Roosendaalsch Schaak Genootschap

Eerst de statistiek rondom deze derby: De leeftijd van onze opponenten bij elkaar opgeteld is lager dan die van onze eerste bordspeler Nico. In levenservaring, rijping en aantal vlieguren waren wij dus duidelijk superieur aan het team van De Pion. De opgetelde rating van beide teams zal elkaar niet veel ontlopen. Nu is de rating, zoals weergegeven op de ratinglijsten altijd een momentopname, die achterloopt op de werkelijkheid. Sluitend bewijs ontbreekt, maar het vermoeden bestaat, dat de ontmoeting in de Black Horse grafisch weer te geven zou zijn als het kruispunt tussen twee lijnen, één gestaag stijgend en één in steile neergang.
De gezamenlijke PSA-waarde van het team van RSG is dan wel weer aanzienlijk hoger en nog steeds stijgend. Tot zover de statistiek.
Met twee oudemannen-openingen (altijd slim tegen jong volk) en twee scherpe Sicilianen gingen de schermutselingen van start. Aan het vierde bord beging Uw Correspondent op de 9e zet een onzekerheidje, waarna de stelling langzaam, maar onafwendbaar instortte. Op bord drie kwam de onverzettelijke captain goed uit de opening, maar zijn opponente wist de dreigingen te neutraliseren en wikkelde af naar een pionneneindspel met ongelijke lopers. 1 ½ – ½ leek pijnlijk, maar niet onoverkomelijk, want Suus stond aan bord 2 gewonnen en had zeeën van tijd en Nico stond een pion voor en was niet eens in vreselijke tijdnood.
Na het ingaan van de extra tijd trad Het Noodlot uit de coulissen en sloeg wreed toe: Nico forceerde de stelling in een poging het team aan winst te helpen en faalde jammerlijk: de pluspion werd minuspion en het eindspel ging reddeloos verloren en daarmee ook de match. Suus zat klaar om tenminste de eer te redden, met drie pionnen meer en tijd genoeg – zelfs na een klokincident. In normale doen is dit een kolfje naar zijn hand, maar nu liet hij zich op de onderste rij mat liet zetten.
Auw. Een lelijke tik op de neus van ons geriatrisch gezelschap, maar als we de resterende matches gewoon met 4-0 winnen houden we zicht op de beker.

Parkeren tijdens de avondcompetitie. Het zal nooit wat worden. Na het debacle in Waalwijk was dit keer de Lovensdijkstraat in Breda mijn tegenstander. Na eerst drie verboden in te rijden borden te hebben genegeerd en een rondje op het gazon van het bejaardenhuis te hebben gereden moest ik toch maar “gewoon” in een parkeervak parkeren. Zonder te hoeven te betalen natuurlijk. Dan de partijen. Op bord één was mijn partij een afspiegeling van mijn parkeerkunsten. Het leek nergens op. Als je met wit op zet 11 Kf2 moet doen om de boel bij elkaar te houden is er iets mis gegaan. Gelukkig kon ik nog net alles bij elkaar keepen en na dameruil zat er niets meer in de stelling. Twintig zetten later bleek dat ook. Remise. Toen zat supersub Ted al lang aan de bar. Zijn tegenstander moest ook aan de noodrem en dacht met Kd2 zijn problemen op te lossen. Maar ik geloof dat alle stukken zo’n beetje gepend stonden en voordat Ted kon kiezen wat hij het beste kon gaan winnen gaf zijn tegenstander maar op. Een goede inval beurt van Ted. Marvin had intussen een pionnetje gewonnen en moest die met kunst en vliegwerk verdedigen, dat leek heel aardig te gaan, maar een venijnig tussenschaakje kostte een paard. Daarmee waren de problemen nog niet over, want door een mat dreiging moest een toren geofferd worden tegen een paard. Met een volle toren achter probeerde Marvin eeuwig schaak te forceren. Met een beetje hulp van zijn tegenstander leek dat nog te gaan lukken ook. Marvins tegenstander dacht de matdreiging op h8 gedekt te hebben, maar na Dh8+ Dh6, was het na g4 toch gewoon mat. Eeuwig schaak was al een klein wonder, maar de winst was een mirakel. De winst was binnen. Nu kon Martijn zijn betere stelling gaan verzilveren. Zijn tegenstander dacht dat als hij maar zoveel mogelijk stukken ruilt dat het dan vanzelf remise wordt. Maar niet in de Caro-Kann. Martijn speelt dit al jaren en overklaste zijn tegenstander. Het eindspel werd keurig uitgespeeld. Na de partij gaf Ted een masterclass Caro-Kann en werd fijntjes uitgelegd (zoals alleen Ted dat kan) dat wit kansloos is in het eindspel.
Tijdens het rondlopen viel mijn oog op de partij André van Weelde – Edwin Lessmann. Wat daar zo bijzonder aan was? Wel André is al 80 jaar lid van de Baronie (ja u leest het goed). De uitslag van de partij? Edwin Lessmann werd kansloos ingemaakt.

