Team RSG niet aardig voor gastheren.

Team RSG dendert door in de klasse 3a van de NBSB zaterdagcompetitie. Stukkenjagers 6 was een simpele “walk-over” en tegelijkertijd konden we onze tegenstander van de volgende ronde goed observeren! Stukkenjagers 7. Die speelden ook thuis, in het culturele hart van Tilburg. De Cinecitta. We speelden de partijen in een mooie bovenzaal met een werkelijk schitterende ovaalvormige tafel. Wel zo’n 5 meter lang en uit een stuk. Nico vroeg zichzelf af hoe ze die tafel in die zaal gekregen hadden. Goeie vraag. Hoe was het mogelijk?

De Raaf had zich met doktersverklaring afgemeld, maar zijn geest waarde als een schaduw door de speelzaal. Supersub Frans viel voor hem in. Frans nog mede matchwinnaar van de vorige ronde, haalde weer zijn gewaagde tactiek van stal. Het passieve Dameoffer! Zou het mogelijk zijn?

Suus won een stuk en bood zijn tegenstander een consumptie aan. Ja daar moest op gedronken worden. Hij was terug in no time en sprak zijn ongenoegen uit over het feit dat je in de Cinecitta niet met contant geld kunt betalen. Duizend sissen waren zijn deel, De Goldcard van het Team RSG meegegeven.

Frans tactiek leidde niet tot het gewenste resultaat en we stonden met 1-0 achter. Hij stond bij de andere borden te kijken en merkte op dat hij zulke stelling nooit krijgt. Zekerheidje ging boodschappen doen en het was weer gelijk. Suus ging mee en we stonden voor. 2-1.

Uiteindelijk werd het 7-1 voor Team RSG. Nou lag dit niet aan het geweldige spel van Team RSG maar meer aan het niveau van de tegenstander. Winnen daar gaat het om, het doel heiligt de middelen. Maar de manier waarop sommige punten tot stand komen werpt de vraag op: “Hoe is het mogelijk?”.

Zo speelde de teamcaptain een partij die kant noch wal raakte. Slap openingsspel om daarna zeëen van tijd te investeren in een Loper offer, maar het is niet dwingend, dus wordt het niet gespeeld, daardoor krijgt wit een loper op h2 die zegge en schrijven 1 veld heeft. Pijnlijk! Maar doordat de zwartspeler wat mindere zetten deed en zijn pionnen ver had opgespeeld, wat tactische grappen toeliet, liep het gelukkig met een sisser af. Overtuigend is het allerminst, maar wel ter lering en de (leed)vermaak. (teleur)stelling:

Uit onvrede over de kwaliteit van zijn vertoonde spel, overweegt de teamcaptain dan ook als non playing captain de Kampioenskrijg bij te wonen tegen Stukkenjagers. Want al staan we een straatlengte bordpunten voor, beslissend zijn de matchpunten.

Clash of the Titans in de 3de klasse van de NBSB 10 maart in cafe de Veestallen . Klok aan: 13.00 uur. Komt dat zien, komt dat zien. Wat een affiche.

Uiteraard, zullen wij, als goede gastheren de spelers van Stukkenjagers 7 met alle egards ontvangen en aardig zijn, maar niet op de manier zoals een speler van Stukkenjagers het bedoelde, met betrekking tot de uitslag, 7-1, die opmerkte, dat wij, Team RSG, “wel aardiger hadden mogen zijn voor onze gastheren”. Nee. Dat nou net niet, schaken is strijd, oorlog, messcherp spel, blunders, kleine combinaties, irritant koekjes eten achter het bord en nog veel meer, maar na de partij is het gedaan. P.M.

Genoten bij winst worden/zijn we kampioen, en daar helpt zelfs geen moedertje lief meer aan.


Intern (05-02-2018)

A-groep:

Ron Höfer-Nico Kloosterboer:  ½-½.

Marc Naalden-Arco Schumacher:  ½-½.

Marvin Jacobs-Christ de Veth:  1-0.

