De weg naar een goed diner bij Ampie is soms bochtig:
Voorzien van alle moderne navigatieapparatuur vertrokken we zaterdag in verschillende formaties naar het onherbergzame Breda. Daar moesten we eerst een aantal Zandbergen zien te ontwijken voordat we aan de zoektocht naar de speellocatie konden beginnen. Om de tegenstander te intimideren hebben die dekselse Bredaders bovendien een speellocatie zonder toegangsdeur. Althans, die is er wel, maar die kun je niet vinden.
Puur op karakter betraden wij uiteindelijk toch de speelzaal en inden dankbaar de consumptiebon, die alleen voor koffie of thee inwisselbaar was, zoals herhaaldelijk en met heldere stem werd uitgelegd.
Wij namen plaats achter het bord en lang bleef het rustig. Suus en André scoorden na enige tijd comfortabele remises, Marc boekte aan bord 1 een fraaie zege en Nico even later een gave remise.
Het ging goed, tijd om eens even rond te lopen.
Op de overgebleven borden leken de stellingen ongeveer gelijk. Gerustgesteld wijdde ik mijn aandacht weer aan mijn eigen partij. Toen ik wat later opkeek was iedereen klaar: Bedrijfsongevallen bij Ted, Jacques en Salah zetten ons op achterstand en mijn remise veranderde daar niets aan.
5-3 voor De Baronie 3 derhalve. Gezien de krachtsverhoudingen niet onverwacht, maar met wat meer geluk en daadkracht had er zeker meer ingezeten.
Bij een voortreffelijke maaltijd van Ampie bespraken wij in goede stemming ons leed en dat van de wereld.
Dat van ons bleek toen nogal mee te vallen.