Intern (07-10-2019)

In afwachting van de terugkeer van onze fietsende ICT-medewerkers uit Spanje, hierbij de voorlopige stand van Pieter Keizer na drie gespeelde rondes:

Ted – 3.

Marc – 2.

Arco en Pieter – 1½.

Frank R., Marvin, Nico, Patrick, Hans, Jacques, Leo – 1.

André, Frank S., Joey, Ron – ½.

Rob, Ben, Erik, Frans, Ab – 0.


Intern (07-10-2019)

RON – JOEY:  ½-½.

Wit komt beter uit de opening, wint 2 pionnen, zwart wint er 1 terug en …….

MARC – ERIK:  1-0.

Damegambiet, wit kreeg een open h-lijn, zwart kwam 1 pion achter te staan en wit maakte dit mooi af.

HANS-ARCO:  ½-½.

Via Hollands komen de heren terecht in het Staunton gambiet. Hans stond goed, maar na Lf4 slechter. Arco antwoordt met Pd5 en het is meteen remise.

TED – MARVIN:  1-0.

Na een rustige opening kwam de partij al vroeg in een mooie stelling terecht. Na een blunder van zwart wint wit.

JACQUES – NICO:  1-0.

B3-f5, ook een Hollandse opzet. Zwart kreeg een kwetsbare pion op e6 en een slechte witveldige loper. Manoeuvreren, manoeuvreren, totdat wit de zwarte stelling binnendrong en enkele pionnen veroverde. Zwart kon nog wel een kwaliteit winnen, maar daarmee was de koek wel op.

LEO – ROB:  1-0.

Rob kreeg na een koningsgambiet een betere stelling, maar hij misrekende zich, toen hij een paard wilde ruilen tegen 2 pionnen. Hij kwam een pion achter. Daarna volgde een blunder en Leo won een loper. Hij domineerde verder de partij en had alleen nog wat moeite om de juiste matzet te vinden.

Een gezellig Hollands avondje was het, ook schaaktechnisch, alleen, het moet voortaan iets rustiger in de schaakzaal, want er zijn mensen, die echt veel last hebben van gekwetter over gespeelde partijen. Heb daar begrip voor. Graag voortaan je bord meenemen en in het café evalueren, dan is iedereen blij en vaart Ampie’s klandizie wel.


Intern (30-09-2019)

Arco-Ted: 0-1.

Arco offert een centrumpion voor beter spel en Ted maakte er langzaam een pion voordeel van. Ted kreeg een goede stelling met tegenspel, Arco maakte een foutje, verloor een kwaliteit en gaf op.

André-Pieter: ½-½.

Pieter ruilde onderweg veel stukken af, omdat dit voor zijn stelling beter uitkwam. Er ontstond een eindspel met allebei 7 pionnen, die allemaal muurvast stonden, geen doorkomen aan en vet remise.

Marvin-Jacques: 1-0.

Helaas heb ik hiervan geen verslag gekregen of gezien.

Frank S.-Hans: ½-½.

Een Sic. in evenwicht en na 2 lopers, 2 torens en 6 pionnen, die nog over waren, werd tot remise besloten.

Ben-Marc-: 0-1.

Ben startte naar eigen zeggen met een uitheemse variant van Pirc. Bij zet 21 produceerde Ben een echte misser en Marc maakte dit netjes af. Marc vond dit “wel een aardig potje Philidor” en zag, dat Ben “wat tochtige gaten creëerde rondom zijn koning”, die hij niet meer dicht kon houden.

Joey-Nico: 0-1.

Een Sic. in de laatste partij, het werd middernacht en het leek een remise te worden, maar Joey deed een mindere zet, met stukverlies.

Patrick-Leo: 1-0.

Beide spelers gingen vol in de aanval. De stukken vlogen van het bord. Leo probeerde een koningsaanval, die niet doorsloeg en Patrick zette met een overgebleven toren mat.

