SVO II – RSG I 3 – 5

Missing man

Ziekte, studiedagen, vakanties, toernooien in het buitenland, gezinsgeluk: alles werd aangegrepen om maar niet naar Oisterwijk af te hoeven reizen. Uw veelgeplaagde teamleider kwam niet verder dan zeven diehards, nauwkeurig ingedeeld volgens rating en evenredige kleurverdeling, ook wel De Wet van Ted genoemd.
Het was een prachtige dag waarop The Magnificent Seven de reis aanvaardden, een zeer geschikte dag om bijvoorbeeld weer eens een gedeeltelijke lockdown in te voeren. De laatste aerosolen waren ’t Molentje te Oisterwijk nog maar net ontvlucht toen wij daar met onze QR-codes in de aanslag aan kwamen lopen.
Ter plaatse moesten we constateren, dat hun missingmanformatie het eerste bord leeg liet en de onze het achtste. Om niet meteen met bonje te beginnen, hebben wij ons naar de gastheer geschikt, waardoor er ineens niets van de kleurverdeling klopte en de Wet van Ted onmiddellijk op zijn houdbaarheid beproefd moest worden. Resultaat: Sommigen kwamen aan een onverantwoord hoog bord terecht (ik), anderen zakten in de rangorde (Ted – die van de Wet). Het duurde even voordat iedereen begreep aan welk bord hij zat en aan welke kant van dat bord, maar toen kon de strijd in een fleurig decor van plastic bloemen en retrokunst een aanvang nemen.

Invaller Rob opende de score. Snel spelend en niet zuinig met materiaal, bereikte hij een moeilijke stand, waarin je makkelijk een fout maakt. Dat deed hij helaas ook en het punt ging naar zijn jonge tegenstander. Kort daarna maakte Ted alweer gelijk. Aan bord 3 belandde hij in een gecompliceerde stelling waarin alleen Df2 de weg naar winst betekende. Je moet het even zien, maar Ted zag het: 1-1
Dré was ondanks zware ratingschade aan het tweede bord beland en hij beloonde dit blijk van vertrouwen: zijn tegenstander gaf een dame weg. Dat klinkt makkelijk, maar je moet de tegenstander daartoe wel eerst de gelegenheid bieden. Aan bord 7 kampte Hans met serieuze problemen langs de h-lijn, kwam er niet echt uit, maar bood op een geschikt moment remise aan. Helaas moest ik aan bord 6 de vlag strijken, nadat een onnauwkeurigheid in de opening mij noodlottig werd. Spartelen hielp niet, het stond weer gelijk.

Er resteerden nog twee partijen: Arco was verwikkeld in een scherpe strijd waarbij heel het bord open lag en ook hier de h-lijn voor problemen kon zorgen, Nico schoof in een dicht woud van pionnen langzaam op. Het zag er voor beiden redelijk uit, maar het waren allebei stellingen, waarin een foutje fataal kan zijn.
Een compliment aan beide matadoren is hier op zijn plaats: Tegen vijven wordt de druk groot, de zaal rumoeriger en we zijn al niet meer van de jongsten. Een foutje is zo gemaakt, een gewonnen partij kan zomaar remise lopen of zelfs verloren gaan. Onverstoorbaar schoof Arco uiterst nauwkeurig naar de winst, waarbij hij een aantal cruciale zetten moest weten te vinden. Nico weerstond een salvo van schaakjes, manoeuvreerde rustig en precies en rukte met a-pion en h-pion op. Hulde, heren!

We staan op kop in de competitie, mede dankzij een zege van Staunton op Oude Toren. Diverse frisgewassen jonge schakertjes, verspreid over de provincie en voorzien van een volstrekt fictieve rating van 0 punten, popelen inmiddels om de eerbiedwaardige dinosauriërs uit Roosendaal tegen de vlakte te werken. Waakzaamheid is derhalve geboden! 