1. Jo Godderij (1712) Johan Goorden (1804) ½-½
2. Sander de Smet (1685) Martijn Verbeek (1782) 0-1
3. Gertjan Portengen (1273) Marvin Jacobs (1579) 0-1
4. Rob de Ruyter (1387) Ted van Eck (1926) 0-1

André van Weelde (1574) Edwin Lessmann (1876) 1-0

Maandag 14 november kregen we SG KiNG B op bezoek. SG KiNG is een club die mede-opgericht is door de bij ons goed bekende Bo de Veth. Bo is tevens teamleider van het B-team. Wat bleek echter, het B-team van SG KiNG had ook zo maar RSG A kunnen zijn. RSG KiNG kwam opdagen met invaller FM Stefan Colijn, vorig seizoen nog uitkomend voor RSG. Het zou dus lastig worden op de bovenste borden.
Dat bleek dan ook snel. Onze teamcaptain, Frank Lambregts, werd al snel onder druk gezet door Stefan. Een opstormende a-pion van de witspeler zorgde voor moeilijkheden bij Frank die achteruit moest gaan schaken. Om onder de druk uit te komen, probeerde Frank het centrum aan te tasten, maar dat mocht niet baten. Een matdreiging zorgde voor stukverlies en daarmee de partij.
Ondertussen was Marc Naalden goed uit de startblokken gekomen met de zwarte stukken tegen Rob Haast in een Siciliaanse variant. Ondergetekende zag enkele stukken van Marc de koningsstelling van Rob binnengaan en die koningsaanval sloeg door. Daarmee kwam de stand weer gelijk.
Joris Kok mocht het met wit op te nemen tegen Bo de Veth. Joris is in de vorm van zijn leven, met 12 partijen ongeslagen achterelkaar. Werd het nummer 13? Bo besloot voor een rustige opzet en Joris vond het ook goed om niet al te gek te doen op het bord. Nadat er wat stukken waren afgeruild, zagen ze dan ook geen opties om voor de winst te gaan. Joris wist dus zijn 13e partij achtereen niet te verliezen.
Helaas ging het toen mis. Op het vierde bord was Erik van Elven goed komen te staan tegen Jelle Mathieu. Erik had wat pionnetjes gewonnen en leek af te gaan op de winst. Jelle had echter nog een truc achter de hand. Een dubbele aanval werd gemist door Erik en daardoor glipte de winst uit zijn handen. Achteraf bleek het de winst van de match te zijn en dat maakte het extra zuur.
Volgende ronde mogen we het proberen tegen De Pion B. Dat is dus een Roosendaals onderonsje.

Afgelopen maandag zijn 5 partijen gespeeld:

A-groep:

Marc Naalden-André van de Laar: 1/2-1/2.

Spannend potje!

Wit speelde een Oostenrijkse Pirc, kreeg ruimte-voordeel en een zéééér tochtige Koning. André speelde heel actief en won met een mooie truc een verloren pion terug, kreeg prachtig spel (wellicht gewonnen), maar ……. eieren voor je geld zijn ook heel smakelijk: remise!

Frank Rockx-Nico Kloosterboer: 1/2-1/2.

Geen verslag ingeleverd.

Marvin Jacobs-Ted van Eck: 0-1.

Hun langste partij ooit (100 zetten), gelijk opgaand, maar in het eindspel won Ted een Loper en moest Marvin opboksen met Toren tegen Toren-Loper. Dat wint meestal, ook bij GM’s, en dus ook bij Ted.

B-groep:

Rob Verbeek-Joey Wattimena: 0-1.

Na een gelijk opgaande opening valt Joey aan met Db6, Rob raakt een Paard kwijt en besluit een tijdje later ook maar zijn andere Paard aan Sinterklaas cadeau te doen.

Pieter de Nijs-Bart van Oosterhout: 1-0.

Na een zware, klassieke partij met in het eindspel allebei twee Torens, twee Lopers, een Dame en met elke iets verkeerde zet een fatale afloop, werd de partij in Pieters voordeel beslist vanwege een gelukkig voordeeltje en Bart, die nog 1 minuutje kloktijd had en Pieter 15.