Al onze ICT-medewerkers zijn in Spanje aan het fietsen, vandaar, dat ik een overzichtje heb gemaakt van de huidige stand in ons ge- en misprezen Piet Keizer systeem. Sommige grote schakers zijn wat stuntelig gestart in deze nieuwe competitie,  vandaar dat ondergetekende zich nu tijdelijk mag verblijden in een tweede plaats op de nieuwe ranglijst. wees niet bezorgd, hij zal zich binnenkort weer snel voegen bij de wat lagere regionen, opdat hij zich weer kan kwijten aan zijn taak van ambassadeur voor de Veestallen!

Ted – 2.

Pieter – 1½.

Arco, Frank R., Marc, Marvin, Nico, Patrick:  1.

André, Frank S., Hans:  ½.

Ab, Ben, Eric, Frans J., Jacques, Joey, Leo, Rob, Ron:  0.

 

 



De Laatste Ronde.

“Ja, we zijn oneven loot mij maar vrij”. De laatste ronde van de interne competitie is gespeeld en de kampioen was al bekend. Ivo gefeliciteerd met het behaalde kampioenschap. De speelzaal bood een trieste aanblik. 6 borden en 13 Genoten aanwezig. Hans, herstellende van een zware operatie, was toeschouwer en genoot zichtbaar.

Ivo was vrij, maar was bereid om tegen André te spelen. De voorspelbaarheid van de uitslag werd humoristisch aangekaart bij de tijdelijke wedstrijdleider. Deze zag echter geen andere oplossing en annonceerde de indeling met een welluidende stem.

De Kraker van deze ronde speelde zich af in de onderste regionen van de ranglijst. Rob speelde, met wit nog wel, tegen Leo. Leo wint de kwaliteit met een Paard Drietand en met een aftrekaanval de Dame van Rob, klasse gecombineerd. Leo pakt alles wat ie pakken kan en wint.

De zetten, die gedaan worden, in de partijen, weerspiegelen het niveau van het spel. De Genoot zwoegt en doet een euvele poging goed uit de opening te komen om daarna in de bagger, die de laatste ronde van zo’n keizercompetitie altijd met zich meebrengt, te belanden en de ene na de andere grafzet produceert.

Geheel volgens de traditie van het RSG, kwam er weer een Koningsgambiet op het bord. De strijd was kort, zie de uitslagen elders op deze site.

Een veel gehoorde klacht is dat het Keizersysteem niet spannend is aan het slot van het seizoen. Men zou de promotie en degradatie missen en men concludeert dan ook, en misschien wel terecht, dat de partijen nergens meer om gaan. Dan zouden die partijen gespeeld worden om “Des Keizers Baard”. Genoten ” Kannie waar zijn “.

De kritiek komt vooral van de tegenstanders van het Keizersysteem binnen het Genootschap. Begrijpelijk. De hang naar het oude en bekende en daarbij, een systeem dat Frans, door 1 ronde mee te spelen en te winnen, een TPR geeft van 2200, is ook maar een getal, edoch een bedenkelijke waardering. Genoten, de geschoonde ranglijst ziet er anders uit.

Als 1ste jaar van een pilot viel het Keizersysteem niet tegen, nu nog deelnemers, die zich opgeven voor de competitie en ook daadwerkelijk meedoen en uitspelen, een bereikbare competitieleider, snelle communicatie via het internet en een bestuur dat erachter gaat staan, dan zeg ik: “nog een jaar doen”.



De Zaterdageditie XVII

Elke ronde nieuwe kansen! Genoten de vorm kan wel eens 500 rating punten minder zijn, het hoofd kan er wel eens niet naar staan, maar als het ongemak, die de ledematen nog kunnen verdragen, om naar de clubavond te komen, te dragen is, dan valt er nog te genieten op de clubavond.

Enkele weken geleden is de tweede cyclus van het Keizersysteem begonnen. De eerste ronde van deze cyclus bracht één verrassende uitslag en er kwam weer een Koningsgambiet op een van de borden.

Den Voorzitter speelde het, zijn tegenstander neemt het kleinood aan en na de opening ontstaat een scherpe strijd met tegengestelde rokades. Opvallend in de stelling is wel dat de zwart-veldige loper van zwart het fort bewaakt. Wit heeft zojuist zijn Dame naar b4 gespeeld en dreigt ontegenzeggelijk zijn centrumpion op e4 naar e5 te spelen.