Ben Cartens


Ben Cartens herovert koppositie

Door tijdens de vierde ronde van de interne competitie de met wit spelende Ron Höfer te verslaan, heeft Ben Cartens niet alleen de koppositie in de B-groep heroverd, maar ook Höfer als concurrent voor de titel in de B-groep geëlimineerd. In de A-groep blijft de strijd om het winterkampioenschap ongekend spannend. Marc Naalden en Erik van Elven wonnen hun partijen maar ook Arco Schumacher, die de buit verdeelde met Ted van Eck, zijn met Jan Schuurmans nog volop in de race.

Ben Cartens speelde tegen Ron Höfer een perfecte partij. De met wit spelende Höfer kwam weliswaar beter uit de opening, maar ging hierna iets te voortvarend ten aanval. Zwart zag zijn kans schoon toen zich tactische mogelijkheden voordeden met groot gewin van materiaal als gevolg. Patrick Heijnen behaalde tegen Leo Phernambucq zijn eerste overwinning. Phernambucq startte goed en won een toren. Hierna opende hij met een schaakzet van zijn dame de hele stelling. Hij had echter verzuimd zijn stukken op de damevleugel te ontwikkelen en hier zag Heijnen zijn kans schoon. Met een toren/paard-aanval zette hij zijn tegenstander mat. De partij tussen Pieter de Nijs en Rob Verbeek mondde uiteindelijk uit in een zwaarbevochten overwinning voor de met wit spelende De Nijs. Het was een partij die Verbeek had gewonnen als hij het eindspel goed in de hand had gehouden. De Nijs kwam op de linkerflank helemaal vast te staan en Verbeek kon zijn stukken verder ontwikkelen. Hij gaf een licht stuk weg, maar won dat nog voor het eindspel terug. Het gebruik aan routine tijdens het eindspel brak hem op.

In de A-groep heeft Arco Schumacher nog niets verloren, maar de partij tegen Ted van Eck resulteerde wel in zijn derde remise. Ted van Eck won al snel een pion, maar hierdoor kon Schumacher een grote aanval opzetten. Na nog een pionwinst voor Van Eck werd het zetherhaling en dit leverde voor beide schakers een half punt op.

Zaterdagcompetitie

Ook stond de tweede ronde van de zaterdagcompetitie op het programma. RSG won al van Staunton, maar bleek nu ook te sterk voor SVO Oisterwijk De Roosendaalsche Schaakgenoten wonnen met 4½-2½. Toch bleef het lang spannend. Op het laatste bord kon Rob Verbeek het niet waarmaken tegen jeugdspeler Xander Karafantis en hij mocht als eerste zijn stukken in de doos opbergen. Maar de 1-0 achterstand werd in Roosendaals voordeel gecorrigeerd door winstpartijen van Ted van Eck en André van de Laar op de eerste borden. Omdat Hans Ravestein op het zevende bord geen winstkansen zag en genoegen moest nemen met een remise en even later Ben Cartens in Cor Zijlmans zijn meerdere moest erkennen, was de balans volledig hersteld: 2½-2½. Nico Kloosterboer en Arco Schumacher moesten het op het derde en vierde bord gaan opknappen voor de Roosendalers. Het werden twee sprankelende partijen. Na de fraaie winst van Arco Schumacher volstond een remise van Nico Kloosterboer tegen Hans van Orsow. Maar Kloosterboer haalde zelfs het volle punt binnen. Zelf qua tijd, vaak zijn grootste tegenstander, troefde hij Van Orsow af.

Uitslagen A-groep: Frank Rockx-Marc Naalden 0-1, Ted van Eck-Arco Schumacher ½-½, Nico Kloosterboer-Erik van Elven 0-1.

Stand: 1. Arco Schumacher 5-3½, 2. Jan Schuurmans 4-3, 3. Erik van Elven 4-3, 4. Marc Naalden 4-2½, 5. Ted van Eck 4-2, 6. Nico Kloosterboer 4-1, 7. Frank Rockx 4-1, 8. André van de Laar 3-1, 9. Jacques Smits 4-1.

B-groep: Leo Phernambucq-Patrick Heijnen 0-1, Pieter de Nijs-Rob Verbeek 1-0, Hans Ravestein-Ab Witkamp ½-½, Ron Höfer-Ben Cartens 0-1.

Stand: 1. Ben Cartens 4-3, 2. Frans Jonkers 4-2½, 3. Hans Ravestein 3-2, 4. Pieter de Nijs 4-2, 5. Leo Phernambucq 4-2, 6. Ron Höfer 3-1½, 7. Patrick Heijnen 3-1½, 8. Ab Witkamp 3-1, 9. Rob Verbeek 4-½.


Angst voor RSG beheerst de Boomtak

22 oktober togen wij naar Tilburg alwaar we speelden regen het D-team. In dit team spelen normaliter vader en zoon de Veth alsmede Ger IJzermans. Ger was helaas geblesseerd en ook een andere speler was verhinderd. Kennelijk waren ze zo bang van ons dat ze 2 sterke vervangers hebben ingehuurd. Het ratinggemidelde van het KiNG-team was 235 punten hoger dan dat van de matadors van RSG, dus we hadden feitelijk al gelijk de eerste bus naar huis kunnen nemen, maar sportief als we zijn namen we de handschoen op.

De eerste nul was voor de captain, die een dappere koningsaanval van z’n opponent niet kon weerleggen. Mooi kwaliteitsoffer en sterk uitgespeeld. Nico speelde tegen Bo heel lang een gelijk opgaande partij, maar naarmate zijn klok verder doortikte raakte hij de draad kwijt, raakte materiaal kwijt en kwam in een hopeloze stelling terecht. Suus speelde tegen Dewi Vermeulen (voormalig meisjeskampioen tot 16 jaar) en kwam in een partij terecht waar hij constant moest keepen, zoals hij het noemde en deed dat goed. Uiteindelijk bood Dewi remise aan in een ongeveer gelijke stelling, waarschijnlijk omdat haar klok iets te snel tikte. Zowaar een halfje. Omdat we maar 3 spelers op de been konden brengen moesten we naarstig op zoek naar een invaller en die vonden we in onze voorzitter Ron, die in z’n eigen trein naar Tilburg kwam. Dank! Ron speelde tegen Christ zoals zo vaak weer zeer taai. Elke keer als je denkt dat hij omvalt vindt hij weer een zet. Christ zat wanhopig met zijn hoofd te schudden. Ze waren de laatsten in de goed gevulde zaal van buurthuis de Boomtak die nog aan het spelen waren. Uiteindelijk doemde een sterke loper op in open koningsstelling van Ron, die prima samenwerkte met een batterij op de g-lijn het was niet meer te houden.

Cappie


Magere start RSG in eerste ronde avondcompetitie

ROOSENDAAL – De schakers van RSG A en RSG B voelden zich als koeien die voor het eerst weer de wei in mochten. Na vele maanden droog te hebben gestaan, mocht eindelijk weer een keer voor het echie gespeeld worden tegen vreemde mogendheden. In de eerste klasse moest RSG A het opnemen tegen Baronie A. In de tweede klasse troffen RSG B en BSV B elkaar. De Roosendaalse hoofdmacht, met gastspeler Nico Kloosterboer in de gelederen, bracht het er met een 2-2 puntendeling nog het best vanaf. Voor RSG B werd het een kansloze missie tegen een overmacht aan Bergse ratingpunten. BSV B won met 1-3.

