Keizer 2 (17-09-2018)

Ted van Eck-Marc Naalden: 0-1.

Na een ongewone opening met e4, e6, f4 kreeg wit aanval na een tegenovergestelde rokade. Na een wit paard-offer zat er een ongeziene tussenschaak in en wint zwart een stuk en de partij.

Frank Suykerbuyk-André van de Laar: 0-1.

Gesloten Siciliaan, waarbij zwart ruimtelijk voordeel en het loperpaar kreeg. Later verliest wit materiaal en geeft op.

Ron Höfer-Pieter de Nijs: 0-1.

Ron startte de partij in de 4e zet al met een loper-aanval: e4-e5, pf3-pc6, lc4-h6, lxf7!! Wit schrok zich te pletter en dacht tien minuten: dit kan niet. Slaan die loper. Ron sloeg meteen weer met een paard en dat nam zwart ook maar mee. Wits dame-aanval kwam niet op gang. Na 6 zetten besloot Pieter een paard terug te geven en kwam uit de opening met een loper meer, 2 pionnen minder en een behoorlijk goede stelling.

Evert Grift-Hans Ravestein: 0-1.

Wit moet met zijn paard naar a2, waar het buiten spel staat, daarna gaat pion e4 verloren en komt zwart beter te staan. Wit speelde ondanks de foutjes een goede partij.

Rob Verbeek-Hans Otten: 0-1.

Spannende pot, de partij ging lang gelijk op. Zelfs toen Rob na 30 zetten een kwaliteit verloor bleven er winstkansen voor beiden. Helaas, Rob zette schaak met zijn dame, maar kwam daarmee in het loopveld van een toren en dat was einde partij voor het zich opnieuw kranig werende eeuwig talent van RSG.

Joey Wattimena-Nico Kloosterboer: ½-½.

Na al die zwarte overwinningen eindelijk eens een remise. Een serieuze partij. Wit stond onder druk, maar kon zich goed verdedigen. Een offer van zwart kon nog net worden afgeslagen. De heren gingen tevreden als laatsten naar de bar.

Ben Cartens-Leo Phernambucq: 1-0.

Vertraagde Cunningham. Wit benutte de extra ruimte en kwam met een uiterst speculatief offer. Zwart vond niet de beste verdediging en verloor een stuk en de partij.

Gelukkig, bij RSG wint ook nog eens iemand met wit.


Systeem Keizer 1e ronde (10-09-2018)

Prima opkomst de eerste keer!

Arco Schumacher-Marc Naalden:  0-1.

Arco speelde wat Arco Kann, maar toch niet helemaal wat Caro Konn, waardoor Marc zeer goed uit de opening kwam. Wat volgde was café-, nee, discoschaak van het hoogste nivo.

Pieter de Nijs-Rob Verbeek:  1-0.

Pieter wint snel een pion. Rob bleef goede zetten doen en via diagonalen met lopers het koningshok belegeren, maar materiaal-voordeel toren tegen loper en nog enkele zwarte pionnen minder gaven de doorslag.

Christ de Veth-Hans Ravestein:  1-0.

Gesloten Sic, waarbij wit na de opening toch wel voordeel heeft, wit blundert, maar allez! Het eindspel was lastig, maar niet verloren voor zwart, edoch Hans gebruikte veel te veel tijd en ging door de klok.

Nico kloosterboer-Frank Suykerbuyk:  ½-½.

Een positionele partij met snelle afruil van de lopers, verder zonder foutjes en om 23.00 uur werd tot remise besloten.

Johan Goorden-Ted van Eck:  ½-½.

Londen-opening met wit paard c3 ipv pion c3, zwart kreeg een isolani op d7, maar had het loperpaar. Uiteindelijk werd het te ingewikkeld om nog een gat in de stelling te zien en werd op voorstel van zwart tot remise besloten.

André van de Laar-Marvin Jacobs:  1-0.

Larsen-opening (b3), waarbij zwart wit de gelegenheid gaf om zijn centrumpionnen op c4-d5 en e4 te posteren. Zwart kwam daardoor enigszins in de verdrukking en toen de witte centrumpion op d7 verscheen was de strijd gestreden.

Jacques Smits-Frank Rockx:  1-0.

