Roosendaalsch Schaak Genootschap

Een mooie partij. Op zet 38 krijgt Pieter de kans op een “tactical shot”. Of om de woorden van Pieter aan te halen. “Dubelschaak en klaar is Keessie. Keessie niet gezien”.

Gesterkt door de toon van de inauguratiespeech van Trump stroopte het C-team de mouwen op om de schaaksport weer terug te geven aan het volk. Onze daadkracht imponeerde het team van Stukkenjagers F op voorhand, want na het zien van de spelerslijst meldde één Stukkenjager zich af wegens ziek, autopech en brug open. Daarmee was het eerste punt al binnen.
De captain toonde dat het teamresultaat hem boven persoonlijke glorie ging en stond het derde bord genereus af aan Uw Dienaar. Omdat Jacques uitstekende relaties onderhoudt met het bankwezen én met Poetin hoefden we ons over het eerste bord al helemaal geen zorgen te maken. Ratingkanon André speelde aan het tweede bord een soort Catalaans, waartegen zijn tegenstander zich met een Mexicaans aandoende muur trachtte te verdedigen. Ik kreeg de blanke oude mannen-opening met Lf4 tegen en zelf blanke oude man zijnde kwam ik daar vooralsnog aardig doorheen.
Na een verkeerde paardzet donderde de stelling van Jacques in elkaar. Waarschijnlijk een rotstreek van de CIA, liegende journalisten en China, dus Jacques treft geen blaam en onze Caro Kann is toch de beste, maar het onbetrouwbaar volk van de mainstream media zou nu toch zeggen dat het 1-1 was. Gelukkig moest kort daarop de tegenstander van André zijn muur zelf betalen: André knutselde de partij naar een eindspel met pluspion en speelde het onberispelijk uit: 2-1
Op mijn frêle schouders rustte het uiteindelijk teamresultaat. Verlies zou voor ons team een gelijkspel opleveren en voor mij een golden shower van mijn teamgenoten, die daartoe aan de bar al druk aan het inslaan waren. Als blanke oude man kweet ik mij echter van mijn taak en wist druk op de stelling te houden. Een blunder maakte een voortijdig einde aan de partij: 3-1.
Aldus zal ons team de beker uit handen van de heersende elites weten te houden. RSG C First en als de ranglijsten iets anders laten zien, dan is dat een pertinente leugen. Period!

