vanuit de dug-out

Omdat zaakwaarnemers en financiële belangen steeds meer grip krijgen op de opstelling, waren twee gelouterde cracks van RSG C buiten de opstelling gelaten. Een groot risico, met als enig tegenargument, dat er wel twee RSG-ers opgesteld konden worden, die al eens achter de vijandige linies zijn gedropt en zelfs lid zijn/waren van Raadsheer om ons clubbelang te dienen.
Nou ja, vooruit dan maar, Nico en ik in de dug-out, klaar om bij elke onrecht met onze blocnotes onder de arm het veld op te rennen en de scheidsrechter te belagen.

Bij een eerste blik leek alles in orde: Suus een stuk achter, maar dat geeft niks want daar zat vast een masterplan achter, Jacques een stuk voor, dus die ging makkelijk winnen, Dré en Hans onduidelijk. De champagne kon nog niet open, maar alvast wel koel gezet.
Al snel bleek dat er eigenlijk geen masterplan was en Suus verloor geruisloos. Dré hield goed stand in een lastige stelling, tegen een tegenstander die sterker geacht moet worden en zag zijn remiseaanbod niet gevalideerd door enige teamcaptain, maar wel geaccepteerd.

Terwijl de andere teams van RSG geruisloos ineenzakten, bleef Jacques geconcentreerd spelen en kon ondanks langdurig verzet het punt incasseren. Bleef over de partij van onze captain Hans.
Een moeilijk geval, met over en weer vergissingen en kansen. Daarbij was zijn gezichtsvermogen aangetast door ernstige overprikkeling, te wijten aan de blootstelling aan wiegende lichaamsdelen, waarmee je in het land van Mecking ongewild wordt geconfronteerd. Met dit in het achterhoofd is een remise (niet gevalideerd door de captain) nog een knappe prestatie.
We staan op dit moment knap vierde in de Poule des Doods , de toppositie is in zicht en we hebben de achtervolgers afgeschud. Er dreigt een kans.

RSG C – De Raadsheer B         2-2


Leiden ontzet

Uit tegen Philidor Leiden – ongeslagen aan kop – , dan zit er maar één ding op: acht man voor de goal en vol aanvallen op de achillespezen. Onze gemiddelde rating is 100 punten lager, het ratingverschil aan de andere kant tussen 1e en 8e bord gering: Het was aan onze topborden om de puntjes te scoren en aan het noeste werkvolk in de achterhoede om de schade te beperken.

Opgewekt plaatsten wij onze ecologische footprint richting de Sleutelstad. Omdat de fans van heinde en verre toestroomden was Leiden slecht bereikbaar en kwamen we slechts 10 minuten te laat, mede dankzij het slim benutten van fietspaden door Nico. Met een Belgisch kenteken ben je bij voorbaat geëxcuseerd.
De wedstrijdleider ter plekke was onverbiddelijk en sowieso iets te nadrukkelijk aanwezig en had onze klokken alvast aangezet hetgeen niet ten koste ging van de strijdlust. Wij waren voorzien van worstenbrood, bollen, kadetten, bruine en witte boterhammen met kaas (het beleg van Leiden) en bruisten van energie om onze huid duur te verkopen.
In zijn ijver had diezelfde wedstrijdleider ook een verkeerde klok ingedrukt en begon de tegenstander van Nico met tien minuten achterstand en ook daarover viel niet te corresponderen met Het Bevoegd Gezag.

We waren amper begonnen of Ted noteerde met zwart aan bord 2 het eerste punt na een blunder van zijn tegenstander (do not try this at home: .1. e4,c5  2.Pa3,a6  3.f4,d5  4.e5,Pc6 5.Pf3,Lg4  6.Le2,e6  7.c3,h5  8.Pc2,Ph6  9.d4,Pf5  10.Pe3?,Lxf3   11.Pxf5??,Lxe2  0-1). Even later tekenden Nico en zijn tegenstander de vrede in een stelling waar niets meer te halen viel. Rob – inzetbaar aan elk bord, dit keer op het achtste – hield lang stand, maar liep uiteindelijk mat. Vooralsnog stonden we gelijk, helemaal niet slecht.

Een vluchtige blik op de resterende borden: wederzijdse kansen, alles nog mogelijk. De achterstand op de klokken veranderde in alle partijen in een lichte voorsprong, hier en daar dreigde tijdnood voor de Philidorians.  Laat in de middag liep André helaas in een valletje en kon direct opgeven, maar even later trok Marc aan bord 1 de stand weer gelijk in een spannende partij. Voor de liefhebber:

https://chess24.com/en/analysis/klopklop/session/anlzSa0ijqMuSIWDEv1fVGCvJQ

Onze captain Arco schoof zijn tegenstander langzaam van het bord af: pionnetje hier, valletje daar. Helaas overkwam Suus na een goede opening iets soortgelijks in zijn partij en toen stond het opnieuw gelijk.