Sic-opening, dat heeft Frank ook gedacht na de partij, waarbij hij de zaal in smeet, dat schaken een schuttingwoord-spel van 3 letters was. In de opening zat wit ontzettend te klooien, zijn hele koningsvleugel ging aan flarden en 2 pionnen minder. Toen werd zwart te gretig en offerde een paard, maar wit kon de stelling verdedigen en het stuk méér besliste uiteindelijk de partij.

Leo Phernambucq-Ron Höfer:  0-1.

Nieuw lid Leo gaf goed partij, maar Ron was toch een maatje te groot.

Evert Grift-Ben Cartens:  0-1.

Als een jonge hond zette Evert de partij op en bereikte minstens een gelijke stelling. Na een onnauwkeurige zet won zwart een pion en daarna nog 2. Het eindspel was door de vele penningen niet meer te houden.

Ab Witkamp-Patrick Heijnen:  1-0.

Zwart werd geveegd met een Evansgambiet en een loperoffer op f7. Zwart had niets in te brengen.


Cultuurprijs voor het RSG

OUDE TRADITIE IN ERE HERSTELD:
CULTUURPRIJS VOOR HET RSG ?

De tweekamp. Oud Germaans gebruik.

 

“Och, mein lieber, meine Süüse du hast verloren mit Schach heute Abend”, dein Gegner, war er besser?” “Nein, Nein, Nein” antwoordde Lasker, lichtelijk geirriteerd, terwijl hij zich helemaal ontkleedde, zijn kleding vervolgens in de open haard smeet (ook bijgeloof was Lasker niet vreemd) en alleen met zijn sokken inclusief sokophouders aan, voor zijn partner ging staan, haar diep in de ogen keek en de legendarische woorden sprak: “Nein, er war Schlechter”. Lasker overleefde de tweekamp ternauwernood, +2, -2, =8 en daardoor behield hij zijn wereldtitel.

Een van de puurste vormen van strijd is de tweekamp. Mano a mano! Denk aan de bezwete koppen van boksers, die vertraagd een rechtse hoek opvangen en waarbij de zweetdruppels ervan af spatten. Vooral aan Armeense Olieworstelaars in super slow motion.
Het schaakspel is uitermate geschikt voor deze vorm van strijd. De tweekamp brengt duidelijkheid. Wie de sterkste, wie de slimste, wie de handigste , wie het best voorbereid is, wie het beste zitvlees heeft, enz..

Als we de partijen beschouwen die gespeeld zijn ten huize van het RSG, ongeacht de uitslag, is er achteraf altijd wel iets mis mee. En eigenlijk zou de verliezer, direct de handschoen weer op moeten kunnen pakken door een revanche partij te eisen.
Een tweekamp over twee winstpartijen en remises tellen niet mee. Het lijkt een faire manier om een competitie spelen. Gelukkig hebben we geen last meer van de zandloper, de snorrende gaslampen, en een meekijkende tegenstander in de bedenktijd. Alles is digitaal geregeld, en alle kinderziektes zijn eruit, nu nog de wedstrijdvorm. Heren laten we ervoor gaan zitten.

Een partij met wit en een partij met zwart. Winnaar gaat verder in de winnaars poule en de verliezers in de verliezers poule, die wordt na de tweede rond weer aangevuld met de verliezers van die tweede ronde. Wedstrijdschema is het zogenaamde “Wimbledon” model en er vindt een loting plaats voor het begin van de eerste ronde. Dus aanwezigheid wordt beloond, afmelden is geen optie.

Dus allen op de inloopavond aanwezig en stem voor het Tweekamp Toernooi van het RSG.®

Agge geluk et meugde misschien wel twee kere tegen de Suus. En zitten dur un paor remises bij dan misschien wel meer kere. Darvor zoude alleen al meejdoen! Of mot er jist weer over vergaderd worre?


Intern (11-06-2018)

A-groep:

Veel remises in de A-groep in de laatste ronde. Christ maalt daar niet om.

Ron Höfer-Arco Schumacher:  ½-½.

Ron speelde passief, Arco probeerde spel te maken, maar kwam er niet doorheen.

Frank Rockx-Ted van Eck:  ½-½.

In de opening verdween er al veel van het bord, maar zwart bezorgde wit wel 2 dubbelpionnen en hield het betere van het spel, maar in het eindspel redde de witte koning zijn verdediging en zwart kon niet verder komen.

