Team RSG verliest.

De vijfde ronde in de zaterdag competitie bracht Team RSG naar Capelle a/d IJssel. De plaatselijke schaakvereniging heeft haar domicilie in een kerkgebouw. Een kerkgebouw dat door vrij zinnig gereformeerden werd en misschien nog wel wordt gebruikt.

In de speelzaal staat een piano, maar daar mocht alleen met de toestemming van de koster op gespeeld worden. De wedstrijdleider verzocht de telefoons uit te zetten want een ringtoontje kon zowaar een punt kosten. Demonstratief werden de telefoons uitgezet, maar gingen wel mee met elk toiletbezoek.

Na een uur of anderhalf spelen was er op alle borden nog helemaal niets van te zeggen. Bo, voor de gelegenheid bord 1, kreeg een remise voorstel, maar speelde, na overleg, door, omdat hij niet voor 16 zetten en een remise naar Capelle was gekomen. Uiteindelijk werd die partij toch remise. Goeie instelling, lovenswaardig.

Johan aan bord 3 stond goed, Arco aan bord 5 stond veel beter maar beide partijen eindigden in remise. Ted maakte remise en Frank verloor omdat hij een Koningszet miste. Och, de Teamcaptain en Marc treuren met hem, we missen allemaal wel eens iets.

Hans aan bord 7 wint heel mooi en die brengt dan een enigszins draaglijke stand op het bord van 4 – 3 voor CSV 2. Winst zat er vandaag niet meer in, maar niet verliezen behoorde nog steeds tot de mogelijkheden.

De Teamcaptain speelde een zeer slechte partij, opening was niks, in het middenspel ruilde hij een stuk voor twee pionnen maar kreeg een kans die hij niet had mogen missen.

Na een wisselvallige opening van beide kanten, staat er materieel gezien, een gelijke stelling op het bord. Wit heeft twee verbonden vrijpionnen, dus het blijft opletten.

Op het “moment suprême” missen we de voorzet. Missen we scherpte? Elke Genoot speelt op zich een goeie partij, maar wanneer we een doodklap uit moeten delen, doen we het niet. “Oh Lord, give us strength” E.C.

De sfeer binnen Team RSG is goed, en de Teamcaptain, omdat we toch in een kerk waren, deelde het brood met zijn medespelers en sprak gezalfde woorden. Het eerste verlies van Team RSG was een feit en werd manmoedig gedragen.

Gezegend zijn zij die meededen en zich bij leven en welzijn gecommitteerd hebben aan de laatste twee ronden van deze competitie, want hun is het schaakwalhalla en het zoet der overwinning zal beter smaken. Godzij dank, is er morgen een normale competitie.

“Praise the Lord”, “Halleluja”.

 

Een zeer (bij)gelovige Teamcaptain.


De Zaterdageditie XV

Berthold Lasker was de 8 jaar oudere broer van Emanuel. Werd bij zijn geboorte geregistreerd als Jonathan Berthold Barnett. Dit voor alle duidelijkheid. Waarom? In een patriarchaal tijdperk stelt men deze vraag niet. Niets heeft een reden en alles is zoals het is.

Tijdens zijn studietijd in de grote stad kwam zijn kleinere broer bij hem wonen, omdat hij ook ging studeren in diezelfde grote stad. Berthold was een zeer sterk spelende schaakfanaat die alles deed wat de grote patriarch verboden had.

Hij was het, die zijn jongere broertje, op jonge leeftijd, de regels van het spel leerde, met hem in café “Kaisershof” om kleine geldbedragen schaakte en of kaart speelde, hem later introduceerde bij het Berliner Schachgesellschaft, en waar hij in 1890, in een toernooi in Berlijn gedeeld 1ste mee werd.

Emanuel wordt in 1894 wereldkampioen door Steinitz te verslaan en hij wint van 1895 tot en met 1900 elk toernooi en iedere tweekamp waar hij aan deelneemt.

De stijl van Lasker, werd door Tarrasch  omschreven als: ”koffiehuisschaak”, maar wanneer men 27 jaar aaneengesloten wereldkampioen is en geen tweekamp verliest, is er misschien toch iets meer.