Alles hing dus af van Uw Correspondent, die dapper weerstand bood aan een serieuze aanval en zowaar nog tegenkansen leek te creëren. Met de CO2-uitstoot van zo’n 20 schakers in je nek is het niet heel rustig schaken, maar uiteindelijk werd – na de vereiste toestemming van beide captains  –  tot remise besloten. Vele schouderklopjes werden mijn deel.

4 – 4, RSG tevreden, Leiden ontzet.


Rumble in the Jungle

Op basis van de gemiddelde rating zou de match met Eeuwig Schaak een eitje moeten zijn. Maar rating is ook maar een mening, want er spelen nog andere krachten.
Een mol van Eeuwig Schaak heeft bij RSG al weken onze spelers uitgehoord over de opstelling en strategie, daarbij overvloedig rondjes uitdelend om de tongen los te maken. Telefoons werden getapt, computers gehackt. Vervolgens is geprobeerd op de speeldag Rucphen kwijt te maken door wegomleggingen en mistflarden, zodat wij -maar ook de dopingcontroleurs- deze nederzetting nooit weten te vinden. En wie uitgeput en met holle ogen het Trefpunt bereikt, ontvangt daar alsnog de nekslag in de vorm van een niet aflatende stroom Hollandse Hits.

Je moet van goeden huize komen om onder deze barre omstandigheden een topprestatie te leveren, maar gelukkig komen onze jeugdige talenten van RSG C van goeden huize. Neem ze even in gedachten: André aan bord 1, Nico bord 2, Jacques bord 3 en Uw Dienaar interim captain aan bord 4: een prachtig huwelijk tussen kracht en gratie, souplesse en Ausdauer.

Aan bord 1 ging André voor in de strijd. In een Engelse opening bereikte hij gestaag voordeel, snoepte een pionnetje en wist met drie verbonden pionnen het punt te incasseren. Ik kreeg licht voordeel in een gesloten Sicilaan, won twee pionnen en slaagde er dit keer niet in de stelling te verknoeien. Al heb ik echt mijn best gedaan.

We stonden dus 2-0 voor en het leek toch nog een onbezorgde avond te worden.
Nico stond met weinig tijd tegen een vastgelopen stelling aan te kijken, waar geen van beide spelers een doorbraak durfde te forceren. Jacques had voor de zekerheid alle hoeken van het bord tegelijk in brand gezet, er dreigden over en weer diverse offers, promoties en griezelig onheil. Kortom: business as usual voor deze gelouterde spelers en geen reden tot paniek.

Echter: De tijdnood van Nico begon ernstige vormen aan te nemen en de stelling kwam alsmaar niet in beweging. Toen hij nog enkele seconden op de klok had, werd tot remise besloten. Hulde voor de sportiviteit van zijn tegenstander Jan Rijkse!
Ondertussen had Jacques een stuk geofferd, met fraaie winstkansen. Daarbij koos hij echter een zetvolgorde die de winstkansen aan de tegenstander liet en moest de koning omleggen. Een nipte winst derhalve: 1½ – 2½.

Terecht zijn wij huizenhoog favoriet voor het kampioenschap, maar onze tegenstanders tonen zich  daarvan niet altijd op de hoogte. Werk aan de winkel!

 