Nico Kloosterboer-Ivo Kok:  ½-½.

Nico kwam heel goed uit de opening. In een betere maar wel moeilijke stelling bood hij remise aan en Ivo ging er sportief in mee. Ivo zomerkampioen, gefeliciteerd !

Christ de Veth-Marc Naalden:  0-1.

Wit maakte een foutje in de opening, waarna zwart kon afwikkelen naar een heel goed eindspel.

B-groep:

Rob Verbeek-Patrick Heijnen:  1-0.

Rob speelde duidelijk zijn beste partij van het seizoen en had ook het geluk, dat Patrick een beetje schaakmoe was. Na een standaardopening, waarin alles veilig werd gesteld zocht Rob de aanval. Patrick werd al snel de verdediging ingedrongen. Rob won eerst een pion en daarna een kwaliteit. Patrick ging met zijn koning op de vlucht, maar werd ingesloten met dame en pion en ging mat.

Pieter de Nijs-Ben Cartens:  0-1.

Uitgerekend in de laatste ronde treffen de beide leiders elkaar en de wedkantoren in China waren alert! Zeer geconcentreerd spelend kwamen zij in een stand, waarin zwart iets meer druk had. Een kleine onnauwkeurigheid en pionverlies kostte wit de partij en Ben heeft de veelbegeerde medaille. Helaas, pindakaas. Gefeliciteerd, Ben!

Pierre Bol-Joey Wattimena:  0-1.

Wit kwam iets beter uit de opening, maar zag even later een loper over het hoofd. Uiteindelijk kon zwart schaak zetten en won een toren. Wit spartelde nog even na, maar zwart had de winst al binnen. Joey 3e en gepromoveerd, naar een keizerlijk ander systeem wellicht? Dan is iedereen gepro-en degradeerd!!



de Zaterdageditie VII

Aangezien er in de interne competitie weinig gebeurt, partijen worden remise gegeven met het argument dat men het niet meer ziet of weet. In andere partijen vallen stukken als rijpe appelen van de boom en wanneer men 5 stukken achter staat gaat men chagrijnig naar een stelling zitten kijken en geeft dan op met de opmerking dat er weinig meer in zit, “ of zie jij nog iets” wordt er dan aan de tegenstander gevraagd. Nou wanneer je 5 stukken voorstaat hoef je niet veel meer te zien.

Remise voorstellen worden afgeslagen in bedenkelijke stellingen. Zelf zou ik het met beide handen aangenomen hebben en, jullie weten het, ik neem niet graag genoegen met een remise. Voorspelbare uitslagen en veel afwezigen. Ja die hadden geen partij. Onbegrijpelijk. Wij zijn toch een schaakvereniging, dan zou men verwachten dat er voor gezorgd wordt dat contributie betalende Genoten een schaakpartij kunnen spelen op de clubavond.
Genoten het blundergehalte van het Genootschap zit ver boven het landelijk gemiddelde en dit per partij per persoon. Gelukkig heeft de interne competitie geen consequenties voor de ego-rating. Kortom om half elf kan het licht uit in de speelzaal en iedereen is vroeg thuis, want het is morgen vroeg dag.

In 1996 speelde ik mijn laatste correspondentiepartij in de hoofdklasse van de NBC. De opkomst van de computer, en daardoor het gebruik ervan, bij het analyseren van stellingen, maakte dat het spel niet zo interessant meer was om het op deze manier te spelen. Soms zat je dagen naar een stelling te kijken en de tegenstander antwoordde binnen een dag. Sterker nog, het antwoord was al binnen voordat je terug kwam van de brievenbus waar je de zet op de bus had gedaan. Officieel was het verboden om een computer te gebruiken maar wie controleerde dat? Een volgende keer zal een greep doen uit deze partijen, want daar zitten ook wel aardige potjes bij.

Omdat er zoveel respons is op de zaterdageditie, de anekdotes en partijen stromen binnen, kan de redactie niet kiezen vandaar dat ik in mijn eigen partijenverzameling gedoken ben, en ziehier het ultieme passieve Dame offer.