Ook uit de keizercompetitie is volgende partij. De zwartspeler heeft beter, veel beter, zo niet gewonnen gestaan, maar de partij duurt lang en duurt. Plannen verdwijnen als sneeuw voor de zon en mindere zetten komen als welkome ideeën. En we komen in onderstaande stelling. De zwartspeler krijgt nog kansen om het tij te keren maar maakt er geen gebruik van.

De 4de ronde van de interne competitie bracht bij de partij tussen Ted en Erik een Italiaan op het bord. De witspeler speelt deze variant al zo’n kleine 40 jaar. Wit krijgt een klein voordeel en als zwart zetherhaling uit de weg gaat, hij het eindspel in gaat met een kwaliteit minder. Ted wint en is momenteel de leider in de Keizer competitie van het RSG (2de helft).

André, met wit, speelde tegen Rob. Wit speelt de Larsen opening en zwart zet de deur open met g6! En na het overduidelijke Loper naar b2 speelde zwart f6 en wit won op de 8ste zet met Loper maal f7, mat. Is er een notatie van deze “kurz partie”? Zo, ja opsturen naar de zaterdageditie redactie.

Jacques speelde tegen Ron en hij ook speelt de Larsen opening. Een lange laveerpartij. Waarbij wit goed uit de opening kwam maar uiteindelijk aan het kortste eind trok. Het notatie kopietje meldde dat de verkeerde zet Ld3 zou zijn geweest. Volgende keer graag een indruk van de partij, heren.

Patrick speelde met wit tegen, de gevierde man van zaterdag, Pieter, volgens het verslag de Albelli opening? Wit krijgt een groot voordeel, open torenlijnen en een aardige kruispenning zorgen voor stukwinst. Het eindspel werd door wit kundig naar winst gevoerd.

Ivo speelde tegen Joey. Er kwam een Siciliaan op het bord waarbij zwart de mogelijkheid krijgt om d5 te spelen. Volgens Frank R.: ”altijd doen, ook al is het niet goed”. Zwart deed het niet, wit liet er geen gras over groeien en dirigeerde de zwarte stukken naar mindere velden.

Marc speelde tegen Marvin en volgens het verslag stond wit na de opening beter, maar kwam te laat met de aanval op de Koningsvleugel, hierdoor kon zwart, door zijn torens verdubbelen, binnenvallen op de Damevleugel.

Leo is duidelijk nog zoekend naar de opening. Hij speelde met wit tegen Frank S. zijn Damepion naar 1. d4 en na het door zwart gespeelde 1…, d5, speelde wit 2. f4. Verrassend en nog niet heel vaak vertoond. Verliest hierdoor wat pionnen, zwart ruilt alle stukken en speelt een gewonnen eindspel.

Christ speelde met wit tegen Hans O. Wit staat, door agressief openingsspel huizenhoog gewonnen maar kan de doodklap niet uitdelen. Zelfs een bijna onsterfelijk Dame offer overwogen men zie stelling.

Zwart kreeg in het eindspel nog goede kansen, door druk op de Damevleugel, wit gooide nog wat olie op het vuur, door totaal onnodig, een cruciale pion weg te blunderen, zwart ving kundig alle dreingingen op maar liet zich pardoes mat zetten op f6. Dat dan weer wel.

Genoten tot volgende week voor ronde nummer 5, graag dan van iedereen een indruk van de gespeelde partij en inleveren bij Pieter.

En een prettig Paas weekend.


En de winnaars zijn… Team RSG.

Het Lot compenseert Team RSG voor de halve promotie van vorig jaar met een echte dit jaar. Alweer Kampioen, pas op, we raken er bijna aan verslaafd. Was Synergie de sleutel voor het Kampioenschap vorig jaar, dit jaar is het Kampioenschap te verklaren door de Logica.