Ben Cartens

De eerste externe wedstrijd van het nieuwe kalenderjaar. Met drie teams tegen drie teams van De Stukkenjagers. De Stukkenjagers heeft een heel aantal teams, en die zijn dusdanig sterk dat wij, als RSG A, tegen De Stukkenjagers D spelen, A en B van De Stukkenjagers spelen bijvoorbeeld in de Hoofdklasse. Hadden we dus geluk dat het maar ‘D’ was?
Niet bepaald, de gemiddelde rating van De Stukkenjagers D is hoger dan die van ons. Op bord 1 was het grootste verschil. Daar speelde Joris Kok met de zwarte stukken tegen Han Westenberg. Joris is de rijzende ster van het team en dat mocht beloond worden met een plek op het eerste bord. Hij speelde lang goed, gaf Han een dubbelpion ten koste van een pion maar was er vrij zeker van dat het een remisestelling was. Dat was ook zo, tot de 39e zet. In tijdnood maakte Joris één fout en daar wist Han van te profiteren. Een half punt verloren.
Op het tweede bord speelde Erik van Elven tegen Kienfong Lie-Kwie. Kienfong opende scherp, maar verloor onderweg wel een pion. Toch was het niet zo maar gewonnen voor Erik na pionwinst. Optisch gezien leek Erik onder druk te staan, Kienfong had bijvoorbeeld zijn beide torens op de f-lijn gepositioneerd en leek een koningsaanval ten uitvoer te gaan brengen. Niks was echter minder waar, Erik stabiliseerde zijn stelling en ging vervolgens zelf in de aanval. Hij won met een dubbele aanval op mat en een stuk, een vol stuk en vervolgens de partij.
Marc Naalden speelde ditmaal op het derde bord tegen een goede bekende. Hij had al vaker tegen Reinier Jaquet gespeeld en helaas vaak verloren. Hoe anders was dat dit keer. Marc had eerst wat pionnen cadeau gedaan om met zijn toren op de tweede rij binnen te mogen komen. Reinier was vervolgens op avontuur gegaan met een paard en dame, terwijl Marc zijn stukken goed liet samenwerken. Zo goed zelfs dat hij op een gegeven moment een stuk kon winnen. Met nadruk op kon, want hij miste een aanval op een gepend stuk. Toen hij dat miste, wist Reinier zijn torens te betrekken in de verdediging van het gepende stuk en werd al gauw overgegaan tot remise. Ook hier dus een half punt verloren, maar wel een halfje overgehouden.
Op het laatste bord speelde Frank Lambregts tegen Bas Rosheuvel. Frank wist lang een gelijke stand vast te houden. Bas was met een paard en loper in de aanval getrokken en zorgde ervoor dat Frank zijn stukken verkeerd positioneerde. Maar Frank dacht wel een voordeel te hebben, hij wist een dubbelpion te creëren bij Bas. Na dames te hebben afgeruild bood Bas remise aan, op dat moment leek het Frank niet verstandig om het aan te nemen. Positioneel leek hij prima te staan, en ook op de andere borden was het nog niet heel duidelijk optisch gezien. Achteraf bleek dit allemaal niet waar. Hij had remise moeten aannemen. Hoewel hij in het eindspel zelfs een kans op winst had, welke gemist werd. Bas wist enkele pionnen te winnen en daarmee de partij. Weer een half punt verloren dus.
Eindstand: 1½ – 2½. Helaas het jaar minder goed begonnen dan gehoopt, de volgende rondes zullen gewonnen moeten worden willen we zeker zijn van behoud in de eerste klasse.

RSG A De Stukkenjagers D 1½ -2½
1. Kok,J.(Joris) 1842 Westenberg,H.(Han)2056 0-1
2.Elven van,E.F.A.(Erik) 1829 Lie-Kwie,K.(Kienfong) 1833 1-0
3.Naalden,M.(Marc) 1800 Jaquet,R.W.(Reinier) 1894 ½-½
4.Lambregts,F.J.J.(Frank) 1809 Rosheuvel,B.(Bas) 1752 0-1

In het schema wedstrijden van Tata op Chessbomb staan alle wedstrijden ingeboekt op 2016. Dus de wedstrijden die nog komen hebben vorig jaar reeds plaatsgevonden. Over schaak-nerds gesproken……. En Giri eindigde met 10 remises…….. Ondergetekende Pieter kan het nog beter: ik geef een gewonnen (?) eindspelgewoon weer weg.

De eerste wedstrijden van de nieuwe ronde eindigden als volgt:

A-groep:

Nico Kloosterboer-Marvin Jacobs: 1/2-1/2.

Gelijk opgaande partij met lange rokades. Eindspel dame, toren en 5 pionnen. Gevaarlijke mogelijkheden met allerlei tussenschaakjes, op de 7e rij met mogelijk mat. Marvin accepteert de aangeboden remise. In de analyse bleek dat terecht.

Pieter de Nijs-André van de Laar: 0-1.

Een doldrieste partij met wederzijdse mogelijkheden, waarbij André een pion won, maar Pieter kwam met een geweldig kwaliteitsoffer en creëerde een mat-aanval. André moest zijn dame offeren en leek te verliezen. Echter, in de tijdnoodfase trok hij alsnog aan het langste eind. En Pieter kreeg de prijs voor de beste partij deze avond.

Ted van Eck-Hans Ravestein: 1-0.

Hans verloor kansloos van Ted. Ted investeerde een pion in de opening, die Hans niet kende en zette hem vervolgens de hele partij onder druk, totdat hij bezweek. Hans’ loper op c8 en toren op a8 zijn de hele partij niet van hun plaats geweest. Chapeau, Ted!

B-groep:

Jan de Hertog-Ron Höfer: 0-1.

