Wat hebben sjoelen, linedance en schaken met elkaar gemeen?

Verslag avondcompetitie Eeuwig Schaak – RSG B

Vroeger deelden de schakers van Eeuwig Schaak uit Rucphen en de sjoelers de zelfde ruimte in ‘t Trefpunt. Met alleen een dun gordijn als scheidslijn. Als de sjoelers naar huis gingen was er elke week het zelfde ritueel. “Ssst ze zijn hier aan ‘t schoaken of is ut nou dammen?
De sjoelers zijn inmiddels verhuisd naar de dinsdag en hebben plaats gemaakt voor de linedancers. Ikzelf en mijn tegenstander John van Helden hadden hier totaal geen last van, sterker nog het was een verrijking, schaken met op de achtergrond country muziek wat wil je nog meer.
Pieter de Nijs had er wel last van (of was de tegenstander gewoon te sterk?). Pieter ging naar eigen zeggen pas goed schaken toen de muziek was gestopt. Maar toen was er al wel een pionnetje verloren gegaan. Tegenstander Kees van Hogeloon moest wel nog hard werken om dit tot winst te voeren. In een dame-eindspel ligt eeuwig schaak altijd op de loer.
Frans Jonkers en Gerard Snoeijs trokken zich nergens iets van aan en speelden een ingewikkelde partij. Frans (zwart) had een paard op de tweede rij geposteerd en dreigde die te gaan verliezen. Het paard werd gered, maar wel ten koste van een verzwakte koningsstelling, wat uiteindelijk zwart de das om deed.
Ron Höfer speelde met zwart tegen Jan Rijkse. Op een gegeven moment kwam Ron naar mij te met de vraag: “Mag ik iets vragen”. Zonder de vraag af te wachten kon ik al antwoorden: “Aan remise hebben we niks”. Maar zwart kon geen ijzer met handen breken en uiteindelijk werd tot remise besloten.
Ondertussen moest ik de nodige klippen omzeilen om de te winnen. Wit staat een stuk voor, maar zwart heeft twee torens op de tweede rij (voor Frans: torens horen op de tweede rij, paarden niet). Stand na 34ste zet van zwart


Uiteindelijk kon ik op zet 45 een mat net rond de zwarte koning creëren en op zet 52 eindelijk het volle punt bijschrijven.
Pieter was toen nog bezig een moeilijk eindspel te keepen. Maar we hadden een troef in handen. Kees zocht nog vervoer naar Roosendaal. Bij remise was dat geen probleem, maar bij winst is het toch ver lopen naar Roosendaal!

Slot
Pieter werd mat gezet en we hebben Kees toch maar een lift gegeven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *