Zoals koeien in de lente dansend de wei ingaan (ietwat onbeholpen, maar onmiskenbaar enthousiast), zo duikelde het avondteam uit de startblokken bij de eerste wedstrijd van het seizoen ‘25/’26, een krakend vers seizoen, waarin wij weer hopen te excelleren.
Te gast was het derde team van ‘t Paardje uit Made, aan drie borden elk zo’n veertig jaar jonger dan wij. Gelukkig hadden wij onze debutant Salah aan boord om de leeftijdsverhouding nog een beetje binnen te perken te houden.
En juist Salah vloog er direct fel in en kwam recht uit de opening beter te staan. Terwijl aan de andere borden het middenspel in verschillende gradaties van onduidelijkheid verkeerde, leek Salah het punt snel binnen te halen, maar helaas: hij produceerde een blunder (zijn woorden) en moest snel opgeven. Jammer, maar niet tragisch. Hij krijgt zeker nog kans om zich te revancheren.
Jan vierde zijn terugkeer aan het eerste bord met een gave partij, waarbij de tegenstander langzaam platgedrukt werd en vervolgens zijn koning midden op het bord in een matnet terecht zag komen: Het was 1-1 en tijd voor bitterballen.
Ik had een boeiende partij met wederzijds volop dreigingen, sluwe listen en verborgen wendingen. De partij eindigde uiteindelijk in remise – tot wederzijdse opluchting, geloof ik. Fritz vindt dat ik kort voor het einde toch nul-komma-ietsepietsje beter stond, maar Fritz vindt zoveel. Ik vermoed dat we allebei blij waren dat we het er heelhuids vanaf brachten.
Toen restte nog de partij van Dré, die de omgekeerde weg bewandelde van Salah: eerst verloren staan en dan uiteindelijk glorieus winnen met hulp van de tegenstander.
Een teken van veerkrachten en een goed begin van deze competitie voor ons team, de concurrentie is gewaarschuwd!
RSG A – ‘t Paardje C 2½ – 1½