Ben Cartens


Praatschaak

De meeste verenigingen houden in het begin van het jaar een nieuwjaarsreceptie. Bij de Roosendaalse Schaakgenoten staat echter op de eerste maandag van het nieuwe jaar de nieuwjaarsactiviteit op het programma.
Natuurlijk wordt er tijdens de nieuwjaarsactiviteit geproost op het nieuwe schaakjaar en is er gelegenheid om elkaar geluk en voorspoed toe te wensen, maar vervolgens vindt er steeds een bijzondere schaakactiviteit plaats. Vorig jaar werden er alternatieve schaakspellen gespeeld. Ook stond er een keer een simultaan tegen schaakgrootheid Alik Tikranian op het programma. Niemand slaagde erin om van hem te winnen. Deze keer had Oliver de Hert van de Bergse Schaakvereniging (BSV) een uitnodiging aanvaard om iets over zijn band met de schaaksport te vertellen en een preambule te geven van een of meerdere partijen. Zijn optreden werd met genoegen door de aanwezige leden van RSG aanvaard. Hij stelde zich bescheiden en kwetsbaar op en liet zich probleemloos door enkele wijze en eigenwijze schaakgenoten verbeteren. Volgens Oliver de Hert worden strijdplannen niet tijdens de partij achter het bord bedacht, maar vooraf aan het bureau. De Hert: ,,Dit valt dus echt niet mee. Ooit bedacht ik iets dat nog nooit was vertoond en waarmee mijn tegenstander geheid mat zou gaan. Uitproberen tijdens de eerstvolgende partij dus. Toen kwam mijn tegenstander toch met een oplossing die ik niet had voorzien en mijn vondst kon in de prullenbak.’’
Nadat hij had verteld hoe en wanneer hij was begonnen met schaken, de pieken en dalen in zijn loopbaan, demonstreerde hij enkele stellingen en werden de aanwezigen uitgenodigd om de juiste oplossing te vinden. Hij sloot af met het bespreken van een partij van Bobby Fischer. De voormalig wereldkampioen deed enkele niet te doorgronden zetten waarmee hij zijn stelling leek te verzwakken. Maar niets was minder waar. Acht zetten later bleek waarom hij deze keuzes had gemaakt en hij won.
Na afloop van zijn optreden werd er een snelschaaktoernooitje gehouden waaraan Oliver ook deelnam. In tegenstelling tot de serene avonden in café de Veestallen waarop voor de interne of avondcompetitie wordt geschaakt, werd het nu een gezellig avondje ‘praatschaak’ met Jacques Smits als winnaar van het toernooi.


Zundert uit

Zundert uit.

Zaterdag 14 december naar de prachtige club Raadsheer, waar we veel mensen kennen. Er wordt flink gestreden, maar de sfeer is prima. Alle drie de teams speelden thuis, dus het was volle bak. Niek Oostvogels moest een paar keer corrigerend optreden tegen wat al te luidruchtige aanwezigen, waaronder ikzelf. We werden vakkundig de zaal uitgewerkt. Verder verliep alles op rolletjes.

We hadden dit keer 3 topspelers buiten de basis gelaten. We hebben 11 spelers en iedereen speelt bij ons. Raadsheer 3 bungelt onderaan en is belust op wat matchpuntjes en wij moeten winnen om in de race te blijven. Het begin van de match verliep nogal stroef,vooral op bord 6 t/m 8 ging het niet lekker, hoewel er ongeveer gelijkwaardige spelers tegenover elkaar zaten. Kortom we kwamen met 3 – 0 achter helaas. (Het kan ook zijn dat Dree eerst nog 2 – 1 had gescoord, maar dan haal ik gelijk   de  nodige spanning uit mijn toch al magere verslagje). Onder de belangstellende blik van Nico, die ondanks zijn wisselbeurt al supporter aanwezig was, moesten de mouwen opgestroopt worden, want er mocht geen punt meer verspeeld worden. Ondanks een behoorlijk ratingoverwicht op alle borden is dat geen simpele opgave, dat ondervond ikzelf in mijn partij tegen Hannie, die heel lang heel taai verdedigde. De partij duurde 45 zetten. Van de andere partijen heb ik bijna niets mee gekregen, want ik was zelf druk bezig en ging er niet vanuit dat onze meesterlijke columnist er na zijn slechte partij de brui aan gaf en zich snel huiswaarts begaf om troost te zoeken bij zijn geliefde.

Nou, uiteindelijk hebben we het geklaard met 5 -3 en zijn we op de 2e plaats beland. Nu nog ff in Leiden winnen en we staan weer bovenaan. Helaas kan ik hier zelf niet bij zijn, maar zal de pers in het verre buitenland nauwlettend volgen tijdens de lifestreams.

Hans


Het linkerrijtje

In de poule des doods van de NBSB  deed ons geliefde C-team goede zaken. Ondanks de afwezigheid van enkele van onze topspelers werd  UNK A met het heilig vuur bestreden en met 4-0 verslagen.
Onze spelers zijn zeer gewild bij maatschappelijke en sportieve evenementen: Jacques was gedetacheerd bij het A-team om daar het beslissende punt te scoren (factuur volgt). André vierde een heuglijk feit in Drenthe bij een turfvuur met bloedworst en streekbrandewijn. Toch was de captain erin geslaagd een knap team op de been te brengen: aan bord 1 Nico, de sluipmoordenaar uit Kaltmhout, aan bord 2 Suus, een vooraanstaand politicus, van wiens kwaliteiten wij nog even gebruik mogen maken totdat hij naar het Binnenhof wordt geroepen, op bord drie captain Hans – als teammanager zacht op de relatie, hard op het resultaat – en tot slot Zekerheidje op bord vier.
Met iedere vezel van het afgetrainde lichaam gespannen trad dit viertal aan tegen de mannen van UNK.

