Roosendaalsch Schaak Genootschap

A-groep:

André van de Laar-Hans Ravestein: 1-0.

Beiden speelden lang op winst. Eerst wit, waardoor zwart gewonnen kwam te staan. Maar zwart kon in tijdnood de winnende zet niet vinden en in het eindspel had zwart een pion minder en dit was een zure klap voor Hans, want Fritz maakte achteraf gehakt van de witte stelling en Hans wil nu een emmer en een lidmaatschap van een damclub in de buurt.

Patrick Heijnen-Pieter de Nijs: 1-0.

Een beetje hetzelfde geldt voor Pieter, die in het eindspel de mogelijkheid van zetdwang over het hoofd zag en toen de pion van Patrick zag promoveren. Pieter had volgens Fritz zijn laatste toren niet moeten ruilen, dan was een remise beter geweest. Pieter gaat ook dammen.

Ted van Eck-Marvin Jacobs: 1-0.

Na een Draak speelde Marvin Pd4, waarna wit’s paard op d5 binnenkwam. In samenwerking met een h5-aanval bleek dit doorslaggevend voor de winst.

Ben Cartens-Nico Kloosterboer: 1-0.

Gesloten Siciliaans, wit leek kansen te hebben en zwart verdedigde goed, maar Nico’s verdiepte relatie met de klok kostte hem helaas weer de partij.

Ik wil niet discrimineren, maar die zwarten bakken er weer niks van dit keer.

 

B-groep:

Rob Verbeek-Pierre Bol: 1/2-1/2.

Na een defensief spel zonder risico’s kwam alles vast te staan. Na 20 zetten bood Rob remise aan, maar Pierre wees dit af. Na zet 22 bood Pierre remise aan en Rob accepteerde.

Jacques Smits-Joey Wattimena: 1-0.

Na een voorzichtige opening won wit een onschuldig pionnetje en met alle zware stukken nog op het bord leek remise de meest waarschijnlijke uitslag. Ook nadat de torens waren afgeruild, stond er nog steeds een zware stelling op het bord, maar met de dames eraf gaf het extra witte pionnetje toch de doorslag.

Ron Hofer-Christ de Veth: 1/2-1/2.

Een Siciliaanse variant, waarbij wit alles afruilt en met een pion vóór remise voorstelt en Christ zag er verder ook geen been meer in.

 

Versterkt met winterkampioen Tedjus van Eck is het RSG-D niet gelukt om tegen De Drie Torens een positief resultaat te behalen. Het werd 2,5-1,5 voor de Tilburgers.

Ted heeft als enige gewonnen en Bart speelde remise.

Pierre en Joey hebben verloren.

Pierre verloor al vrij snel na de opening een stuk, waarna zijn tegenstander de partij klassiek afmaakte.

Joey verloor nog al wat pionnen en had in het eindspel daardoor geen kans.

Bart kwam een stuk voor, maar had het nadeel dat hij in tijdnood zat. Hij en zijn tegenstander  hadden al meer dan 40 zetten gedaan en waren bezig met het laatste kwartier.

Op zet 44 verloor Bart een pion, waarna zijn tegenstander remise aanbood. In eerste instantie speelde Bart verder, omdat Pierre al klaar was met zijn partij en Joey zichtbaar verloren stond.

Enkele zetten later besloot Bart toch om het remiseaanbod aan te nemen.

Ted stond toen nog niet gewonnen, maar in het eindspel maakte hij korte metten met zijn tegenstander.

Overigens geen schande van de 2 verliespunten, gezien de rating van de tegenstanders, maar daar worstelen we als D-team steeds mee.

Dank aan Bart die dit verslagje leverde.

Deze ronde hadden alle avondteams tot nu toe verloren, kon het B-team de ban doorbreken? Even dacht ik dat Martijn zijn perfecte score ging verliezen. Het leek of Jan Rijkse een gunstige afruil had geforceerd, twee stukken voor Jan tegen een toren en een pion voor Martijn. Maar Martijn had het diep(er) doorgerekend en won een kwaliteit en een pion. “Mijn combinaties kloppen nooit”, zuchtte Jan en gaf een paar zetten later op. Dat was een mooie opsteker, zeker nadat Marvin een tweede pion ging winnen. Marvin had zijn tegenstander opgezadeld met een geisoleerde dubbelpion. Deze waren niet meer te verdedigen, maar Ben Seleski de kersverse voorzitter van Eeuwig Schaak had nog wel een dame en koesterde nog de hoop op Eeuwig Schaak, wat dacht u anders. Maar na een nonchalante koningszet werden de dames geruild en konden de stukken terug in het doosje. 2-0 voor. Dit was voor ondergetekende het sein om geen risico meer te nemen en het pionnen eindspel volledig dicht te schuiven. Eerlijk gezegd was op winst spelen ook niet mogelijk. Kees van Hogeloon had keurig alle venijn uit de stelling gehaald. Na precies veertig zetten was de volgende stelling op het bord gekomen.

De winst was binnen en nu kon Ron vrij uit spelen. Dat viel nog niet mee, want Hans Otten had de boel aardig op slot gegooid. Ron wist toch nog van niets iets te maken en ging vol in de aanval op de koning van Hans. Een zeer sterk kwaliteitsoffer leverde een vrij pion op h2 op. Nadat deze tot dame was gepromoveerd stond Ron een stuk voor. Maar de tijd begon ook mee te spelen. Onder tijdsdruk speelde Ron een paar mindere zetten en werd met nog maar dertig seconden op de klok mat gezet. Jammer dat de vechtlust van Ron niet werd beloond, maar het was een waar spectakelstuk voor de toeschouwers.

Eeuwig Schaak A RSG B 1½-2½
1.Kees van Hogeloon(1518) Johan Goorden (1791) ½-½
2.Jan Rijkse (1563) Martijn Verbeek (1801) 0-1
3.Ben Seleski (1239) Marvin Jacobs (1586) 0-1
4.Hans Otten (1594) Ron Höfer (1436) 1-0

Zonder onze 2 sterspelers trokken wij vol vertrouwen ten strijde nog onwetend van het drama wat ons te wachten stond.

Eerste bedrijf – ons team kent een matig begin.
Jacques, op bord een, had met wit een mix van siciliaanse varianten op het bord getoverd en stond, ondanks een sterk paard, naar eigen zeggen slecht, maar had een speelbare stelling. Nico, op twee, stond naar mijn idee redelijk. Suus, met wit, had vrij snel een kwal verorberd, maar had te maken met een oprukkende vrijpion. Cappie himself was met zwart zoals gebruikelijk druk bezig om remise te kiepen. Geen laf spelletje, maar een bekend gambiet met 1. d4, d5 en 2. c4, e5.

Tweede bedrijf – het gaat steeds beter.
Jaques kwam steeds slechter te staan. Nico werd steeds verder weggedrukt en verloor 2 pionnen, maar zijn overmoedige tegenstander blunderde een stuk weg. Suus speelde subtiel en kon de angel uit het zwarte spel halen met het veroveren van de doorbrekende pion, die al op de tweede rij stond. Cappie had volkomen gelijkspel en bood, jawel, 3 maal remise aan, wat de overigens sympathieke tegenstander, gezien de stand op de borden, moest weigeren. Dat heb ik weer! Prognose 2 1/2 – 1 1/2 voor ons.

Derde bedrijf – het gaat helemaal fout.
Nico wint knap, maar gelukkig. Jacques houdt het niet meer en verliest. Nu de twee schlemielen. Suus is secuur aan het spelen, maar overziet een simpel aftrekschaakje (de koning staat op de verkeerde kleur) met de loper, waardoor een vol kasteel van het bord gaat en Suus gelijk op kan geven. Cappie moet nu winnen ipv van zijn tegenstander. Op zet 41, als net alle muziek uit de stelling is na dameruil, schiet hij een bok in een eenvoudig pionneneinspel waardoor hij gelijk verloren staat.

Epiloog.
Ipv van praalwagens en majoretten met de strontkar huiswaarts, zou Zekerheidje neerpennen.

Een bedroefde Cappie.