RSG-A – SG King-B:  1 1/2 – 2 1/2.

Spelen tegen een club, die mede door Bo de Veth is opgericht. Bo is ook teamleider van dit B-team. Het had ook zomaar RSG A kunnen zijn, want zij kwamen opdagen met gastspeler FM Stefan Colijn, die vorig seizoen nog uitkwam voor RSG A. Dat wordt lastig, jongens !

Dat bleek ook snel. Frank Lambregts, onze teamcaptain, werd al snel onder druk gezet door Stefan. Door een opstormende A-pion moest Frank achteruit gaan schaken en om onder de druk uit te komen, probeerde Frank het centrum aan te tasten, maar dat mocht niet baten. Een matdreiging zorgde voor stukverlies en daarmee de partij.

Ondertussen was Marc Naalden goed uit de opening gekomen met zwart, in een Siciliaan tegen Rob Haast. De Koningsaanval van Marc sloeg door en daarmee was de stand weer gelijk.

Joris Kok mocht met wit tegen Bo de Vet en Joris was niet voor een kleintje vervaard, hij is in de vorm van zijn leven en kwam opdraven met 12 ongeslagen partijen ongeslagen. Werd dit nummer 13? Bo besloot to een rustige opzet om de kat uit de boom te kijken en Joris idem dito. Na enkele afgeruilde stukken waren geen opties voor winst meer over. Remise.

Helaas ging ons 4e bord de mist in. Erik was goed komen te staan tegen Jelle Mathieu, had wat pionnetjes gewonnen en leek af te gaan op winst. Jelle had echter nog een truc achter de hand, Eric miste een dubbele aanval en daardoor glipte de winst uit zijn handen. Extra zuur.

De volgende ronde mogen we tegen de Pion B, een Roosendaals onderonsje.

RSG-D – DE TOREN-A: 1-3.

Met 4, uuuh 3……., nee, uuuh 4 borden onderuit.

Rob Verbeek kreeg het verzoek van Wim van Amstel, teamleider van de Toren-A uit Leende, om voor bord 4 remise af te spreken, omdat zij geen vierde speler konden strikken. Een vreemd aanbod, waarover zelfs competitieleider Erik van Elven geen uitspraak wenste te doen. Maar bijna zondagnacht mailde Wim, dat er alsnog een vierde speler bereid was gevonden. En toe moesten Pieter, Joey, Bart en Jan (fijn, dat hij ook kon spelen) het opboksen tegen een overmacht van maar liefst 2582 ratingpunten. Teamleider Rob keek verbijsterd toe. Op het vierde bord speelde Jan tegen een Henk Wijnen, daar was de meeste dynamiek te zien. Jan ruilde vroeg in de partij twee stukken tegen een pion en een Toren, geen verkeerde keuze, Jan had meer aanvalskansen. Maar na zijn gretigheid een Loper in te sluiten werden Lopers geruild en kwam Henk’s Dame strategisch beter te staan. Even later verloor Jan een pion en een Toren (“effe nie opgelet”) en einde verhaal.

Pieter mocht op het eerste bord met zwart tegen Karel Looijmans (2010), een rating-verschil van slechts 800 punten. Pieter kwam heel goed uit de opening. Er werd een pionnetje geruild en een Paard tegen een Loper, maar toen de stelling behoorlijk klem kwam te zitten, probeerde Karel een Paard weg te geven (?) in ruil voor een pion en dat ging Pieter wijselijk uit de weg. In het eindspel hield Karel een Toren over (allicht, zie Clubnaam), Pieter een Loper, beiden een stuk of zes pionnen. Toen probeerde Pieter met zijn Loper een pion te verschalken (Avaritia = hebzucht), werd toen ingesloten en (goed gezien Karel) had toen 3 zetten nodig om met die Loper weer “in het spel” te komen. Kat in het bakkie voor Karel.

Tussen Joey en Wim van Amstel bleven stelling en materiaal in evenwicht, maar de teamleider trok uiteindelijk aan het kortste eind.

Bart stond op het derde bord  na 10 zetten al in een gewonnen stelling en tegenstander Wim van der Plaat werd er zichtbaar wanhopig van. Om drie zetten te doen, had hij in totaal 50 minuten nodig en de vallende vlag van Wim bezorgde Bart de volle buit. Bravo, Bart, je hebt de eer gered!