Vandaar dat ik besloot om in 1997 weer normaal bordschaak te gaan spelen en wel bij s.v. de Baronie in Breda. De Baronie speelde indertijd in de levensschool aan de Beemd en had zo rond de 80 senior leden en er waren op elke dinsdagavond altijd wel zo’n 60 aanwezig. Stipt half 8 werd er begonnen er werd met de hand ingedeeld en iedereen die aanwezig was had een partij. Aanwezigheid werd beloond. Het speeltempo was 2 uur per persoon per partij plus een half uur voor de rest van de partij.
De opening is Konings-Indisch, een van de mooiste openingen van het schaakspel en zwart staat beter. Zwart staat voor een keuze, de zaak dichtgooien, een wit stuk toelaten op b6 en de b-lijn verdedigen of een pion te offeren. Zwart besluit tot een pionoffer daarna een stukoffer en dan het passieve Dame offer. Schaak met ballen men moet het maar durven.


Om 10 over half een stapte ik in de auto en 21 De3 had ik gezien en 26 Lxe2 ook, maar het werd niet gespeeld.

Goed weggekomen en thuis ver na middernacht,
ik deed de deur open, heel zacht.
Hans Ree op mijn nachtkastje, wat een gratie wat een kracht,
Kon de slaap maar niet vatten, het maalde in mijn hoofd…. Tb8.

Een goed weekend en een Prettige Pinksteren.


Intern (14-05-2018)

A-groep:

Marvin Jacobs-Frank Rockx:  0-1.

Een standaard Siciliaan, waarbij Marvin in de opening zwart de gelegenheid geeft om d5 te spelen. Altijd goed voor zwart! Na wat gemanouvreer blijft een beter eindspel over voor zwart. Frank biedt nog remise aan, maar Marvin speelt door, neemt te veel risico en verliest 2 pionnen. Dat tikt Frank netjes uit en weet zich hierdoor goed veilig in de A-groep!

Ted van Eck-Nico Kloosterboer:  ½-½.

Siciliaans en positioneel, maar moeilijke stellingen. Beiden wilden graag remise, omdat beiden “het niet wisten”.

Ivo Kok-Ron Höfer:  1-0.

Ron kwam goed uit de opening, maar Ivo schoof het goed dicht (doet ie altijd!). Ron durfde het niet aan om een stuk voor 2 pionnen te offeren (en actiever spel) en dit kostte hem waarschijnlijk de partij.

B-groep:

Ben Cartens-Rob Verbeek:  1-0.

Na 5 overwinningen voor Ben is het ook Rob niet gelukt om Ben in de problemen te brengen. Na een relatief voorzichtige opening kreeg wit een beslissende aanval en won materiaal. Het hele veld kwam open te liggen, Rob probeerde nog met een batterij (???), maar na 18 zetten was het over.

Pieter de Nijs-Patrick Heijnen:  1-0.

Spannende partij, die gelijk op ging. Edoch, in het eindspel gaf een wit pionnetje op b5 de doorslag. Pieter liet dit pionnetje slaan, pakte zelf een zwarte op de koningsvleugel en kreeg toen goede aanval met 4 pionnen tegen 3. Je zou bijna zeggen “met een batterij”! Tja, nu rest de strijd om de medaille. Snik.


De Zaterdageditie VI

Het offer zou verboden moeten zijn door de positie. Een bekende uitspraak van een oude bekende schaker. Wie die uitspraak gedaan heeft is helaas in de loop der tijd verloren gegaan, maar hij heeft helaas ongelijk. Want er zijn voorbeelden uit de praktijk die de uitspraak weerleggen. Denk bijvoorbeeld aan het diepzinnig passieve dame-offer van Frans Jonkers in zijn externe competitie partij. Wanneer de gelegenheid zich voordoet speelt hij dit offer, het loopt niet altijd zoals hij wil, maar lef en durf zijn hem niet vreemd.
Waar Frans zijn inspiratie vandaan haalt moge duidelijk zijn, het zijn de partijen van Rashid Nezhmetdinov. John Donaldson, bracht een boek op de markt in 2012 “Super Nezh: Chess Assassin”. Heruitgegeven in 2017 en het ligt bij Frans op zijn kleine kamertje.