Ivo Kok-Frank Rockx:  1-0.

Ted van Eck-Hans Ravestein:  1-0.

B-groep:

Joey Wattimena-Pieter de Nijs:  0-1.

Bart van Oosterhout-Pierre Bol:  ½-½.

Patrick Heijnen-Ben Cartens:  0-1.

 



Moedig voorwaarts!

Toen het puikje van RSG C vorige week de speelzaal van Tata Steel Chess betrad, meenden wij toch duidelijk de gezichten van de grootmeesters te zien verstrakken. Zouden hun gammele partijen wel stand houden tegen het analytisch oog onzer gelouterde cracks?
Begrijpelijkerwijze vluchtten de meesten in een snelle remise, Giri stuurde aan op zetherhaling, hetgeen door zijn tegenstander slecht werd begrepen, zodat hij per abuis toch won. Daarna maakte hij zich snel uit de voeten, vermoedelijk om de confrontatie met onze vlijmscherpe analyses te ontlopen.
Ons restte niets dan de tijd te doden met bier en bitterballen onder het debiteren van strategische adviezen. Ze hingen aan onze lippen. Ook hebben we nog net kunnen voorkomen dat Jan Nagel wéér een partij ging oprichten (geen dank).
Aldus gelouterd traden wij twee dagen later aan tegen Raadsheer B te Zundert. Ons ratingkanon Dré ging voor in de strijd, had geen last van loyaliteitsdilemma’s en won vlot een stuk en de partij.
Daarna bleef het lange tijd stil. Terwijl bij RSG A aan de belendende borden op efficiënte wijze promotie wist te voorkomen, waren bij ons drie trage, gesloten partijen aan de gang. Pas na enkele uren spelen kwam er tekening in de strijd: De Captain kwam allengs beter te staan en verleidde zijn tegenstander tot een blunder waarna hij het punt incasseerde. Aan het vierde bord misten beide spelers handenvol kansen, maar Zekerheidje profiteerde onmiddellijk toen de partij bij de 38e zet openbrak. The Kalmthout Killer liet zijn tegenstander na een langzame wurgpartij ietwat sip achter.
Nu is zelfvoldaanheid niet in overeenstemming met onze bescheiden aard, maar tevreden waren we wel. Uitzicht op de tweede plaats, moedig voorwaarts!
De Raadsheer B v RSG C 0 -4


DKR 4de Ronde.

Na een wat (v)luchtige mededeling van de organisatie dat de speeldatum van de volgende ronde is verzet naar 5 maart ging ronde vier van start, een organisator dacht al dat het de vijfde ronde was, maar die werd gecorrigeerd door de oplettende deelnemers. Oh ja het was in verband met de maandag na de Carnaval, dan zijn ze hier altijd gesloten namelijk. Dat was iedereen ontschoten bij de afdeling planning vandaar. Ook was de indeling aangepast maar hierover werd door de organisatoren geen officiële mededeling gedaan.

Terwijl er een griepvirus als een nevel door de straten van Roosendaal doolde deden de deelnemers hun eerste schuchtere zetten in het nieuwe jaar en er waren een paar aardige momenten.

Ivo met zwart tegen Tikran was een strategisch duel. Met een Dametje over de hele.

Stefan met wit in zijn element tegen Olivier.

Marc met standaard manoeuvres naar winst.

Verder zie de site voor de monsterpartij van André en Erik. 70 zetten. Zwart heeft een klein voordeeltje in een Toreneindspel. Wit mist waarschijnlijk ergens de remise en Erik haalt het volle punt binnen.

 

Heren tot de volgende ronde.


Frans Jonkers wint twee keer.

Oh wat kan een overwinning een mens gelukkig maken. De 4de ronde van de zaterdagcompetitie van Team RSG 1 was tegen de Vughtse Toren 2. Uitslag 6 – 2, dit in tegenstelling tot de vermelde uitslag op de NBSB site, jullie Teamcaptain was in de war, want hij realiseerde zich dat hij opgegeven had in een betere stelling, maar daarover later meer.