Toch zag het er voor RSG A na een fraaie overwinning van Marc Naalden op Jasper Willeboordse nog niet zo slecht uit. Zeker niet nadat op de borden drie en vier Arco Schumacher en Nico Kloosterboer en remise in de wacht hadden gesleept. Een remise van Jan Schuurmans tegen Willem van der Linden was voldoende om de matchpunten in Roosendaal te houden, maar het lukte niet. Toch had teamcaptain Marc Naalden vrede met de puntendeling aan het begin van het seizoen. BSV had voor het treffen met de Schaakgenoten voor een uiterst tactische bordbezetting gekozen door de sterkste pionnen Oliver de Hert en Angelique Osinga niet achter de eerste twee, maar achter het eerste en vierde bord te posteren. Met een overmacht van bijna 500 ratingpunten maakte Osinga de opdracht van Ben Cartens op het vierde bord al bij voorbaat tot een kansloze misse. Door de fraaie remise van André van de Laar op bord een tegen Oliver de Hert was voor de Roosendaalse Schaakgenoten nog niet alle hoop vervolgen. Zeker niet omdat ook Jacques Smits op het tweede bord een half punt won tegen André van der Graaf. Dit waren twee remises waar de niet spelende captain Hans Ravestein op voorhand voor had getekend. Maar het verlies van Ben Cartens kon op het derde bord door Frank Rockx alleen worden gecompenseerd door winst op Pieter-Jan Demmers en dat bleek een te zware taak waardoor de matchpunten mee naar Bergen op Zoom gingen.

Interne competitie

Voor de interne competitie werden twee inhaalpartijen gespeeld, die beide een verrassende uitslag opleverden. Leo Phernambucq won van Ab Witkamp en Rob Verbeek sleepte tegen Patrick Heijnen een remise in de wacht. Ab Witkamp was niet erg scherp in zijn partij tegen Leo Phernambucq. Hij verloor tijdens de opening al een pion. Met een aantal actieve zetten zorgde Phernambucq ervoor dat zijn stukken optimaal stonden. Tijdens het middenspel verloor Witkamp twee lichte stukken, waarna hij besloot zijn tegenstander te feliciteren en de stukken terug in de doos te doen. De met wit spelende Rob Verbeek bood goed tegenstand aan de qua ratingpunten sterkere Patrick Heijnen. Het werd een gelijkopgaande partij, waarin Heijnen als snel besloot om stukken te ruilen. Na dertien zetten waren alle lopers van het bord. Qua lichte stukken bleef er voor beide schakers slechts een paard over. Heijnen won later in de partij een pion, waardoor hij met voordeel aan het eindspel begon. Het lukte echter niet om dit uit te bouwen. Nadat Verbeek elf keer schaak had gegeven, besloot zwart tot remise.


RSG is Ergens Anders

Wie zich een RSI naar beneden scrolt op de site van de schaakbond, treft helemaal onderaan poule F6 aan, met daarin ons zaterdagteam. De weg naar het landskampioenschap is dus lang en met voetangels en klemmen bezaaid, maar daardoor laten wij ons voorlopig niet ontmoedigen. Na de pandemiepauze ging het tenminste weer eens ergens om.

De voorbereiding was uitstekend: Lichtknopje gevonden, stoelen grondig gerestaureerd door Ted met een heel assortiment aan tangen en ook nog eens op kleur gesorteerd: Witte stoelen voor de witspelers, zwarte voor de zwartspelers. Maar niet alleen aan de vorm, ook aan de inhoud was gedacht. Al jaren geleden hebben we Dré achter de linies in Etten-Leur gedropt om ons op de tactiek van Staunton voor te bereiden. Volgens de ratingcijfers zouden we kansrijk moeten zijn, maar Staunton betoonde zich een taaie tegenstander en zette tegenover Dré nou juist de enige schaker uit Etten-Leur en overige gebiedsdelen die hij níet kende.

Het team van Staunton arriveerde wat laat (verdwaald, dat krijg je met een naam als Ergens Anders), maar het ging al snel los aan alle borden. Toen de eerste koffie nog maar net was uitgeserveerd vroeg Hans aan het 7e bord mij met benauwde stem of hij remise mocht aanbieden. Aangezien hij straal verloren stond en zijn tegenstander driftig “nee” schudde ging dat feest niet door.
Aan het 8e bord (weer scrollen, verder kan niet) meende ik een behoorlijke partij te spelen die ik uiteindelijk won. Bij analyse bleek het aan beide kanten een festival van gemiste en niet begrepen kansen, afzwaaiers en blindgangers te zijn, die we maar snel aan de vergetelheid prijsgeven, maar het stond wel 1-0 voor ons.

