Interne competitie Ronde 3

Natuurlijk waren alle partijen weer spannend vanavond en over vier partijen zijn wat leuke dingen te vermelden. Het moet wel leuk blijven natuurlijk, we stikken tenslotte niet van de Giri’s in onze club en zal het nivo van onze A-ouderlingen ook niet meer spectaculair beter worden, ook al giert af en toe de adrenaline door je keel.
Bijvoorbeeld bij de partij Marvin Jakobs-Ted van Eck, volgens Marvin achteraf “een fucking spannende partij”, een zware partij met flink hoog nivo. Volgens Ted was het “een bord vol penningen en aftrekschaak” en “een biertje drinken kwam er niet van”. In het eindspel allebei 3 pionnen, zwart een toren en wit een dreigend promoverende pion, gedekt door een paard. Bij zet 68 ging het pat en om 23.30 uur Ted aan het bier (REM).
Onze “nieuweling” Bart vanOosterhout speelde tegen Rob Verbeek, die zich al aardig begint vast te bijten in dit edele spel. Rob gaf stevig partij en de heren waren al een heel eind in het middenspel, toen twee witte, geschakelde torens op de voorlaatste rij de zwarte koning kwamen bedreigen en wat later ging het mat. Maarrr, Rob wordt elke week beter en dat kan ook niet anders, als je naar het behoorlijk hoge schaaknivo van zijn drie zoons kijkt! (1-0)
Ben Cartens speelde weer heel goed, ditmaal tegen André van de Laar. In het middenspel stond wit duidelijk beter en had een +-pion, maar André vond Ben’s verdediging achteraf toch “behoorlijk tochtig”. Het werd remise en prima gespeeld, Ben! (REM).
Nico Kloosterboer speelde tegen Hans Ravestein een zeer gecompliceerde partij, in het middenspel ging het lijken op een remisepartij, maar in het eindspel kwam Hans in tijdnood, ruilde snel zijn toren tegen een loper en …… No cure, no pay, no time, no play! (1-0).


Partij Marvin Jacobs – Ted van Eck


Interne competitie

RSG – INTERNE COMPETITIE.
Met volle moed weer aan de slag, dit seizoen voor het eerst met een A- en B-groep, allebei 9 personen. Anish Giri kan zich op dit moment beroemen op een 7e plaats in de top 10 op de wereldranglijst, wij ietwat beperktere schakertjes kunnen dat ook doen, zij het op iets bescheidener wijze.
We hebben nu zelfs een “Nevencompetitie”, een soort “Open kampioenschap”. Geen mooie naam, wij zijn ook geen neven van elkaar en hier een goede sponsornaam in betrekken lijkt me geen slechte zaak.
Ook twee nieuwe leden gaven acte de présence: Pierre Bol, die helemaal uit Essen af komt reizen, en Bart van Oosterhout (de tweelingbroer van Jan). Een zware dobber voor de B-jongens, maar naar eigen zeggen “niet zo goed als Jan”. We zullen zien, zei de blinde. Afgelopen maandag speelden we al de tweede partij, met de A-groep stilletjes achter in de zaal, en de B-groep meteen vanaf 20.00 uur met luidruchtige bondgenoten Erdinger en Estaminet op de voorgrond.
De spannendste partijen leek die van Frank Rockx tegen Ben Cartens te worden, die Suus stevig partij gaf. Frank dacht een stuk te kunnen winnen, edoch vreesde mat te gaan op de achterste lijn, maar dat bleek achteraf niet het geval te zijn. Het werd remise.
Johan Goorden en Ted van Eck waren niet uit op een salonremise en gingen er vol tegenaan met met D4-Pf6 en een spannende Sämisch-variant. Ted had het later nog over een boek hierover en een rokende asbak (Donner-de Koning). In de rookruimte natuurlijk. Johan trok in het middenspel van leer met twee driftig trappelende paarden op weg naar winst van een pion, maar dit was niet genoeg en ondanks een slechte zet van Ted (La6) werd ook dit uiteindelijk remise.
André van de Laar en Nico Kloosterboer zwoegden ook aan een remise-partij, met twee zwaar gebogen ruggen over, zelfs bijna IN het schaakbord.
En aan het eind van de avond waren de meeste uitslagen wel voorspelbaar en gingen Ben en André op de fiets in de stromende regen naar huis.
Volgende week zal het weer spannend zijn. Schaken is altijd spannend.
Pieter de Nijs