Wat de tegenstanders al niet verzinnen om ons avondteam de weg naar de wereldtop te belemmeren! De Baronie B zocht het dit keer in wegomleggingen, een onvindbare speelzaal en lekker alle parkeerplaatsen bezetten, zodat we te laat arriveerden. Aangekomen wachtte ons ook nog eens een ruime overmacht aan ratingpunten (gemiddeld 150 punten meer) en om het nog erger te maken zaten onze tegenstanders voor een spiegel. Als mijn tegenstander opstond, keek ik dus aan tegen een oudere, norse, kale man met overgewicht: heel intimiderend.
Ondanks dat alles was buiten de bijzondere kwaliteiten van ons team gerekend. De teamleider had de tandem Dré en Danny aan de laatste borden geplaatst om druk te zetten vanuit het achterveld. Dit lukte wonderbaarlijk: Danny schoof de stelling eerst vast, kwam tot driemaal toe met een goed geplaatst remiseaanbod, wat na overleg met de Bredase teamleider driemaal geweigerd werd. Maar uiteindelijk kwam er een remiseaanbod van de andere kant, hetgeen Danny (289 ratingpunten minder!) grootmoedig accepteerde. Ondertussen schoof Dré aan het derde bord de partij beheerst en onverstoorbaar naar winst en hadden de Bredaders voorlopig het nakijken.
Want zonder tijd te verbruiken won Suus aan het eerste bord een kwaliteit, miste daarna wellicht een kans op winst, maar liet zijn tegenstander in elk geval flink zweten. In het verre eindspel was uiteindelijk voor niemand meer iets te halen: remise en de twee punten waren binnen.
Om het toegestroomde publiek te plezieren speelde ik een fraaie partij met tal van verborgen tactische wendingen. Helaas werd de partij laat in de avond ontsierd door een lelijke blunder en helaas kwam die blunder van mij. Eindstand 2-2, een resultaat waar we tevreden mee kunnen zijn, evenals met de positie op de ranglijst. Nog niet alle uitslagen zijn binnen, maar de derde plaats is zeker.