Rashid, een Tartaar geboren op 15 december 1912, werd op jonge leeftijd ouderloos en leerde schaken door naar het spel van andere schakers te kijken. De legende vertelt dat hij daarna beide heren uitdaagde voor een partij en ze allebei versloeg, dit terwijl hij de regels van het spel net geleerd had. Ook leerde hij rond deze leeftijd, 15 jaar oud, dammen. Men kan stellen dat het een echt spelletjes mens was, want er was niet veel anders te doen in het Rusland anno 1927. Bij het dammen is hij kampioen van Rusland geworden, maar hij verkoos het schaken boven het dammen. Bij het kampioenschap dammen dat gehouden werd destijds in Kazan, was hij toeschouwer. Hij had al 15 jaar niet meer actief gespeeld. Er kwam echter een deelnemer niet opdagen en hij werd verzocht mee te doen aan het kampioenschap en hij eindigde als tweede.

Bij het schaken lag het anders, Rashid was een echte aanvalskunstenaar, Averbach zei in een interview met Dj ten Geuzendam in New in Chess, er het volgende over: Als hij aanval had kon hij van iedereen winnen zelfs van Tal, echter in mijn partijen tegen hem gaf ik hem geen enkele mogelijkheid om een aktieve partij te spelen, en in dat soort gevallen, omdat hij naar complicaties zocht, verstoorde hij zijn positie dermate dat hij zichzelf van het bord speelde. Averbach – Nezhmetdinov 8 ½ – ½ .
In de volgende partij dacht Lev Polugaevsky dat Nezhmetdinov zijn Dame vergat te spelen en zijn zesde zintuig, gevoel voor gevaar, liet hem in de steek. Hij nam de tijd en dacht bijna drie kwartier na voordat hij het passieve dame-offer aannam. Het antwoord liet niet lang op zich wachten en zijn Koning werd het hele bord over gejaagd, een zet voordat hij mat ging, gaf hij op.


Polugaevsky over deze partij: “ik heb Rashid zeker een tiental keer verslagen, maar ik zou al die partijen willen ruilen voor dit verlies en de zwartspeler in deze partij willen zijn.”

Schakende tijdgenoten, waaronder wereldkampioenen staken hun bewondering voor deze grootmeester van het offer niet onder stoelen of banken.
• “Niemand ziet combinaties zoals Nezhmetdinov ze ziet.” Mikhail Botvinnik
• Nezhmetdinov is “de grootmeester van het initiatief.” Lev Polugaevsky
• “Zijn partijen laten de schoonheid van het schaakspel zien, het is hem niet zozeer te doen om het punt. Zijn partijen zijn harmonieus opgebouwd en met élégance gespeeld.” Mikhail Tal
• “Rashid Nezhmetdinov is een viortuoos in combinatoir schaak.” David Bronstein.
We hebben nu het passieve Dame offer gezien, hier volgt een voorbeeld van een actief Dame offer. Alhoewel nu ik die partij eens goed bekeken heb kan het offer ook uit nood geboren zijn, want de witte Dame heeft eigenlijk geen goede velden meer. Maar we geven Rashid het voordeel van de twijfel.


Nezhmetdinov heeft maar een keer buiten Rusland aan een toernooi meegedaan (politiek), heeft nooit de titel grootmeester behaald, en hij overleed 3 juni 1974.

Onze interne competitie heeft een zeer vriendelijk karakter, we slaan elkaar met een fluwelen handschoen helemaal tot gort, en stellen dan remise voor. Wordt het niet eens tijd om de offerpartij van het jaar, gespeeld bij een activiteit van het RSG, te bekronen met de eeuwig roem. We kunnen ook allemaal gewoon reactieschaak blijven spelen en er een halfje proberen uit te slepen, want dan staan we in ieder geval niet onderaan de ladder in onze Mickey Mouse Competitie.
Genoten ik geef u een en ander ter overweging.
Overigens een prettig weekend.


Intern (07-05-2018)

A-groep:

Ivo Kok-Arco Schumacher:  1-0.

Ivo kwam een beetje laat aankakken en Arco aan de bar begon al hardop te denken, dat Ivo hem vergeten was en zich ook niet had afgemeld, maar helaas, na een Spaanse opening met 16 zetten theorie verdedigde Arco de partij heel goed en het leek erop, dat wit er niet doorheen kwam, maar laat op de avond blunderde wit een pion en de partij.

Ron Höfer-Ted van Eck:  0-1.

Ron had zijn eigen jetlag als tweede tegenstander en ging vol in de aanval met een “per ongeluk” stukoffer. Maar met nauwkeurige verdediging van Ted was het stukoffer toch niet helemaal goed.