Tarrasch begroette zijn tegenstander aan het bord met: “Herr Lasker, habe ich drei Worte für euch: Schach und Matt”. De toon was gezet en het kwam nooit meer goed.

Richard Reti heeft een analyse gemaakt van de partijen van Lasker. Hij concludeerde dat Lasker expres in kritische stellingen niet de beste zet deed, maar een iets mindere? Een veel besproken partij is zijn partij tegen Bauer, een partij uit een toernooi, dat Lasker won.

Cambridge Springs, een Canadese gemeente, gesticht door Duitsers en Ieren, werd eind 19de eeuw bekend om zijn bronnen mineraalwater. Dit mineraalwater genas bijna alle kwalen, volgens dr. John H. Gray. “Founder of the Cambrigde Springs Health Resort”, alles voor de gezondheid en de rust.

Ondernemend Cambridge veranderde de naam van het dorp in Cambridge Springs en de rust-kuuroorden, hotels schoten als paddenstoelen uit de grond en er werd een oase van rust gecreëerd. In deze oase besloot een plaatselijke ondernemer, William Douglas Rider Jr. tevens eigenaar van een hotel met 500 kamers met elektriciteit, badkamer en telefoon, een toernooi te organiseren met spelers van wereldsterkte.

De Wereldkampioen, Lasker, had in 4 jaar geen officiële schaakpartij gespeeld maar was bereid, tegen een meer dan redelijke vergoeding, mee te doen, Tarrasch weigerde mee te doen omdat Lasker meedeed en Maróczy was verhinderd.

Het toernooi werd gepland eind april 1904 er werden acht Europese  en acht Amerikaanse spelers uitgenodigd.  Het toernooi, een succes, werd gewonnen door de 26-jarige „outsider outlaw“ Frank James Marshall.

Lasker werd derde in een toernooi waar men nog jaren over sprak en waar zelfs een openingsvariant in het Damegambiet naar vernoemd is. Helaas overleed de organisator/mecaenas vrij plotseling na beeindiging van het toernooi. Blijkbaar waren de „Springs“ hem niet gunstig gezind, het toernooi is daarna nooit meer georganiseerd.

Een alom geroemde partij was de partij die de wereldkampioen tegen Napier speelde, of het de mooiste partij van het toernooi was waag ik te betwijfelen er zijn daar meerdere aardige partijen gespeeld, vandaar deze partij zonder analyse.

Overigens een goede vriend van de wereldkampioen, Albert, vroeg hem elke keer na een partij die de wereldkampioen met wit gespeeld had: „Did black matter?“

 

Genoten een prettig weekend.


