Als we dan toch gaan degraderen, dan zullen we het moerassige gebied van de 6e klasse met opgeheven hoofd, fiere blik en strijdvaardig betreden. De match tegen Souburg was daarvan een voorproefje: aan elk bord werd harde strijd geleverd, het was “de dood of de gladiolen” en voor minder deden we het niet.
De voortekenen waren niet gunstig: Souburg is een sterke vereniging met een groot aantal leden om uit te putten voor hun externe teams. Bij afwezigheid van enkele vaste spelers had ik daarentegen de grootste moeite om 8 borden te bezetten, maar na vele telefoontjes, mailtjes en appjes kon uiteindelijk Sylvester toch aan het 8e bord plaatsnemen. Daar speelde hij een gelijk opgaande partij en toen zijn jonge tegenstander een pion wegsnoepte vond Sylvester de tijd rijp voor een mataanval. Daarbij had hij niet meegekregen dat zijn tegenstander ook een mataanval beraamde, die een zet eerder kwam dan die van Sylvester. We stonden dus 1-0 achter maar daarom nog niet getreurd: Aan bord 7,6 en 5 maakten respectievelijk Suus, ik en Nico remise – allemaal in lange partijen met complicaties waarbij een koele blik en helder hoofd noodzakelijk bleven.
Eén rij tafels was leeg, aan de andere tafels met de borden 1 tot en met 4 was de situatie lang onduidelijk. André trof aan het vierde bord ongelukkigerwijze de op één na sterkste speler van Souburg. Hij verloor een pion, wist lang stand te houden, maar moest uiteindelijk opgeven, maar Ted had in tussentijd geprofiteerd van een misgreep van zijn tegenstander en incasseerde zeer tevreden het punt.
Jan stond aan het eerste bord inmiddels goed. Marc stond aan het tweede bord aanvankelijk totaal verloren maar wist een studie-achtig eindspel op het bord te toveren, de nagedachtenis aan Jan Timman waardig (Jan Timman’s overlijden werd bij de aanvang kort herdacht).
Terwijl de brandweer het café nathield (want zij hadden een receptie) vond de ontknoping plaats: Marc sleepte er een remise uit en Jan won vlot.
Voor partijfragmenten zie de site van Souburg: https://www.sksouburg.net/
Bij de nabeschouwing en een uitstekend diner van Ampie werden de vooruitzichten gewikt en gewogen. Met 4-4 werden de dood en de gladiolen weliswaar naar tevredenheid verdeeld, maar staan we nog steeds onderaan, weliswaar ex aequo met twee andere clubs, maar met de minste bordpunten. Wij spelen nog tegen Staunton, de Pion tegen Souburg en Middelburg tegen De Zwarte Dame.
Het wordt spannend: Statistici en andere knappe koppen kunnen zich te buiten gaan aan prognoses, het beleid omtrent degradatie is nog onduidelijk, de wedkantoren in Zuid-Korea doen goede zaken, bioritmetabellen worden over en weer ontvreemd, doping wordt in ketels aangevoerd.
28 maart, onthoud die datum!