionnen veroverde. Zwart kon nog wel een kwaliteit winnen, maar daarmee was de koek wel op.

LEO – ROB:  1-0.

Rob kreeg na een koningsgambiet een betere stelling, maar hij misrekende zich, toen hij een paard wilde ruilen tegen 2 pionnen. Hij kwam een pion achter. Daarna volgde een blunder en Leo won een loper. Hij domineerde verder de partij en had alleen nog wat moeite om de juiste matzet te vinden.

Een gezellig Hollands avondje was het, ook schaaktechnisch, alleen, het moet voortaan iets rustiger in de schaakzaal, want er zijn mensen, die echt veel last hebben van gekwetter over gespeelde partijen. Heb daar begrip voor. Graag voortaan je bord meenemen en in het café evalueren, dan is iedereen blij en vaart Ampie’s klandizie wel.