Een korte sterkte, zwakte, analyse van de teams in de 6de klasse E: “Zij kennen van Hun winnen en als Hun van Hullie winnen dan kennen ook Zij van Ons winnen en dan kennen Zullie misschien wel weer van Hun winnen.” Duidelijk, geen touw aan vast te knopen.

Winst met grote cijfers en dan maar zien wat de concurrentie doet was het motto zaterdagmiddag in de “Veestallen”. Balbezit een overdreven idee? Taakuitvoering? Scorend vermogen, plezier en scherpte in het spel, dat hadden we nodig.

“Logica dicteert, een Cruyffiaanse wijsheid: “als wij de bal hebben en rondspelen ken de tegenpartij nooit scoren. Is, Logisch”. En Team RSG was heel veel aan de bal. Alleen kwam de bal in sommige wedstrijden niet over de middenlijn.

Voor de gelegenheid had de teamcaptain de opstelling aangepast. Pieter, omdat hij binnenkort 70 jaar wordt, aan bord 1. De man die het eerste punt in de zaterdagcompetitie voor Team RSG, nieuwe stijl, scoorde. Weten we het nog?

EGS 2 in de “Veestallen” zaterdag 7 oktober 2017, 15.42 uur, bord 8, NBSB 3a met wit 1-0. Ja, dezelfde man, die een heroïsche prestatie leverde door in een legendarische surfwedstrijd, in een bijna gewonnen positie, van zijn a pro pos werd gebracht door een dolfijn en daardoor een goede klassering kon vergeten. Vertrouwen of kanonnenvlees?

Enigszins verbaasd nam Team RSG al vrij vroeg kennis van de uitslag van de concurrenten. Het kan verkeren, zoals ooit iemand suggereerde. Met de tussenstand van 5 – 2 in het voordeel van Team RSG waren we kampioen. De bord 1 speler ploeterde voort en maakte knap remise.

Kampioen en terecht. Daar zijn zelfs de concurrenten het over eens.

 

Team RSG, veel succes en schaakplezier in de 5de klasse.

 

Een zeer trotse Teamcaptain.



Zundert uit: altijd lastig

Onder het gemoedelijke, vriendelijke en amicale imago van Raadsheer gaat een stelletje vervaarlijke schakers schuil. Zij ontvangen de tegenstanders met egards in hun prima locatie, maar sturen ze evenzo graag met een emmertje nullen naar huis en draaien het mes in de rug met plezier nog een keertje om. Ons veel gelauwerde C-team heeft de goede gewoonte om in Zundert te winnen, maar doorgaans wel na felle tegenstand.
In een experimentele opstelling betraden onze matadoren het strijdperk: Jacques aan bord 1, want dan kon hij lekker 1. b3 spelen, de captain overzag het strijdgewoel vanaf bord 2, Nico heeft al aan alle borden gezeten, dus kan 3 ook en aan bord vier Zekerheidje, alias het Slot op de Deur.
Deze laatste koos tegen het Morragambiet een bestrijdingswijze die geen school zal maken. Na 13 zetten was het over en uit. Of eigenlijk na zes.
Ondertussen had Nico in hoog tempo 20 zetten op het bord gekwakt om maar niet in tijdnood te komen en kwamen Jacques en the Commander in Chief in gecompliceerde, maar licht voordelige stellingen. El Jefe dwong zijn tegenstander tot een paardoffer, dat echter gunstig uitpakte en uiteindelijk tot remise leidde. Jacques zag een pluspion alsmaar net niet doorlopen, daarna de plus verdampen en ook hij moest uiteindelijk in remise berusten.
Nico probeerde ondertussen in een moeilijk toreneindspel alsnog in tijdnood te komen , maar zijn tegenstander leek hem daarin te overtroeven. Toen die een kleine fout maakte, tikte Nico de partij bekwaam – en snel! – naar winst en redde daarmee de eer: 2 – 2.
Op de terugweg is ter hoogte van de Witte Moeren onze vierde bordspeler uit de auto geworpen. Hij drijft daar nu een pannenkoekenhuis dat goed bezocht wordt. Ook de grot met wenende Madonna trekt regelmatig bekijks.