Stukkenjagers – RSG C

Onder de hoede van chauffeur Jacques Smits togen we naar Tilburg. Onderweg bleek al dat de code geel waarschuwing van het KNMI waarschijnlijk bedoeld was om onze tegenstanders te wijzen op het gevaar uit Roosendaal want op de weg was hier weinig van te merken. Teamcaptain Hans mocht uitrusten van zijn Cubaanse vermoeienissen en zekerheidje moest wegens privé omstandigheden op het laatste moment forfait geven. Als invaller meende ik daarom recht te hebben op het vierde bord, maar in de auto werd mij al snel duidelijk gemaakt dat dit niet de bedoeling was.
In Tilburg troffen we onze kopman Nico, die ons met open armen ontving. Frank had voor de zekerheid zijn pinpas meegenomen, omdat hem bij een eerdere gelegenheid gebleken was dat contant betalen hier niet geaccepteerd werd. Bij vertrek zou overigens dan weer wel blijken dat in de parkeergarage alleen met contant geld kon worden betaald en niet met de Pinpas. Rare jongens, die Tilburgers. In de zaal bleken onze tegenstanders én onze fans Eric Jan Colijn en Jordy Schouten al aanwezig, zodat direct na de toespraak van Cesar Becx kon worden begonnen.
Nico met wit speelde iets te passief en kwam gedrongen te staan. Na het ruilen van de dames leken de problemen opgelost en bood hij remise aan. Zijn tegenstander wilde echter doorspelen en zoals wel vaker kwam Nico in tijdnood en ging hij helaas door zijn vlag.
Inmiddels had ik aan het tweede bord ons al op voorsprong gezet. Met zwart kreeg ik vanuit een Siciliaanse opening het initiatief en we belandden in een dame en toreneindspel waarin ik twee verbonden vrije plus pionnen had. Toen hij mijn aanval op zijn dame dacht te pareren met een aanval op mijn dame deed een tussenschaakje van mijn dame wonderen en mocht ik die van hem en de overwinning in ontvangst nemen.
Aan het derde bord had Jacques een kwaliteit gewonnen maar door een onachtzaamheid verspeelde hij die zonder noodzaak weer en ontstaat er een gelijkwaardige stelling, waarin wat stukken en pionnen werden geruild. Uiteindelijk kwam er een dame met loper en pionnen tegen dame met paard en pionnen eindspel op het bord waarin Jacques remise aanbood. Zijn opponent had een pluspion, wilde doorspelen en gaf op de volgende zet direct de pluspion weg en de heren besloten alsnog tot remise. Bij de stand 1,5 – 1,5 hing alles nu van wethouder Rockx af.
In een gelijkstaande toreneindspel lokte hij de toeschouwers met drommen naar zijn bord om vervolgens zijn ongenoegen te uiten door hardop te kennen te geven, dat het gelet op het aantal omstanders wel een geweldige partij moest zijn. Door de koning van de tegenstander op de onderste rij te houden en met de eigen pionnen op te rukken leek een eindspel te ontstaan van toren en pion voor Frank tegen alleen een toren voor zijn tegenstander. Hoewel dat eindspel bijna zeker gewonnen zou zijn liet zijn tegenstander het zover niet komen door pardoes zijn toren weg te geven.
1,5 tegen 2,5 in ons voordeel, omdat de teamcaptain ons vooraf te kennen gegeven had dat verliezen geen optie was.


B-team wint makkelijk van UNK

Jan Schuurmans op bord één won al heel snel een pion en had ook nog de betere stelling. Omdat Jan het naar eigen zeggen rustig aan deed, duurde deze partij toch nog het langst. Ron besloot het agressief aan te pakken en haalde met wit het koningsgambiet van stal. Toen zwart verzuimde zijn al bijna ingesloten loper te ruilen ging deze verloren en was het snel gedaan. Ook Joey won razend snel. Zo snel dat ik niets van de partij heb kunnen volgen. Ik zag alleen dat zijn tegenstander per ongeluk zijn koning om gooide en deze naast het bord belandde. Het duurde even voordat de koning weer terug in het spel kwam, maar daarna was het snel gedaan. Ondergetekende leek ook een makkelijke avond te hebben tot ik een bok schoot in onderstaande stelling:

Ik was even vergeten dat Pxc4 de loper op b2 dekt. Gelukkig zag ik Txb2 wel en na een onnauwkeurigheidje van mijn tegenstander won zwart toch nog eenvoudig. De partij van Jan duurde ook niet lang meer en met 4-0 winst gingen we met een brede glimlach weer naar huis.



De Zaterdageditie XIV.

In de rustige en donkere dagen tussen kerst en oud en nieuw, nippend aan de borrel wijntje, chocomelk of sinas, gezeten bij de open haard en in een goed gezelschap, beschouwt men, in gedachten, het niveau van de gespeelde partijen van het afgelopen jaar.

Soms met een glimlach op de lippen, af en toe met een zelfhaat, die tot op het bot kan gaan. Maar de partijen die het meest bijblijven, zijn die partijen, die men voor de poorten van de hel, of tegen alle verwachtingen in wint.

Nieuwjaar nadert met rasse schreden en velen zullen zich verheugen op het komende schaakjaar. Het eerstvolgend grote schaak toernooi, dat in Nederland georganiseerd wordt, is het Tata Steel toernooi in Wijk aan Zee. Half tot eind januari wordt het dorp, Wijk aan Zee, overspoeld door schaaktoeristen. Dagjesmensen die de wereldkampioen en al die grootmeesters willen zien spelen.

Anderen boeken er, tijdens de toernooi periode, een hotel, en maken er een korte schaak vakantie van. Vierkampen, tienkampen, zevenkampen, weekend toernooien, simultaan. Het schaakwalhalla voor elke liefhebber. De Elo-rating per vierkante meter, van dit dorp, stijgt naar ongekende hoogten, en iedereen voelt zich er wel bij.