Jacques had aan het 5e bord een ingenieus schijnoffer gebracht waarmee naast het geïnvesteerde stuk ook enkele pionnen zouden meekomen. Die pionnen kwamen wel, maar het stuk niet en dat is altijd jammer: 1-1.
Marc was sterk uit de opening gekomen en speelde de partij rustig en geconcentreerd uit: 2-1, maar kort daarna was het alweer gelijk. Arco – toch in topvorm de laatste weken – bestookte zijn opponent in opperbeste stemming met een spervuur aan remisevoorstellen, maar met alleen ongelijke lopers op het bord en twee pionnen minder was het niet te houden.  2-2
Hans had zich inmiddels wonderbaarlijk uit de verdrukking weten te manoeuvreren en stond misschien zelfs beter. Het wachten is op een puntentelling met extra tienden voor plusremises, maar voorlopig was het 2 ½ – 2 ½.

Nu moest er onderhand toch wel tekening in de strijd gaan komen. Aan de resterende borden zag het er goed voor ons uit. Eerst tikte onze “mol” André het punt binnen door in een actieve partij pionwinst naar het eindspel te brengen. Nico stond al langere tijd iets beter, kwam niet eens in tijdnood, stootte op met een vrijpion en incasseerde soeverein en beheerst de winst.
Resteerde nog de strijd aan het eerste bord. Daarover zou ik graag verstandige dingen zeggen, maar dat lukt me niet, zeker niet na de uitleg van Ted. Ik hou het op ”heel lastig en  met wederzijdse kansen”, maar uiteindelijk won Ted wel degelijk.
5 ½ – 2 ½, een mooie winst die zeker niet zonder strijd tot stand kwam. Na afloop trok een deel van het team naar De Bonenkoning, waar Ampie ons een voortreffelijke maaltijd voorzette ter begeleiding van onze beschaafde en altijd hoogstaande conversatie.
De notulen daarvan zijn verloren gegaan.

Ben Cartens

The bunch of happy bastards” (J. Smits)


Ben Cartens foutloos koploper in B-groep

ROOSENDAAL – De Roosendaalsche Schaakgenoten hebben er inmiddels al weer twee ronden opzitten in de interne competitie. Na enkele jaren volgens het Keizersysteem te hebben gespeeld, is nu weer overgestapt naar het spelen in een A- en B-groep. In de A-groep, waarin de sterkste schakers uitkomen, delen Marc Naalden en Arco Schumacher de koppositie met anderhalf punt. In de B-groep gaat Ben Cartens aan de leiding. Hij haalde als enige de volle twee punten, gevolgd door Frans Jonkers met anderhalf punt.

Leo Phernambucq maakte het Ben Cartens in  de eerste ronde niet erg moeilijk, maar aan de met wit spelende Pieter de Nijs had hij wel een zware dobber. Wit offerde in de opening een pion, waarna de zwarte stelling bijna volledig instortte. Enkele onnauwkeurigheden werden De Nijs hierna toch noodlottig. Ron Höfer en Hans Ravestein speelden nog maar een partij en deden dat tegen elkaar. Ook Ron Höfer opende met het offeren van een pion, waarna Hans Ravestein alle zeilen moest bijzetten. Met de opstoot van zijn pionnen op de koningsvleugel kon hij de stelling in balans brengen, maar hierdoor kwam wel zijn koning op de tocht te staan. Höfer ruilde twee pionnen tegen een stuk waardoor de koning van Ravestein wel erg kwetsbaar werd. Door geknoei van Höfer eindigde de partij uiteindelijk in remise.

In de A-groep wachtte Arco Schumacher na de remise tegen Nico Kloosterboer in Jan Schuurmans een tegenstander van formaat. Schuurmans startte aarzelend, maar pakte daarna toch door. Na een sterke zet met de dame van de met wit spelende Schuurmans, wilde Schumacher opgeven, maar door te kiezen voor toren op e3 kreeg hij toch nog kansen. Schumacher bood remise aan die niet werd geaccepteerd. Schuurman s forceerde zijn eigen stelling om tot winst te komen, maar dat pakte verkeerd uit. André van de Laar speelde met wit een bloedstollende partij tegen  Marc Naalden. Zwart begon een koningsaanval, die door wit alleen gestuit kon worden door het offeren van een pion. Toen de verdedigende paarden van wit een tegenaanval begonnen, raakte zwart in problemen en dit kostte een kwaliteit (toren tegen licht stuk). Bovendien werd de eerder verloren pion teruggewonnen. In tijdnood werd de door wit aangeboden remise door Naalden geaccepteerd.