Uw Dienaar opende de score: met ragfijn positiespel ontregelde ik de vijandelijke stelling. Link en rechts plaagstootjes uitdelend en elegant combinerend vocht ik mij een weg naar het verdiende punt. Omstanders mogen daar tegen inbrengen  dat ik in de opening een dame cadeau kreeg, maar daar heb ik geen herinnering aan.
Mijn teamgenoten wisten het goede voorbeeld te volgen: Captain Hans werd door zijn tegenstander uitgedaagd op zijn favoriete terrein: Albins tegengambiet. Hij won al snel een pion in comfortabele stelling. Suus aan bord won ook een pion, toen nog twee en had even later aan drie plus/vrijpionnen genoeg om het punt binnen te halen. Na een ruil van de torens kon ook Hans de zegen noteren: 3-0

De partij van Nico ging dus vooral om de eer en dat duurt soms wat langer. Het café was bijna leeg en de eerste forenzen stonden al in de file toen Nico met weinig tijd op de klok en in een gecompliceerde stelling een stuk won en de daarop volgend verwikkelingen fraai in zijn voordeel besliste.

RSG draait weer mee in het linkerrijtje, de beker met de grote oren is helder in het vizier!

 

Ben Cartens


Stukkenjagers E-RSG B

 

 

 

Goed herstel B-team

 

Na het debacle tijdens de eerste ronde van de avondcompetitie waarin het B-team door KiNG met 0-4 werd afgedroogd, was er nu een sterke wederopstanding. Met Martijn en Joey weer terug in de gelederen, waren we natuurlijk ook in staat om beter tegenstand te bieden dan in de eerste ronde waarin we zelfs het eerste bordpunt moesten prijsgeven omdat we niet voltallig waren. Gezien het ratingoverwicht mocht van ons worden verwacht dat het treffen met Stukkenjagers-F gewonnen moest kunnen worden. Toch duurde het lang voordat uiteindelijk het winnende bordpunt werd gepakt. Teamcaptain Joey, die steeds sterker wordt, was op het derde bord snel klaar met tegenstander Jan Bergsma, maar op dat moment waren de drie andere partijen nog in evenwicht. Op het vierde bord kreeg Rob in zijn partij tegen Wil Wouts een verloren stelling toen hij zijn dame moest ruilen tegen een loper om aan mat te ontsnappen. Toch besloot hij om door te schaken en dit bleek in eerste instantie geen verkeerde keuze. In zijn jacht op de juiste matzet blunderde Wouts en met een paardenvork op koning-dame moest Wouts zijn dame ook inleveren. Dit ging wel ten koste van het paard van Rob waardoor hij nog steeds een licht stuk achter stond. Op het tweede bord kreeg Ron tegen zijn ‘achteruit schakende’, passieve tegenstander een overwicht en dit leverde snel het tweede bordpunt op. Een puntendeling was in ieder geval bereikt, maar op het eerste en vierde bord streden vader en zoon Verbeek nog om het winnende punt. Rob redde het uiteindelijk na een lang eindspel niet, maar op het eerste bord leek Martijn toch de buit binnen te gaan halen. Hij kreeg materiaalvoordeel en een veel sterkere stelling dan zijn tegenstander die bij iedere zet (hoe vreemd kan men zich gedragen) steeds weer remise aanbood. Martijn keek vragend naar teamcaptain Joey die kort antwoordde: ‘kill him!’ En dat deed Martijn dus ook waardoor de buit met 1-3 voor de B-Genoten was.

 

 

 


De Derby

De Roosendaalse Schaakderby is altijd een beladen wedstrijd, vergeleken waarbij het kampioenschap in de groep 6E van de landelijke competitie in het niet valt. Wie de Derby der Derby’s wint is geheid winnaar van het Sportgala, vergaart eeuwige roem en sleept sponsors binnen – om van de inkomsten uit merchandising nog maar te zwijgen (denk aan dekbedden, koffiemokken en etuis met een portret van een van de schakers en natuurlijk tatoeages van een cruciale stelling op een lichaamsdeel naar keuze).