In andere tijden was de pelgrimstocht naar Wijk aan Zee, een hele onderneming, in de kronieken van het RSG wordt er vaag gewag van gemaakt. “Enkele Boute Genoten waagden den groten oversteek. Het Hollandsch Diep over. Zij gingen met de boot en namen proviand voor onderweg mee.”

Deze boute Genoten vertelden daarna op de clubavonden hun verhalen. Enigszins gekleurd maar zeer waarheidsgetrouw. Over de barre weersomstandigheden tijdens hun tochten, winter in de polder, en dat de broodjes al op waren in Standdaarbuiten.

Zoals over die partij tussen Ponomariov en Kramnik. Alle witte pionnen naar voren, hoezo Rokeren? De toren van a1, via a2, naar h2, dwars over het bord. Over de hele! En dan nog offeren ook! Simpel en strak plan.

Goede explicateurs? De heren Jongsma en Hort. “Allmost a classic game”, volgens de heren, maar het was remise en daarom net geen klassieker.

Ter afsluiting van het schaakjaar 2018 een puzzeltje voor “onder de kerstboom”. Wit speelt en wint. Neem er een bordje bij! De volledige oplossing kunnen jullie via de reactie opsturen.

Genoten een goed weekend en een prettige jaarwisseling.


RSG Keizer 7

De 1ste cyclus van het Keizersysteem is nog niet afgesloten, begin volgend jaar spelen we nog twee ronden. Dus er is nog geen winterkampioen Hr. Kok staat in de competitie bovenaan en is goed op weg om winterkampioen te worden. Zijn laatste partij voor deze competitie, dit jaar, sloot hij winnend af met een aardige combinatie.

Heerst er een griepgolf in Roosendaal? Het was zo’n avond met veel afzeggingen. Er waren 6 partijen. In één partij werd ontdekt, na reconstructie, dat de zet Pc6 naar a4, niet mogelijk is. Geen punt er werd vanuit de juiste positie verder gespeeld en er werd zelfs met een ander stuk een voortgezet. Het kan allemaal, bij serieus edoch gezellig. In de andere partijen geen verrassende uitslagen.

Wel werd er door de opruimploeg van dienst een notatieformulier en een lege stift gevonden. Een leesbaar notatieformulier nog wel en waarop vermeld stond dat het hier de laatste ronde betrof, er is onderzoek gedaan naar deze naamloze partij en de zetten zijn aan een grondige analyse onderworpen. De resultaten zijn nog niet bekend maar de indruk is, dat allebei de spelers gelijk hebben en de stift weggegooid kan worden.

Half januari volgend jaar start de tweede cyclus van het Keizersysteem,

Genoten, fijne kerstdagen en een prettige jaarwisseling, tot de volgende ronde.


De Derby II

Wordt er op de site van de Pion gesproken van een Grieks drama dan heeft men wel een punt. De Derby was een thriller. Bloedstollend tot en met de laatste zet. Spelen op winst was het credo en waar gehakt wordt vallen spaanders. De Brunch Brabants. Bloedworst, Bruinbrood. De negende man had goed gezorgd. De verwachting was dat we dit varkentje wel even zouden wassen. Maar zekerheid is er niet voordat de partijen gespeeld zijn en de uitslag op papier staat.

Zekerheidje werd node gemist en door wat miscommunicatie was bord 8 ingevuld, maar dat mocht eigenlijk geen naam hebben, want na een uur spelen stonden we met 1-0 achter. Dan volgen er een paar slappe remises en het eerste bord van het Team RSG verliest, daarna een totaal onnodig verlies en Team RSG staat met 4-1 achter.                                                                           Holladiee.

Alarm fase rood. Het spook van een collectieve off-day waarde rond in de speelzaal en remise is geen optie meer voor de resterende borden. Genoten beseffen jullie wel wat jullie de andere teamleden en de teamcaptain aandoen? Gelukkig waren de borden 2 en 3 wel scherp en de tussenstand was 4 – 3.

Het kwam nu aan op de laatste partij die nog bezig was, De teamcaptain van Team RSG kromde de rug en dacht aan een uitspraak van een oud voorzitter. De “Mauwer” had het over het zoet der overwinning en over de poorten van de hel. Wat hij er mee bedoelde was op het moment, dat hij het zei, vast erg diepzinnig en vooruitziend.