Jan verloor al vrij snel een loper voor 2 pionnen, waardoor hij ook nogal ingeklemd kwam te staan. Daarna kreeg hij ook nog een vork aan de broek, die een dame opleverde.

Pierre Bol-Jacques Smits: 0-1.

Een Italiaanse partij, die zich langzaam en volkomen gelijk ontwikkelde. Maar zwart slaagde in meer druk op de witte stelling en won een loper, waarmee het pleit was beslecht.

Rob Verbeek-Frank Rockx: 0-1.

Rob kwam heel slecht uit de opening, liet zich meeslepen in het hoge speeltempo van Frank en in de 4e zet won Frank al een paard met een pion-vork. Rob probeerde nog een aanval met dame en loper op Frank’s koning, maar Frank zag het onheil en won nog 2 pionnen. Dit was einde verhaal.

Bart van Oosterhout-Christ de Veth: 0-1.

Passief spel van wit. Bart verliest een belangrijke centrum-pion (een leuke tussen-zet van zwart). Verliest daarna ook nog een stuk en het einde is daar……

Alle nieuwkomers in de B-groep hebben gewonnen. Dit zijn zware jongens, hoor!

 

 

 

Iedereen de beste wensen nog voor 2017! Dat we nog vaak mogen schuiven van A naar B en vice versa! (dit gezegd als bonus voor de gewone schakers onder ons).

Gisteravond nog 3 interne partijen gespeeld:

A-groep:

Marvin Jacobs-André van de Laar: 0-1.

In een rustige opening kon zwart zijn stukken goed ontwikkelen. Door een aanval op de gefianchetteerde loper van zwart moest wit een dubbelpion op de koningsvleugel accepteren. In een poging dit op te lossen verloor wit een paard en zette André deze voorsprong vrij gemakkelijk om in winst en een derde plaats in eindstand A-groep.

Frank Rockx-Ron Hofer: 1-0.

Na deze langdurige, zware partij waren de heren “a total-loss” en nog nauwelijks in staat om een flink verhaal op papier te zetten. Suus won een loper tegen 2 pionnen en wist dit om te zetten in winst. Helaas niet genoeg  allemaal en beide heren degraderen naar een loodzware B-groep, die versterkt gaat worden met de 2 schaak-kanonnen Jacques Smits en Christ de Veth.

Frank Rockx-Marvin Jacobs: 0-1.

(Inhaal-partij vorige week).

B-groep:

Joey Wattimena-Ben Cartens: 0-1.

Op zet 21 forceerde Ben een doorbraak, maar Joey kwam toch beter te staan. Edoch Ben won onverwacht het eindspel. Deze ontegenzeglijk duidelijke analyse van de heren geeft aan, dat dit schaakseizoen voorbij is en Ben kampioen is geworden van de B-groep, Patrick 2e en Pieter 3e.

Voor de B-groep moet nog één partij gespeeld worden (Jan de Hartog-Joey Wattimena), maar die is niet meer van belang voor de indeling van het volgend seizoen.

Alle voortekenen wijzen erop, dat uit de A-groep 2 personen degraderen en uit de B-groep 3 personen promoveren.

-Een oud volkswijsje-
Genoten er werd niet gezongen op de weg naar het Hertogenbosch, let wel Hintham spreek uit Hintum of toch ergens in Rosmalen. De rit was professioneel aangepakt door taxibedrijf “de kortste weg is vaak de gerichtste “. Pierre was mee en de stemming was al zeer vroeg in de avond leutig. We zouden ervoor gaan. Christ had de opstelling gemaakt en iedereen had zich goed voor kunnen bereiden. Ook was er een nieuwtje. Daar later meer over.
Dat Bo erg scherp speelt is bekend maar deze vrijdag avond was het toch wel heel wild. Dat de jongste schaaktelg van de familie het Koningsgambiet graag van stal haalt is ook, na vanavond, in Den Bosch doorgedrongen.