De Pion trad aan met  een fikse dosis jeugdig elan, bij de samenstelling van ons team was gekozen voor ervaring en bezonken wijsheid. Bewust van het gewicht van deze dag incasseerde ik snel een punt aan het mij onbekende zevende bord. Gesterkt door een goede voorbereiding en een uitgekiend dieet maakte ik een zorgvuldige keuze uit het mij aangeboden materiaal en incasseerde het eerste punt. André volgde wat later dit goede voorbeeld door snel materiaal te winnen en in de koningsaanval de partij te beslissen, Hans stelde met een paardzet zijn tegenstander voor de keuze tussen mat en dameverlies en Suus oogstte twee pionnen, waarna zijn tegenstander hem nog lang liet werken, maar aan de uitslag viel niet te tornen. 4-0 inmiddels, tijd voor een terzijde om de spanning op te bouwen:

Alle spelers van dit RSG-team zijn voormalige Pionspelers, trainers en teamleiders van De Pion spelen bij RSG. Bij twee clubs waarvan de historie zo met elkaar verweven is, kan elk resultaat in eigen voordeel worden uitgelegd. Winst is altijd de vrucht van eigen kunnen, bij verlies heeft de tegenpartij het eigenlijk bij ons geleerd. Iedereen blij!

We gaan even verder. Nico speelde als een Petrosjan-light (=elke 10 zetten een rij opschuiven en je tegenstander over de rand drukken) een soevereine partij en won ruim binnen de tijd (!) en Marc had al vroeg in de partij een dame voor toren en stuk gewonnen en kon de  strijd beslissen: 6-0.
Pieter leverde na een lange laveerpartij aan het achtste bord een stuk in en gunde De Pion daarmee grootmoedig een punt.
Een kapitein verlaat altijd als laatste het schip, niet alleen bij naderende schipbreuk (Baronie), maar ook wanneer de overige teamleden al in polonaise door de Veestallen hossen. Er schijnt een legende te zijn, dat Arco graag twee pionnen weggeeft, maar dit bleek niet te kloppen. Met twee pionnen meer en een superieure loper tegen een kreupel paard won hij zijn partij fraai 7-1.

Op naar Zundert!

 

Ben Cartens


Van A naar Beter

De parkeergarage in Tilburg kun je op diverse manieren benaderen, waarvan enkele illegaal. Wie de exploratiedrang van onze teams kent, weet dat daarvan geen manier onbenut is gelaten: over  voetgangersgebieden, tegen de richting in en door poorten waar je niet door mag. U kunt onze teamleden op diverse bewakingsbeelden terugzien. Onder de opwekkende leuze “Van A naar beter”was Roosendaal op de terugweg onvindbaar gemaakt. Pas aanstaande maandag zal blijken of iedereen al binnen is.

Bij de wandeling van de parkeergarage naar Cinecitta zag ik, dat in Paradox die avond één van de betere Amerikaanse jazzpianisten van dit moment speelde. In plaats van een avond tussen jonge, mooie en succesvolle mensen van topmuziek te genieten, ging ik honderd meter verder schaken in een zaaltje tussen 60 mannelijke knotwilgen van rijpere leeftijd in het aanhoudende gereutel van hun spijsverteringskanalen. Succes is een keuze. Dit ging een rotavond worden.

Suus en de captain waren in de schaduw van de basiliek gebleven, dus wij moesten het dit keer zonder de onverschrokkenheid van de Zouaven stellen. Nico opende de gevechtshandelingen door met grote precisie zijn appelsap op de telefoon van de tegenstander te gooien (nat in één!). Die was daardoor niet van slag en Nico leverde al snel een kwaliteit in. Naast hem overkwam André iets soortgelijks, maar zonder appelsap. In gecompliceerde verwikkelingen ging een kwaliteit verloren en vervolgens de partij. Ook Nico moest al snel daarna de vlag strijken.

Aan bord 3 en 4 leken respectievelijk Jacques en Uw Dienaar goede kansen te hebben. Vanuit een dubbelfianchetto beschoot Jacques de vijandelijke koning uit alle hoeken, maar die wist nog net naar een rochade weg te glippen en na vele wederzijdse dreigingen resteerde een kale remisestelling. Ik had in de opening een pionnetje weggesnoept en kwam langzaam beter te staan, maar op de 40e zet gaf ik het voordeel weg en op de 41e de partij.

De Stukkenjagers D  –  RSG C    3 ½ –  ½ : een hardhandige nederlaag  waar geen excuus voor aan te voeren valt – tegen een op papier zwakker team. Ik voorzie disciplinaire maatregelen van de captain.

 

Ben Cartens