Het was druk bij bord 4, de spelers van de Pion vierden ingetogen de bijna overwinning, nippend aan hun welverdiende biertjes, want verliezen konden ze niet meer. Met een grijns van oor tot oor, want de verwachtingen, voor de Derby, over de uitslag, waren niet hoog. Er was zelfs een klein verlies ingecalculeerd.

Als toonbeeld van onverzettelijkheid speelde de Teamcaptain door, speculatief maar wel creatief en als groot voorbeeld voor de rest van Team RSG, Uit respect voor de tegenstander in dit verslag geen partij gedeelte, zelfs geen diagram van een partij waarin van alles gebeurde een Dame ruil voor twee Torens en oeps een stuk, neen Genoten, dit plezier deelt de Teamcaptain niet. De Teamcaptain wint, uitslag Team RSG – de Pion 4 – 4.                                                                                                      Holladioo.

De after-party was gezellig. De maaltijd sober edoch zeer smakelijk en voedzaam. Daarna werd er nog lang vergaderd,

Genoten 9 februari spelen we tegen CSV uit Capelle. Tot de 4de ronde medekoploper in KNSB 6E en afgedroogd in Zundert. De concurrentie verspeeld ook punten en we staan nog steeds op een gedeelde eerste plaats, dus in feite is er niets aan de hand.

Conclusie: we gaan vaker een Derby organiseren en Team RSG heeft nog niet verloren!

 

De Begripvolle Teamcaptain.


DKR de 4de Ronde.

In de onderste regionen van het deelnemersveld troffen de heren de Nijs en Jonkers elkaar. In een eeuwigdurende onderlinge strijd zijn de heren zeer gewaagd aan elkaar. Na een zeer enerverende partij werd tot remise besloten. Er werd heimelijk geanalyseerd achter de sanseveria’s. Jammer, het P.M. om te delen en “ter lehring ende vermaeck” wij hadden graag van de gedachtekronkels vernomen.

In de middenmoot werden weer stukken in de aanbieding gedaan zonder dat daartoe enige reden was. Op een van de borden zijn we getuige van de zet, de witte Dame naar f5 met schaak! Wij zien de tegenstander, bijna Bingo-roepend, het zwarte Paard van g3 opnemend, enig gevoel voor drama kan hem niet ontzegd worden, en met een big smile op f5 de Dame nemend, achteloos het volle punt incasserend.

Een interessante partij tussen de heren Smits en Matthijsse of de clash tussen de heren Goorden en Verbeek. Van deze partijen helaas geen notatie ergo geen verslag maar wel een sfeerbeeld. De ene partij wordt gekenmerkt door een vervelende mat dreiging en een sterk Paard op d3, de andere partij was voor wit geen partij.

Heren Groeneveld en Jacobs hebben hun notaties niet ingeleverd. Dus Genoten wanneer er een notatievel met doorslag bij het bord ligt, voor beide spelers, dan dient het origineel, na de partij, ingeleverd te worden, door beide spelers, bij de wedstrijdleider, de doorslag is voor de speler. Deze regel is van toepassing voor de alle borden waar een notatievel met doorslag ligt.

Op andere borden wordt de voorbereiding in stelling gebracht en we kijken naar de partij tussen Hr. Van Elven en Hr. Van den Broek. Het commentaar, waarvoor dank, is van de zwartspeler hier en daar aangevuld.

Aan de topborden zware positionele partijen waarbij de balans niet verbroken wordt en remise een voor de hand liggende uitslag is. Hr. Atalik gooit tegenwoordig een onsje meer in de strijd, deze keer mocht het niet baten Hr. Schuurmans hield knap remise. Resultaat van deze ronde: nog één deelnemer ongeslagen, Hr. Kok met 4 uit 4. Prima resultaat met nog 3 ronden te spelen.

Hr. Kok wordt ervan verdacht een (paarden) middel te gebruiken. Was het vorige keer chocolademelk en daarvoor appelsap, nu is het sinas. Speciaal voor de Paarden dressuur Sinas. Voor de een, een wondermiddel voor de ander een vreemde smaak in de mond. Zie zijn dressuur.