Er waren deze week wat mails naar de heren gegaan dat we om 12.00 uur zouden beginnen, maar het is tegen dovemansoren en cultuurbarbaren. “Nou dacht ik toch dat ik hier om 13.00 uur moest zijn?” We waren om 12.13 uur compleet. Zekerheidje was als laatste binnen, hij speelde tegen un neef van Roy Donders, een Boedapester gambietje, en was als eerste klaar, en ook weer snel weg.

Supersub zaterdag was Frans Jonkers. Frans had zijn opstelling verdiend aan de goede resultaten die hij behaalde de laatste weken en met zijn vertoonde spel. Won hij op het DKR nog gedecideerd van Ron Höfer, en nu een partij in de 3de klasse A tegen Hr. Koot.

Tijdens die partij ging de telefoon van Hr. Koot. Volgens de geldende regels van de NBSB had de Teamcaptain deze partij kunnen claimen. De stelling op het bord, had een reden kunnen zijn dit te overwegen, Frans stond een Dame tegen een Paard achter, en iedereeen wees naar dhr Koot als schuldige. De wedstrijleider annex teamcaptain deed het incident af met een, “wie wil er nou op zo’n manier winnen”, en beschouwde het incident daarmee afgedaan en voor Team RSG 1 te hebben gesproken. Frans, zoals het een Genoot van de eerste uren betaamt, kromde zijn brede rug en ging er eens goed voor zitten. Ondanks de materiële achterstand zette hij zijn tegenstander mat en nodigde iedereen uit om mee naar het casino te gaan. Vrolijke Frans kon zijn geluk niet op en liet iedereen zijn gewonnen partij zien. Vandaar voor de Genoten en anderen die er niet bij waren, deze partij.

Christ stond slecht, een pion achter en verschrikkelijk passief, het was zo’n partij die je, in gedachten, al 40 keer hebt opgegeven maar je speelt door voor het team en ineens krijg je kansen. Christ won een stuk, met een kleine combinatie, en stond ineens beter, geschrokken door de geboden kansen verzuimde hij het voordeel in winst om te zetten, we komen in de partij bij de 32ste zet van zwart.

Marc won soepeltjes, de Suus won snel een stuk en de partij, Hans speelde, om de winst veilig te stellen,  remise en Arco kreeg een remise aanbod en nam dat na overleg aan. Ted won overtuigend. Uitslag RSG 1 – De Vughtse Toren 2: 6-2.

De Teamcaptain is zeer tevreden over de resultaten van Team RSG 1, tot nu  toe, en wenst iedereen een prettige Kerst en een plezierige jaarwisseling. Heren tot de volgende ronde in februari.


Stefan Colijn terug in top-drie

Tijdens de derde ronde van het Districtskampioenschap Schaken (DKR) keerde zesvoudig winnaar Stefan Colijn terug in de top-drie na winst op Nico Kloosterboer. Hij speelde zijn partij op bord vier omdat hij, na het opnemen van een bye in ronde twee, was gezakt naar de zevende plaats op de ranglijst.

Hij moet overigens de derde plaats delen met Jan Schuurmans, Ted van Eck en Oliver de Hert die evenveel wedstrijdpunten hebben. Colijn passeerde onder andere Marc Naalden, die van Ivo Kok verloor en Niek Oostvogels, die zich op het eerste bord kranig weerde tegen Alik Tikranian maar na bijna drie uur schaken toch het onderspit dolf. Knap was op het tweede bord ook de remise van Oliver de Hert tegen Jan Schuurmans. Oliver de Hert blijft hierdoor volledig in de race voor een top-drie eindklassering. Bij de schakers die niet meedoen voor een top-drie klassering, en zich moeten richten op een ratingprijs, leverde Hans Ravestein een opvallende prestatie door een remise tegen de enige Belgische deelnemer Wesley Carmans. Ook de overwinning van Hans Otten op Marvin Jacobs mag verrassend worden genoemd. Jacobs heeft immers bijna 300 ratingpunten meer dan zijn opponent van schaakvereniging Eeuwig Schaak uit Rucphen. Met een dertiende plaats is Otten de hoogst geklasseerde schaker van zijn club. In de kelder van het klassement verraste Frans Jonkers met een overwinning op Ron Höfer. Jonkers heeft nu anderhalf wedstrijdpunt. Hij steeg van de 31e naar de 22e plaats op de ranglijst.