Uitslagen A-groep: Jan Schuurmans-Arco Schumacher 0-1, André van de Laar-Marc Naalden ½-½, Ted van Eck-Nico Kloosterboer 1-0, Erik van Elven-Jan Schuurmans 0-1, Marc Naalden-Jacques Smits 1-0, Arco Schumacher-Nico Kloosterboer ½-½.

Uitslagen B-groep: Pieter de Nijs-Ben Cartens 0-1, Frans Jonkers-Rob Verbeek 1-0, Hans Ravestein-Ron Höfer ½-½, Ben Cartens-Leo Phernambucq 1-0, Pieter de Nijs-Frans Jonkers ½-½.


Over koeien en ansjovis gesproken

Als koeien die voor het eerst weer de wei in mogen: Nico deed het nog even voor met enkele bevallige danspassen. Zo voelde het inderdaad. Na vele maanden droog gestaan te hebben weer voor het echie spelen tegen teams uit Vreemde Mogendheden.

Wat hadden we in tussentijd ook alweer gedaan? Een paar uur per dag op chess.com? In talloze vluggertjes steeds dezelfde fouten maken? Serieuze openingsstudie? Yoga, Mindfulness, een Ayahuascaceremonie?

In het Markiezaat hadden ze – tussen het weervissen en met een gordijn op het hoofd rondhossen – anderhalf jaar besteed aan een scherpe aanpassing van de opstelling van hun B (?) team. Helemaal toegesneden op de tegenstander was er een overschot aan ratingpunten gemobiliseerd, met een concentratie daarvan aan het vierde bord, omdat hen uit analyse van eerder wedstrijdverslagen was gebleken, dat daar de echte strijd gestreden wordt.
Deze strategische meesterzet van de Bergenaren werd door onze captain gecounterd met het buiten de ploeg houden van zichzelf en het uitlenen van Nico (erkend krabbenvreter) aan het A-team.

Aan het eerste bord leende Dré een pionnetje uit aan zijn tegenstander. Hij wist dat even later terug te veroveren en dit leidde tot een eervolle remise. Aan het tweede bord deed Jacques daar wat langer over in een scherpe partij met wederzijdse kansen, maar het halfje was niet minder eervol. Wouw ligt halverwege Roosendaal en Bergen dus dat is logisch eigenlijk, je gaat het pas zien als je het doorhebt.

Suus had het zwaar te verduren aan het derde bord. Aanhoudende dreigingen langs de 7e en 8e rij werden hem uiteindelijk fataal. Maar achteraf bleek, dat hij minstens gelijk en in hogere zin eigenlijk  gewonnen had gestaan.
Gelijk de eerdergenoemde koeien huppelde ik aan het vierde bord mijn ondergang tegemoet. Mijn X-factor is aanzienlijk, maar onvoldoende om zo’n 500 ratingpunten verschil te compenseren. In een stelling die bekend is uit Fischer’s Random Chess hield ik nog wel enige tijd stand, maar werd uiteindelijk gefileerd. Zo doen ze dat met ansjovis ook…

RSG B – BSV 2   1 -3 : Gezien het krachtsverschil wel degelijk een goed resultaat.

Ben Cartens



RSGers, waar waren zij en wat deden zij deze zomer?