Bord 2 werd verdedigd door de Nestor van de familie, Christaan. Hij speelde vanavond zijn beproefde Konings-Indisch en speelde de loper op c8 niet. Alleen op de 30e zet even naar d7 verplaatst om hem vervolgens te ruilen op c6, de rest is elementair. 2-0 We waren al een ronde verder, dachten die twee van den Ouwenbosch, en Vader en Zoon gingen zich bezuipen aan de bar. Dit haalde de druk van het spel van die andere twee. Wie zijn ‘die twee’? Om dat te beantwoorden moeten we terug naar het begin van dit stukje en kijken wie er ingestapt zijn.
Achterin zat railroadman Ron, in zijn vrije tijd voorzitter van het R.S.G speelde aan bord 3 met wit tegen jongheer Verheijen. Onze voorzitter kreeg Scandinavisch op het bord. Ron speelde de opening vlekkeloos en kreeg goed spel, we kijken even naar het volgende fragment. We komen erin na zwarts Dd6

R. Hofer – L. Verheijen
Als gediplomeerde trainers zeggen wij ‘aftrekaanval’. Ziet U het? Onze voorzitter maakte knap remise, maar ziet het nu hopelijk ook. 2½ -½
Wie zat er ook alweer voorin? Dat is toch dun dieje van dun platte van den Ouwenbosch? Ja die wielrenner die op houten banden de acht van Chaam won. Ja hij won, maar werd gediskwalificeerd omdat hij een kwast in zijn band had. ‘De Beul van de Middenstraat’ beter bekend als ‘’Pirres de Naaijer’’ speelde een damegambiet en die bloedworst knalt gewoon 13 zetten theorie op het bord en dat allemaal in 1 uur en 25 minuten. Hij komt door dit alles in zware tijdnood en mist een Gouden Kans om HMC een nog grotere afstraffing te geven.
Zie het volgende diagram:

Wij trainers zeggen hiervan: ‘Dubbele aanval, koning+hout’, maar helaas ‘de Beul van de Middenstraat’ ziet de kleine combinatie niet en kiest voor een eindspel dat hij met 2 vingers in zijn neus remise maakt. 3-1, maar dan wel uit, hé mennekes!
Heren de volgende ronde nog beter beslagen ten ijsch. We weten het, als we er voor gaan zitten…
Die twee van dun Ouwenbosch, die normaal allebei voorin zitten.
Ps. Nieuwtje: Het bekerteam gaat gezamenlijk in bio-engineering van de gentechnologie. Enfin, we doen niet minder. Met het idee om een Duitse Herder en een Giraffe te kruisen. Dit alles om aan de verontrustende vraag, van de burger, te kunnen voldoen een waakzaam ras te kweken dat tegelijkertijd over de schutting kan kijken.

Een schitterende partij. Het begon met “piano” Italiaans (langzaam), maar al spoedig werd het “fuoco”, behoorlijk vurig dus. De vlam sloeg in de pan, toen Marc een paard offerde op h2 en totale chaos volgde. Ted kwam met de geniale zet Lh5, onderbrak uiteindelijk die aanval en er werd remise overeengekomen in gewonnen stelling voor Ted.

Sommige mensen moeten nog 3 partijen spelen en het is de bedoeling, dat je je LAATSTE partij op 9 januari speelt.

Er werden gisteravond 6 partijen gespeeld, met als handicap een Seniele Carnavalsband op de achtergrond (geen Schaak-Club).

A-groep:

Ted van Eck-Marc Naalden: 1/2-1/2.

Een schitterende partij, ik voelde de vochtige adrenaline bij mijn buren. Het begon met “piano” Italiaans (langzaam), maar al spoedig werd het “fuoco”, behoorlijk vurig dus. De vlam sloeg in de pan, toen Marc een paard offerde op h2 en totale chaos volgde. Ted kwam met de geniale zet Lh5, onderbrak uiteindelijk die aanval en er werd remise overeengekomen in gewonnen stelling voor Ted. Zie bericht leuk potje voor de partij.

Nico Kloosterboer-Ron Hofer: 1-0.

D4-Lf4, Ron valt aan op de koningsvleugel, zet niet echt door en Nico nam het initiatief vervolgens over, zette met een loper Ron’s dame in de penning, Ron verloor een paard en gaf een tijdje later op.