Zaterdagcompetitie
Voorafgaand aan de derde ronde van het DKR speelde het zaterdagteam van de Roosendaalsche Schaakgenoten ook zijn derde ronde tegen Staunton uit Etten-Leur. De formatie van Christ de Veth won ruim: 7½-½ en dat terwijl eigenlijk een maximale bordscore mogelijk was. De remise van Pierre Bol op het laatste bord was onnodig. Door een foute stukkeuze na promotie ontstond er een patstelling en dat leverde het halve puntje voor Staunton op. RSG verstevigde door deze overwinning de koppositie in de derde klasse. Ook met bordpunten houden de Genoten de concurrentie ver achter zich.

DKR uitslagen derde ronde:
Niek Oostvogels-Alik Tikranian 0-1, Oliver de Hert-Jan Schuurmans ½-½, Ivo Kok-Marc Naalden 1-0, Nico Kloosterboer-Stefan Colijn 0-1, Ted van Eck-Thijs Matthijsse 1-0, Erik van Elven-Christ de Veth 1-0, Wesley Carmans-Hans Ravestein ½-½, Henrey Groenveld-Patrick Heijnen 1-0, Marvin Jacobs-Hans Otten 0-1, Gerard Snoeijs-André van de Laar 0-1, Jacques Smits-Ger IJzermans 1-0, Rob Verbeek-Daniël Koopman 0-1, Ron Höfer-Frans Jonkers 0-1, Adrie Domen-Pieter de Nijs ½-½, Ben Seleski-Pierre Bol 1-0.

Stand: 1. Alik Tikranian 3-3, 2. Ivo Kok 3-3, 3. Stefan Colijn 3-2½, 4. Jan Schuurmans 3-2½, 5. Ted van Eck 3-2½, 6. Oliver de Hert 3-2½, 7. Niek Oostvogels 3-2, 8. Erik van Elven 3-2, 9. Marc Naalden 3-2, 10. Henry Groenveld 10-2, 11. André van de Laar 3-2, 12. Piet Bruys 3-2, 13. Hans Otten 3-2, 14. Wesley Carmans 3-1½, 15. Thijs Matthijsse 3-1½, 16. Nico Kloosterboer 3-1½, 17. Christ de Veth 3-1½, 18. Jacques Smits 3-1½, 19. Daniël Koopman 3-1½, 20. Hans Ravestein 3-1½, 21. Joey Wattimena 3-1½, 22.Frans Jonkers 3-1½, 23.Arco Schumacher 3-1, 24.Jan van den Berg 3-1, 25.Marvin Jacobs 3-1, 26.Adrie Domen 3-1, 27.Ben Cartens 3-1, 28.Patrick Heijnen 3-1, 29.Gerard Snoeijs 3-1, 30.Ben Seleski 3-1, 31. Jan den Hertog 3-1, 32. Ron Höfer 3-½, 33.Ger IJzermans 3-½, 34.Pieter de Nijs 3-½, 35.Rob Verbeek 3-½, 36.Pierre Bol 3-0.


Opnieuw winst voor A-team

Het A-team van de Roosendaalsche Schaakgenoten is ook na de vierde ronde van de avondcompetitie nog ongeslagen. De formatie van Marc Naalden won met 2½-1½ van BSV en is met de Pion leider in de eerste klasse A1.