Bischofsgrün 2020

Ondanks Corona heb ik toch van 26 juni t/m 4 juli een (senioren-) toernooi gespeeld in Duitsland. In het hotel waar ik logeerde en speelde was een mondkapje verplicht volgens de regels van Bayern, en ook overal waar je binnen rond liep. In de speelzaal hoefde dat gelukkig niet, iedereen zat op meer dan 1.5 m afstand. het spelen ging ook een beetje anders dan we gewoon zijn:

– voor elke partij waren er twee tafels, zodat iedereen op 1.5 m van elkaar zat, en ook op 1.5 m van de andere spelers. Met 1.5 m tussen de spelers kun je dan ook geen handen schudden voor of na de partij.

Overigens heb je dan heel veel ruimte nodig, met 38 personen ging dat dan in een redelijk grote zaal (groter dan bij Merks of de Veestallen) maar net. Bij toernooien met veel deelnemers zal dat waarschijnlijk niet lukken. Eventueel kun je dan een voetbalstadion gebruiken, die zijn toch leeg. Wie zit er dan op penalty stip en wie staat er in de goal?

– iedereen had een ‘eigen’ bord en stukken, dat bord behield je dan het hele toernooi. Na elke ronde werd alles dan gedesinfecteerd.

– elke zet van de tegenstander moest je dan op je ‘eigen’ bord uitvoeren, met een klok in het midden. Soms werd de zet van de tegenstander weleens vergeten, dat heeft mij een 1/2 punt gekost. Met de regel dat als je een stuk van de tegenstander aanraakt, die dan ook moet slaan werd natuurlijk geen rekening gehouden.

Mijn toernooi resultaat was een beetje middelmatig, een valse start met een 1/2 uit 2, gevolgd door 3 overwinningen en eindigen met 3 maal remise en een verliespartij, kwam ik op 5 uit 9. Dat levert een paar punten rating verlies op, niet zo schokkend. Nog een winstpartij uit de derde ronde:

Ted


Online

Het online schaken geeft voor mij wat problemen, je kunt niets aanraken. Als je dat probeert ben je de hele tijd aan het schoonmaken, vette vingers op je beeldscherm! Dat scherm leeft niet zoals echt hout, het gevolg is dat er regelmatig stukken verdwijnen, gelukkig ben ik nog geen velden kwijtgeraakt.

Normaal gesproken, dus met een echt bord en houtjes, gebruikt ik de quantum-mechanische-theorie om een zet te zoeken. Daarbij gebruikt ik  de kat van Schrödiger: je sluit die kat op in een kist, en pas als je de kist openmaakt weet je of de kat nog leeft (of niet). In mijn geval is de oplossing duidelijk, ik laat die kist dicht.

Stel dat de kat dood is, dan stinkt het! Mijn oplossing is dat ik een harde klap geef op die kist, als ik geen reactie van de kat hoor dan ga ik ervan uit dat de kat dood is en zet ik de gesloten kist bij het grof vuil. Dit is natuurlijk een nogal oppervlakkige methode, anderen willen een uitgebreid onderzoek of dit dood zijn echt klopt, vanwege dierenmishandeling enzo. Ik niet, daar ga ik geen bedenktijd aan besteden.

Met een echte houten kist werkt dat, maar online geeft het problemen. Het beeldscherm is niet van hout (is min of meer in de cloud), dus de mijn gewoonlijke methode werkt niet. Hier heb ik nog geen oplossing voor, eventuele adviezen zijn welkom.

Ook het werken met een muis (hier heb ik nog niets over gehoord van de dierenbescherming) valt tegen, druk ik (waarschijnlijk) op de verkeerde plaats, blijk dat ik de partij heb opgegeven? Dat is ook een keer gebeurd nadat de partij was beëindigd, de toernooitijd was ten einde en een paar minuten later heb ik schijnbaar opgegeven?

Kan ik niet met de pijltjes werken? Ook heb ik een partij verloren met wit omdat ik niet snel genoeg de eerste zet speelde, ik was met een belangrijke zaak bezig, bier halen! Schande!

Maar ondanks alles is mijn rating toegenomen, van de beginrating van 1000 ben ik in de 1200 regionen beland.

Dus het is duidelijk, ik ben niet de enige met online speelproblemen.

Enzo_Nie         Kwantumspecialist (behanger)                                                                                                        ©ADF