Ik had het nog zó goed uitgelegd: Het team van Bergen op Zoom 2 is over de hele linie sterk, dus een maatwerktactiek was noodzakelijk: Aan bord 1 t/m 4 moesten we verrassend winnen en aan de overige borden de remise vasthouden. Aldus zou een eenvoudige winst dan het resultaat zijn.
Simpel en effectief. Aanvankelijk leek deze tactiek te slagen: Mark won vlot en Hans vuurde zijn eerste remiseaanbod af. Tot zover alles onder controle.
Een serene rust daalde neer over de Veestallen. Aan de meeste borden ging de strijd gelijk op. Toen een bezettingsmacht van militairen het café innam, kwam er ook tekening in onze strijd en helaas gingen daarbij de wijze raadgevingen van de teamleider verloren – als eerste bij mijzelf.
Jan en Ted scoorden vrij comfortabele remises, maar aan de lagere borden begon het verzet gestaag af te brokkelen. Ik verloor onnozel een pion en daarna de partij, Jacques en Hans volgden. André trof gewoontegetrouw een speler zonder rating, maar die wel ruime ervaring in het wedstrijdschaak meebracht. Zijn remise was een laatste lichtpuntje, Arco miste de winst na een ingewikkelde partij. Borden 1 t/m 4 gelijk, borden 5 t/m 8 een half punt uit vier partijen…
Er had beslist meer ingezeten, 2 ½ – 5 ½ was iets te geflatteerd voor de bezoekers. Zij staan nu aan kop. Wij gaan ons schrap zetten voor behoud in de vijfde klasse.