Ook RSG-C haalde na de zege op de Pion-D nu ook tegen Stukkenjagers-E de volle buit binnen. Het veteranenteam van Hans Ravestein won eveneens met 2½-1½. Na een zwakke start is RSG-C nu in de tweede klasse B2 gestegen naar een gedeelde derde plaats met DSC-C. De achterstand op Staunton en de Baronie bedraagt slechts een punt. Alleen RSG-B vertoeft, na het vertrek van Johan Goorden en het doorschuiven van Marvin Jacobs naar het A-team, in zwaar water. Omdat ook Martijn Verbeek voor ronde vier niet beschikbaar was, werd het team gecompleteerd met Ted van Eck en Pierre Bol. Van Eck, al enkele jaren de grootste troef van de Schaakgenoten, presteert dit seizoen echter zeer wisselvallig en hij ging op het eerste bord tegen Rob Hopman onderuit. Ook Ron Höfer redde het op het tweede bord niet. De remise van teamcaptain Joey Wattimena op het derde bord tegen Henk van Houten was, na een ommekeer halverwege de partij in het voordeel van de Bergse schaker, het maximaal haalbare. Alleen Pierre Bol flikte op het laatste bord het kunstje dat hij twee jaar geleden ook voor elkaar kreeg. Als enige van het B-team mocht hij na afloop zijn broodje beleggen met krabsalade na winst op Alexander van ’t Hoff.
Van RSG-A verloor niemand. Erik van Elven, Marvin Jacobs en Arco Schumacher sleepten een remise in de wacht. Winterkampioen en teamcaptain Marc Naalden, de schaker in vorm bij RSG, maakte op het tweede bord korte metten met Piet Bruys en hiermee bezorgde hij zijn team de twee matchpunten.
RSG-C startte met verlies van Ben Cartens op het vierde bord en winst van André van de Laar op bord een. Frank Rockx en Jacques Smits moesten daarom nog anderhalf punt in de wacht slepen om hun team de volle twee matchpunten te bezorgen. Rockx deed op het tweede bord wat, gezien het enorme verschil in rating, ook van hem verwacht mocht worden. Hij versloeg René Davidse. De partij tussen Jacques Smits en Wil Wouts duurde het langst. Uiteindelijk bleek er voor Wouts geen eer meer te behalen en beiden kwamen remise overeen.

Uitslagen eerste klasse A1:
RSG-A – BSV-A 2½-1½
Erik van Elven-André van der Graaf ½-½, Marc Naalden-Piet Bruys 1-0, Marvin Jacobs-Laurens Quinten ½-½, Arco Schumacher-Pieter-Jan Demmers ½-½.

Tweede klasse A2:
RSG-B – BSV-B 1½-2½
Ted van Eck-Rob Hopman-Beer 0-1, Ron Höfer-René Punt 0-1, Joey Wattimena-Henk van Houten ½-½, Pierre Bol-Alexander van ’t Hoff 1-0.

Tweede klasse B2:
RSG-C – Stukkenjagers-E 2½-1½
André van de Laar-Cees Zoontjens 1-0, Frank Rockx-René Davidse 1-0, Jacques Smits-Wil Wouts ½-½, Ben Cartens-Bjoern Hofmans 0-1.


RSG A -BSV A 2 ½ – 1 ½

En alwéér een overwinning. Beste teamgenoten, dit gaat niet goed zo. We zijn in rap tempo op weg om volgend jaar de risee van de hoofdklasse te worden. De Eddy the Eagle van het Brabantste schaak. Lekker 70 minuten met zijn vieren in de auto, op een koude regenachtige novemberavond in 2018, op naar Helmond of Veldhoven, waar vier van die net-niet -fidemeesters je zitten op te wachten, met hun lelijke koppen, zachte G en ratingoverwicht. Na 2 uurtjes, want veel langer zal het niet duren, weer terug naar Roosendaal met vier nullen. Ondertussen, is er natuurlijk ingebroken in je auto, want dat doen ze daar, sta je uren in de kou op de politie te wachten….
En natuurlijk 9 ronden i.p.v. 7 want die gifbeker gaat leeg tot de laatste druppel.
Serieus, is dat wat jullie willen?
Handhaving was de doelstelling! Voor de volgende rondes geldt: Bezint eer ge wint! Voortaan mag een winnend offer alleen nog uitgevoerd worden na consultatie van de teamleider, zodat ik het tijdig kan verbieden. En met remise aannemen is ook nog nooit een partij verloren, dus gewoon doorspelen.