Hans Ravestein-Marvin Jacobs: 1/2-1/2.

De partij van Hans tegen Marvin is niet echt uit zijn evenwicht geweest. Fritz vond achteraf een paar mindere paardzetten door beide spelers. Marvin had een lucratief eindspel kunnen spelen, immers, hij had een uur meer kloktijd, maar de partij werd remise.

 

B-groep:

Pierre Bol-Jan de Hertog: 1-0.

Jan moest van zijn vrouw vroeg thuis zijn, hij verloor een stuk en toen stond ineens een andere Witte Dame bij hem binnen, te weten op zijn bord.

Bart van Oosterhout-Rob Verbeek: 1/2-1/2.

Na een standaard-opening kiest Bart voor het ruilen van een loper en een pion en Rob komt aanvallend beter te staan, Bart moet verdedigen, maar slaat met dame terug, wint een pion, maar kon door de goede stelling van Rob met dame en twee torens geen schaak geven.

Patrick Heijnen-Pieter de Nijs: 1/2-1/2.

De eerste zetten (d4-pf6) waren hetzelfde als vorige week, toen Patrick tegen Pieter speelde voor de Pion. Die partij werd door de zwartspeler gewonnen, maar nu was het een heel ander verhaal. Vorige week blunderde Patrick, nu werd er degelijk gespeeld en werd in het eindspel tot remise besloten. Waarschijnlijk promoveert Patrick nu wel, maar de andere 3 kandidaten Ben, Joey en Pieter zijn nog lang niet zeker van hun plaatsje in de A-groep.

Opnieuw een wedstrijd waar de uitploeg net zo goed de thuisploeg had kunnen zijn. Drie van de onzen zijn haast wekelijks bij De Pion te vinden en twee zitten zelfs in het bestuur van De Pion. Mag je dan wel winnen? Nou en of mag dat. Lees hier onder maar eens wat de uitslag is geworden.

Voor Marc was het geen enkel probleem om te winnen van De Pion, daar bestaat geen kruisverband meer en dus trad hij aan op bord 1 tegen Ngo Hin Cheng. Met de witte stukken wist hij het Ngo Hin lastig te maken, die koos een volgens Marc iets wat vreemde opzet in de opening. Hoe het precies verliep werd ondergetekende niet helemaal duidelijk. Er werd een kwaliteit gewonnen en dat was voldoende voor het punt.

Joris mocht aantreden tegen zijn teamgenoot, Carlo Rens. Een goede graadmeter voor wie een bord hoger mag spelen in de volgende zaterdagwedstrijd van De Pion 2. Carlo koos voor een grand prix-variant van het Siciliaans maar Joris wist dit ternauwernood te verdedigen. Sterker nog, hij kwam na te hebben verdedigd er beter uit en kon met een goede samenwerking tussen dame en toren het volle punt ontfutselen van Carlo.

Ondergetekende trad aan tegen zijn concullega, teamcaptain van De Pion B, Rogier van Loon. Er ontstond een interessante koningsaanval van uit onze zijde. Er werd door Rogier een remiseaanbod gedaan, maar op dat moment leken er nog geen kansen te zijn op de overwinning van het team. Bij de verdediging tegen de koningsaanval bleek volgens de computer een fout te zijn gemaakt door Rogier maar die werd niet afgestraft. Ondergetekende koos voor een poging een dame te winnen, maar een opgerukte pion van Rogier gooide roet in het eten. Een eindspel van een dame tegen twee torens en wat pionnen werd verloren.

Erik mocht het opnemen tegen medebestuurslid van De Pion Ton van der Werf. Ton gebruikte behoorlijk wat tijd in een relatief makkelijk speelbare stelling voor Erik. Erik was in de aanval gegaan in de opening en om onder de druk uit te komen had Ton tijd nodig. In tijdnood ging het dan ook mis voor Ton. De stelling van Erik was goed en Erik bleef gezonde zetten doen terwijl Ton mindere zetten ging doen. Nog een punt voor ons.

De eindstand werd dus 1-3 in het voordeel van ons. Gezien het ratingverschil eigenlijk een onverwachte uitslag, maar zo blijkt maar weer: rating zegt niks.

