Natuurlijk zijn wij in de avondcompetitie gewend om de tegenstander te verpletteren, aan stukken te scheuren en versnipperd en verpulverd achter te laten, maar ja, die gasten uit Zundert zijn zo aardig…
We streden immers zij aan zij tegen de Woeste Horden uit Brasschaat en ontvingen elkaar allerhartelijkst bij open kampioenschappen en onderlinge wedstrijden. Dan voelt een afgetekende winst toch ongepast, een zachtaardige remise was te verwachten met wat symbolische schermutselingen hier en daar, waarna we gebroederlijk aan de bar zouden eindigen. Wij waren vol mildheid en mededogen. Helaas bleek deze aanpak in Zundert niet bekend.
Sylvester opende de score aan het vierde bord met een goed getimed remiseaanbod na een correcte partij. Daar had ik een voorbeeld aan kunnen nemen. Ik stond aan het derde bord wat passiever, maar wist de stelling gelijk te trekken, om vervolgens feilloos een verloren eindspel in te struikelen.
Nu was het aan Jacques en Salah om de eer te redden.
Terwijl aan de bar Ronald bijgeschoold werd als supersub voor al onze komende teams, ging Jacques aan het eerste bord langzaam aan ruimtegebrek ten onder. Salah hield het lang vol in een moeilijke partij en hield uiteindelijk remise in een eindspel met toren en pion voor twee stukken.
Conclusie: nul punten voor de zwartspelers, remise voor de witspelers, RSG A – De Raadsheer B 1-3. Jammer toch, dat mildheid en mededogen aan Zundertse kant wat minder manifest waren.
We hebben nog een aantal topfitte en gretige spelers achter de hand, dus we gaan zeker niet degraderen!