Tijdens de 4de ronde van het DKR werd er ook vriendschappelijk gespeeld tussen de heren de Veth Sr. en Rockx. Aangezien Hr. Rockx, wegens omstandigheden, zo’n 3 maanden niet gespeeld had. Een potje om op te warmen.

En toen balsemdem zum.

 

Genoten tot de volgende ronde. Suus Revanche?


De Derby

Het RSG en sv de Pion hebben sinds de eenentwintigste eeuw een gezamenlijke historie. De Pion is de oudste schaakvereniging van Roosendaal en bestaat al bijna 90 jaar (2020?). De vereniging heeft veel sterke schakers voortgebracht dit dankzij een goede jeugdopleiding, zeer behoorlijk bestuur en een sterke interne competitie.

Het Genootschap is opgericht uit een zeer serieuze balorigheid over een klein dispuut met de toenmalige eigenaar, wiens naam wij hier niet zullen noemen. Een stad als Roosendaal verdiende een Genootschap met statuur en kon wel een tweede schaakvereniging, kwa inwonertal, gebruiken. “ter Lehring ende Vermaeck” veranderde in “Serieus edoch Gezellig” opgericht op de laatste Bevrijdingsdag van de vorige eeuw.

Veel leden van het RSG zijn lid geweest van de Pion of zijn zelfs dubbel lid. Onderlinge confrontaties, tussen de schaakvereniging en het Genootschap, in competitie verband, waren altijd gezellig en werden getypeerd door wederzijds respect en een broederlijke vriendschap.

RSG won die eerste confrontatie, met het kleinst mogelijke verschil, niet erg overtuigend, maar spannend was het wel. Na de wedstrijd werd er dan druk en tot diep in de nacht vergaderd. Helaas zijn er veel partijen verloren gegaan maar er zijn er toch een paar bewaard gebleven en die zijn zeer de moeite waard om uit de oude doos gehaald te worden.

Hr. Hellemons in zijn element in een draak van een Siciliaan, tegen een sterk spelende jeugdspeelster.

Hr. Van Eck, bij de “tegenpartij”, hij speelde tegen Hr. Goorden een scherpe partij en aanschouw: “Tedjes, in de Modus Offerandes”.

Kan jullie meedelen dat Hr. Van Eck weer mee doet deze Derby en hij speelt met zwart voor Team RSG 1. De teamcaptain werd uitgedaagd door Hr. Robben. De teamcaptain heeft deze uitdaging aangenomen. Teamleider van de Pion reserveer bord 4, daar treffen de teamcaptain van Team RSG 1 en Hr. Robben elkaar sportief op 15 december om 13.00 uur. Geen matchfixing. Een Herenakkoord.

Vandaar hier een fragment uit een vorige ontmoeting. De partij, waarvan, zwart zich nog vaag kan herinneren dat hij helemaal niet goed, of niet helemaal goed stond in een Siciliaanse pionnen aanval op de Koningsvleugel. Hij kon zich het resultaat nog wel herinneren, uiteindelijk het enige dat telt, nietwaar?

Tijdens de Derby zullen er broodjes, versnaperingen en drankjes vriendelijk en vakbekwaam worden verzorgd door de negende man, Hr. Nuijten. Het eventueel, talrijk op te komen publiek kan gebruik maken van de rook ruimte, de hangende druiventuin met doorkijk naar de speelzaal, het gratis toilet en er kan zelfs, in overleg, gebiljart worden. Maar denk eraan:

vol is vol en consumptie verplicht.

Team RSG 1 overweegt om voor aanvang van de Derby, op een ingetogen manier een brunch gezamenlijk te gebruiken met spelers, reserves, bestuur en genodigden. Dit om gerust aan de start te verschijnen. Mekaar scherp maken met bloedworst, zult, reuzel, buikspek en getreiter aan tafel. Deze begint om 11.00 uur en eindigt om 12.30 uur.

Er is de intentie uitgesproken om na de wedstrijd gezamenlijk een sobere maaltijd te gebruiken. Wie geïnteresseerd is om aan deze maaltijd deel te nemen, neemt contact op met café de Veestallen en meldt zich aan. 0165-533 705.

 

Genoten een prettig weekend.