T	De Pion B	1934	RSG A	1820	1	3
1.	Ngo Hin Cheng	1940	Marc Naalden	1800	0	1
2.	Carlo Rens	1965	Joris Kok	1842	0	1
3.	Rogier van Loon	1974	Frank Lambregts	1809	1	0
4.	Ton van der Werf	1857	Erik van Elven	1829	0	1

 

Lelijk eendje van RSG vecht als een leeuw, maar blijft met lege handen.
Frans Jonkers liet het zijn teamcaptain vooraf weten: ,,Ik doe vrijdag mee met het D-team en we gaan winnen!’’ De teamgenoten van Frans hadden exact dezelfde instelling. Dus na het opladen van Jan in de Westrand en het opzoeken van Frans in de Dijkendoolhof vertrokken we vol goede moed naar Dongen. Onze oppertroef Joey, die vanaf bord 1 moest knallen, reed rechtstreeks vanuit zijn werk naar de plaats van bestemming in Dongen. Het begin van de vier partijen was veelbelovend. Op bord 2 kreeg Rob na het ruilen van lopers niet alleen een ijzersterk centrum, maar bovendien een open c-lijn. Op bord 3 begon Jan, zoals gebruikelijk, weer aanvallend. Met de actieve Dame bracht hij deze keer niet zichzelf in problemen, maar bezorgde hij zijn opponent, die niet alleen verbaasd maar zeker ook onbekend was met de opening van Jan, een enorme dosis denk-, puzzel- en rekenwerk. Op bord vier won Frans na de opening al snel een pion. Alleen op het eerste bord leek Joey het na de opening wat moeilijker te hebben hoewel er van dreiging beslist geen sprake was. Er ontsponnen zich anderhalf uur lang vier gelijkopgaande partijen. Maar toen kwam de ommekeer. Bij Rob sloeg eerst het noodlot toe. Hij besloot om met de witte loper een driedubbel aangevallen centrumpion te verdedigen. Verkeerd gerekend dus. Het kostte hem een pion, maar door het ruilen van nog twee pionnen en een paard was zijn sterke centrum veranderd in een gatenkaas. De geroutineerde Peter Stokkermans maakte hierna het karwei af. Tijdens de analyse in de barzaal hoopte Rob erop dat zijn teamgenoten het karwei nog zouden klaren, maar zowel Jan als Frans redden het net niet. Frans had een fraaie aanval in gedachten, maar de realiteit was anders. Hij verloor zijn materiaalvoordeel en daarna ook de partij. De partij van Jan had een open einde. Hij kwam een tempo tekort om zijn tegenstander te laten verliezen en ging zelf mat. Op het eerste bord had Joey de gehele partij geen winstkansen, maar hij pareerde wel alles en dit leidde tot een stelling zonder winstkansen voor beide schakers. Joey, onze kanjer op bord een, redde met een halve punt dus de kleine eer van het D-team. Voor je vertrekt dank je natuurlijk teamleider Stokkermans van DSC voor de goede ontvangst en de prettige schaakavond. Terloops merk je even op dat we als D-team met wat oudere (Joey natuurlijk niet), maar relatief onervaren schakers het lelijke eendje zijn van de fraaie schaakclub RSG die met maar liefst vier teams deelneemt aan de avondcompetitie. Je noemt je rating (jawel André) en je tegenstander vertelt dat die van hem bijna 900 punten hoger is. ,,Maar hier was op het bord niets van te merken’’, complimenteert Stokkermans. Fijn zo’n compliment, maar dus wel weer verloren. Maar hoe dan ook, we deden ons best en hebben als RSG beslist een goede indruk achtergelaten.
DSC-B – RSG-D 3½ – ½
1. Frans van der Burght (1528) – Joey Wattimena (1345) ½-½
2. Peter Stokkermans (1698) – Rob Verbeek (827) 1-0
3. Peter van Ruth (1419) – Jan de Hertog 1-0
4. Johan Ramstijn (1526) – Frans Jonkers (999) 1-0