Hans Ravestein-Christ de Veth:  0-1.

De verreweg langste partij vanavond. Christ offert een stuk (waarschijnlijk een Paard en niet correct) en Hans stelde even later remise voor, de heren gingen verder en Hans vond in tijdnood de goede zetten niet, Christ wel.

B-groep:

Jan den Hertog-Ben Cartens:  0-1.

Zwart won in de opening al een stuk en ruilde daarna snel materiaal. Hier was voor wit geen houden meer aan.

Pierre-Patrick:  0-1.

De eerste 16 zetten in deze Siciliaan bouwden beide spelers druk op. Na een eerste slagzet met witte Paarden volgde een ware veldslag, over het hele bord vlogen stukken eraf en toen de rookwolken opgetrokken waren, stonden er nog slechts 2 Torens op het bord. En,  …….. tot verbazing van beide spelers ook nog een zwarte Loper! dit stuk gaf uiteindelijk de doorslag.

Pieter de Nijs-Rob Verbeek:  1-0.

Verslag van Rob: Pieter had het nooit eerder zo moeilijk tegen Rob. Hij won kort na de opening met een uiterst geniepige aanval een pionnetje. Later werd het voordeel aangevuld met een Paard, dat door zwart werd weggeblunderd. Wit kreeg het echter niet voor elkaar om dit voordeel snel uit te buiten en koos voor de afruiloptie. De mogelijkheid om remise aan te bieden (een resultaat, dat Rob nooit eerder had behaald) legde hij naast zich neer. Het Paardvoordeel zou genoeg moeten zijn. Pieter kan zich opmaken om de gouden medaille te winnen, want Rob gaat van Ben winnen!


Intern (30-04-2018)

A-groep:

Arco Schumacher-Hans Ravestein:  1-0.

Siciliaan, waarbij zwart op zet 4 al e5 speelt. Wit creëert een blok met pionnen op c4 en e4, Pc3 en Le2. Daarna moest wit 2 pionnen offeren om door te stoten op de Koningsvleugel en het zwarte Pf6 kwam gepend te staan.

Christ de Veth-Frank Rockx:  0-1.

Bij het ter persé gaan van dit verslag was het verslag van de heren nog niet ingeleverd, een flinke veldslag was het, die tot voorbij middernacht duurde.

Marc Naalden-Nico Kloosterboer:  ½-½.

Blackmar-Pillhock gambiet. Nico verdedigde het nauwkeurig en bood met een dikke plus remise, hetgeen door Marc met de snelheid van het licht en nederig en dankbaar werd aangenomen.

Ted van Eck-Ivo Kok:  0-1.

Naidorf met a4. Wit offerde een pion, maar had een zet over het hoofd gezien, waardoor hij een tweede pion verloor.

B-groep:

Rob Verbeek-Pierre Bol:  1-0.

Bij Pierre en Rob is nooit te voorspellen, wie er met de winst vandoor gaat. De eerste twee jaar onderlinge competitie werd het altijd remise, maar Pierre maakte een stormachtige groei door en begon ook van Rob te winnen. Bij het DKR trekt Pierre aan het langste eind, bij interne competitie gaat Rob met de winst naar huis. Ook nu in de zomercompetitie is dit weer het geval. Toch houdt Rob een wrang gevoel over aan zijn zege. Rob won 2 pionnen in de opening, maar de stelling van Pierre was beter (?). Helaas offerde Pierre zijn Dame aan een witte loper en dit betekende de doodsteek voor onze dubbelbordige Roosendaalse Vlaming. Pierre had de loper voor een pion aangezien. Rob weet het zeker: als dit het volgend seizoen weer gebeurt, is het gewoon remise.

Patrick Heijnen-Jan de Hertog:  1-0.

Kort verslag, vooral kort! Een ongelukkige pionzet kostte Jan een pion en het centrum, daarna kon wit zijn gang gaan en de zwarte koning steeds verder opjagen.

Joey Wattimena-Bart van Oosterhout:  ½-½.

In deze Siciliaan kwam zwart geleidelijk minder te staan, de witte Koning was aanvallend sterk. Zwart kon niet rokeren en wit wellicht een pion winnen. Maar na mindere zetten van wit kon zwart toch rokeren, werden stukken afgeruild en remise.