Maar we stegen dus weer boven onszelf uit tegen BSV: Erik weerlegde het koningsgambiet van Andre van de Graaf keurig volgens het boekje ( deel 3 uit de reeks van Euwe, gekregen voor zijn heilige communie in 1975, tevens het laatste schaakboek dat hij ooit bekeken heeft), moest kennelijk diep in zijn geheugen graven, want veel tijd ging verloren, en koos tenslotte maar voor remise in goede stelling. Ikzelf kon tegen Piet Bruijs een sterke aanval afronden met een correct paardoffer op g6. Marvin stond met zwart in een Pirc-structuur een beetje beter, maar nam met het oog op de standen op de andere borden, remise aan. En Arco had ook een prettig plusje, wat uiteindelijk net niet genoeg bleek. Remise dus.


In mijnen wederspoet

Vaak word ik op straat aangeklampt en vraagt men mij: “Waarin ligt toch het succes besloten van RSG C?”. Natuurlijk is dit een vraag die op ieders lippen brandt en zonder nu meteen alles prijs te geven repliceer ik dan minzaam: “In het motorblok”. Deze term is onlangs nog gekaapt bij de vorming van het kabinet Shell 1, maar de oorsprong ligt toch echt bij het RSG. Onze motor ligt soms voorin, soms achterin, soms in het midden en soms wat verspreid. Je gaat het pas zien als je het doorhebt.
In de aanloop naar het volksfeest van pepernoot en marsepein wist het E-team van de Stukkenjagers alle wegblokkades van pro- en anti-Pieten te omzeilen en veilig de Veestallen te bereiken. Ampi’s koffiemachine was nog maar net op temperatuur of het eerste punt werd al genoteerd: Zekerheidje, wiens enige Zekerheid op totale onvoorspelbaarheid berust, herhaalde een grove fout van enkele partijen eerder en stond snel twee stukken achter. Ratingkanon André, speciaal gemobiliseerd vanuit de veenkoloniën kreeg op de 11e zet een dame in de schoot geworpen en daarmee was de stand alweer gelijk.
Dit gaf de aanwezigen ruimschoots de tijd om de resterende partijen te bekijken en vooral om te beraadslagen wat een passende boetedoening voor Zekerheidje zou zijn. Aan dit discours nam het hele café met opmerkelijk enthousiasme deel. De meest publicabele optie was nog, dat hij getransfereerd wordt naar de damesbiljartclub, maar het is de vraag of de jaarvergadering zal instemmen met de contributieverhoging die nodig zal zijn om in de bijbehorende bruidsschat te voorzien.
Ondertussen knutselden onze middenborden voort aan hun partij. Suus, een voorbeeldig representant van de Gewone Nederlander kwam onder het zachtjes neuriën van het Wilhelmus langzaamaan steeds beter te staan en leek de hoek voor het uitzoeken te krijgen. Jacques had samen met zijn tegenstander besloten dat het schaken eigenlijk alleen om veld h5 draait, dus daar richtten beide spelers alle energie op – met voorbijgaan van overwegingen betreffende de veiligheid van een koning of zoiets sufs. Een uurtje later leek alles anders. Jacques had een kwaliteit en een handje pionnen meegepikt in een zeer ingewikkelde stelling, Suus leek zich ter hoogte van het 10e couplet (u weet wel: “Niets doet my meer erbarmen In mijnen wederspoet”…)toch te verslikken in de stelling, maar kreeg plotseling een toren cadeau.
Geheel conform de Sinterklaasgedachte schonk Jacques zijn tegenstander daarna – op aanwijzing van de captain – een remise in gewonnen stelling, waarna met rode konen overgegaan werd tot traditionele samenzang en het uitwisselen van surprises.
2 ½ – 1 ½ en weer een dragelijke positie op de ranglijst!
Ben Cartens (vanuit de zak)