Voorafgaand aan de wedstrijd hadden we goede hoop dat er een overwinning in zou zitten tegen De Drie Torens B. Ze stonden onderaan en qua rating was er een behoorlijk overwicht. Maar zoals altijd, rating zegt niks en je mag nooit je tegenstander onderschatten.

De avond begon al wat problematisch, Erik zijn auto had opstartproblemen dus waren we wat later dan gepland en vervolgens was er ook nauwelijks parkeerruimte in Tilburg. Schrijver van dezes was vervolgens ook nog eens zijn pen vergeten. Iets met een wet en Murphy?
Omdat dit seizoen geen enkele opstelling hetzelfde is, mocht Marc deze ronde op het tweede bord spelen. Dat deed hij tegen Berry Brand. Marc leek een mooie aanval te hebben, een open h-lijn met meer spel voor Marc dan Berry. Berry kon echter de aanval overnemen en sleepte de koning van Marc naar zijn helft waar hij vanzelf in een matnet liep. 1-0 voor De Drie Torens.
Ondergetekende had ondertussen een stuk cadeau gedaan en Erik leek maar geen kansen te krijgen van zijn tegenstander. Het ging echter compleet mis bij Joris. Op het eerste bord tegen Ernest van Moorsel, speelde Joris zijn toren naar het verkeerde veld, waardoor Ernest opeens een dame kon winnen. Matchpunt voor De Drie Torens.
Erik zag ondertussen niks meer in zijn stelling en ging dus maar voor de remise tegen Tommie van Moorsel, het leek immers ook dat het vierde bord zou verliezen. Niks was echter minder waar. Ondergetekende had de koning van zijn tegenstander Marsel van Hoorn in een hoekje gedreven en daar stonden ook de paarden van Marsel. Ondanks dat hij een stuk voor stond, moest hij in de verdediging. Dat ging mis en zo kon ik alsnog winnen. Na dat ik een toren won, was het een kwestie van uitspelen en met een naderend dameverlies, kregen we toch nog een bordpunt.
Alles ging mis dus deze wedstrijd, maar met een beetje geluk is de schade beperkt tot een verlies met 2.5 – 1.5. We zitten nu echter wel in de degradatiezone. De laatste ronde moet dus gewonnen worden van De Baronie en De Drie Torens mag geen matchpunt pakken, anders is degradatie onvermijdelijk.

Door een communicatie storing werd bovenstaande ontmoeting twee weken later gespeeld. Ons geheime wapen Frank Rockx kon tegen zijn dorpsgenoten deze keer niet meedoen. Maar we hebben Ted van Eck als super invaller. Met wit maakte Ted tegen Martin Snoep korte metten met de Sicilaanse opstelling van zwart. Martin speelt graag Franse structuren, maar werd verrast doordat Ted geen 2.d4, maar 2.c4 speelde. Ondergetekende had wel een echte Franse stelling op het bord. In een degelijke afruil variant (gaap!), speelde Casper van Maanen zijn paard naar h3, wat na Lxh3 een verzwakking van de koningstelling betekende. Wit verloor twee pionnen, maar leek daar toch enige compensatie voor te hebben. Toen echter bijna alle stukken werden geruild was het eindspel eenvoudig gewonnen. 2-0 voor. Marvin op bord drie kwam ook al goed uit de opening. Ruud Martin speelde een koningindische opstelling met wit. Marvin plaatste een ijzersterk paard op f4. Met Txf4 dacht wit het paard te elimineren, maar helaas kostte dat na wat vervelede scchaakjes een volle toren. 3-0
Het leek zelfs 4-0 te worden toen Ron zag dat de vlag van zijn tegenstander was gevallen. Helaas had zijn tegenstander al 42 zetten gedaan! Ron had ergens een stuk kunnen winnen en stond heel de partij best goed. Zijn tegenstander kwam echter in een dame eindspel twee pionnen voor. Met nog anderhalve minuut voor de rest van de partij was winnen niet zo eenvoudig. Ron vond het op zijn beurt weer niet gepast om zijn tegenstander door zijn vlag te gaan jagen. Remise dus. Door deze uitslag staan we precies gelijk met Staunton.
1. Johan Goorden (1804) Casper van Maanen (1458) 1-0
2. Ted van Eck (1926) Martin Snoep (1555) 1-0
3. Marvin Jacobs (1579) Ruud Martin (1362) 1-0
4. Ron Höfer (1430) Wim Rijsdijk (1319) ½-½

Stand na 5 ronden
Bordpunten tussen (haakjes)
BSV en De Baronie hebben 5 ronden gespeeld, de rest 4!

1. RSG B 8 (14)
2. Staunton A 8 (14)
3. BSV B 8 (13½)
4. De Baronie C 4 (9)
5. Eeuwig Schaak A 2 (6)
6. De Schaakhoeve A 0 (3½)
7. UNK A 0 (0)

Afgelopen maandag was het weer zover. De vierde ronde van het DKR. Het was spannend en er kwamen interessante stellingen op het bord.
Een partij stak er met kop en schouders bovenuit. De partij van René van den Broek ( wit ) en Nico Kloosterboer. Dit keer komen we er in bij de 27ste zet van wit.

Persoonlijk dacht ik dat schaak geven door middel van de pion naar c4 te spelen won. Want zwart wint de Toren en ik dacht de partij. Wonderwel heeft wit dan de remisemaker Paard d7. Dus vanuit bovenstaand diagram
27.Ld3.c4+ 28.Ka3 cxd3 29.Pd7 d2+ 30.Tc3 Dxc3 31.bxc3 d1D

Analysediagram
Een mooie partij waar van alles in zat. Heren het kan verkeren en om een goede partij te spelen moet men met twee zijn. Chapeau.

Behalve Hoeven, dat even langskwam om een vergeten extern-partij tegen RSG-B in te halen en met 3½-½ verloor, zijn de volgende 5 partijen gespeeld:

A-groep:

André van de Laar – Nico Kloosterboer:  ½-½.

Voorafgaand aan de partij werd in het café door de beide heren al flink overleg gepleegd over welke opening vanavond gespeeld zou worden (joke) en uw verslaggever kreeg toen al de ingeving, dat het weer eens remise zou worden, met een Nico die natuurlijk duidelijk beter stond, maar ook behoorlijk in tijdnood. De uitslag was voor de oude meesters zelf ook totaal geen verrassing.

Ben Cartens – Patrick Heijnen: 1-0.

Patrick kwam al vragend binnen tegen wie hij vanavond moest, had er blijkbaar weinig zin of fiducie in tegen een tegenstander, die naar eigen zeggen vast van plan is om de hele A-groep van de kaart te vegen. In de onduidelijke opening werd een rare afwijking van een onbekende variant gespeeld en Patrick offerde ook nog een stuk voor onzichtbare kansen. Dit bleek niet voldoende.

Marc Naalden – Pieter de Nijs: 1-0.

Pieter had naar eigen dunken een vreselijk spannende partij tegen Marc en vond zichzelf tactisch gevaarlijk en goed, rokeerde niet, speelde bij zet 6 al f6 om het nog gevaarlijker te maken, offerde een pion en raakte van de regen in de drup. Pieter bood regelmatig remise aan, maar Marc was totaal niet onder de indruk en begon al tijdens het eindspel, waarin ik een paard achter stond aan zijn verslagje en vertelde achteraf, dat ik de partij na mijn zesde zet al had weggegeven. Over gevaarlijk gesproken ………Laat ik het maar op mijn Franse slag steken…..

B-groep:

Jacques Smits – Bart van Oosterhout: 1-0.

In een Siciliaanse opening kreeg wit veel druk op de zwarte stelling, zonder dar zwart daar veel aan kon doen. Een doorbraak van wit in het centrum leidde tot stukverlies en de zwarte stelling stortte in.

Pierre Bol – Joey Wattimena: 0-1.

Een goede opening met wit iets dreigender, maar met een pion achterstand. Wit kon via een penning wel een centrum-pion terugpakken, maar zag dit over het hoofd. Zwart kon de steeds sterkere witte druk nog maar net pareren, totdat wit in het eindspel een paard weggaf en daarmee de partij.