Unk is het zwakke broertje in klasse A2. Op alle borden hadden we dan ook een aanzienlijk rating voordeel, maar was dat voldoende voor een makkelijk avond? Martijn gaf het goede voorbeeld. Bert van der Merwe had de koningsstelling van Martijn verzwakt, maar dat was optisch bedrog. Na een keurig kwaliteitsoffer van Martijn was mat niet meer te ontlopen. Ikzelf had intussen een pionnetje gewonnen. Dat stelde eigenlijk niets voor, maar mijn tegenstander Ton Steege baalde daar zichtbaar van en speelde planloos verder. Na een blunder op zet 25 werd hij uit zijn lijden verlost. Twee nul voor en Ron stond intussen ook al erg goed. Hij had ook al een pion gewonnen en creëerde een gevaarlijke aftrek aanval, waar zijn tegenstander niet in trapte. Balen voor Ron. Echter de druk werd toch te groot voor Jan Nodelijk en een desperado zet kostte een stuk en uiteindelijk de partij. 3-0. Marvin en zijn tegenstander Mathieu Grubben waren zo geconcentreerd bezig dat ze niet in de gaten hadden dat de klok op tilt was geslagen. De klok stond te knipperen op programma 5 en de tijden stonden allemaal op nul. Marvin stond heel de partij actiever en uiteindelijk werd ook hier het volle punt binnen gehaald. 4-0

Zwaar gehavend begonnen we aan de match. Dree worstelt met een ernstige vormcrisis, Zekerheidje had belangrijker zaken te doen. Diezelfde “Zekerheidje” laat het afweten in zijn Emiel Ratelband rol. Uw captain zat nog enigszins verdwaasd achter het bord na getroffen te zijn door een vervelende tia. Verder had D4 ook nog eens een ratingoverwicht.

Op bord 1 speelde Suus tegen een soort Magnus Carlsen in Noorse trui met rendier motief met een rating van tegen de 2000. Suus kreeg aardig spel, maar morste een boertje. Daarna gooide hij de beuk er in en meende op een gegeven moment eeuwig schaak te kunnen forceren. Helaas klopte het niet en hij ging mat.

Daarna was Dree aan de beurt op bord 3. Hij speelde tegen een opponent in de klasse 1700 +, wat normaal “Kat in het bakkie” is voor ons voormalige ratingkanon. Toen ik naar zijn bord keek in de openingsfase zag het er al bedenkelijk uit met een minus pion. Toen ik later nog een keer keek was er ook nog een kwaliteit verdwenen. Deemoedig gaf Dree op.

Ikzelf speelde tegen een tegenstander van mijn eigen bedenkelijke niveau op het 4de bord. Vol zelfvertrouwen speelde ik het bekende d4 op zet 1 gevolgd door Lf4. Enige zetten later keek ik verbouwereerd naar een verwoeste stelling. Mijn tegenstander wikkelde gedecideerd af naar een verloren eindspel waarin hij een pion tegen een paard had. Chapeau. (Mijn tegenstander draagt altijd een zwarte hoed). Hij vertelde nog een leuke anekdote. D4 is opgericht door 4 fervente d4 spelers.

Blijft over het laatste oude mannetje op 2. Jawel 1. d4, 2. Lf4. Nico speelde als enige een foutloze partij tegen iemand met een rating van 1640. Kwam al snel een pion voor, waar de tegenstander het loperpaar voor kreeg. Als ik het goed heb kwamen daar nog 2 pionnen bij. Nico trok fel ten aanval en lette daarbij goed op z’n klok. Niet op de klok van z’n tegenstander, want die stond al vrolijk met de vlag te wapperen volgens Suus. Tegenstander geeft op.

We doen i.t.t. de vorige competitie nog mee.

Groet,

Een voldane Kappie.

Verslag van Rob Verbeek over afgelopen woensdag, met 3 inhaalpartijen en match André-Suus van 5 december vooruitgespeeld.

In een boordevolle Veestallen met Kaaise Keu-biljarters, een wandelende bejaardenclub “de Blote Voeten” en een repeterende Carnavalsband probeerden de schakers van RSG zich in het rokershol te handhaven.

A-groep:

Ron Hofer-Marc Naalden:  1/2-1/2.

In het begin van de partij maakte Marc een fout en won Ron een kwaliteit. maar Ron was bang voor een gifslangetje onder het bord. Enkele zetten later ging Ron zelf in de fout, maar Marc zag uiteindelijk geen winstkansen en beide heren kwamen remise overeen.

André van de Laar-Suus Rockx:  1/2-1/2.

Heftige partij met veel stof tot napraten en analyseren. Volgens sommige toeschouwers had Suus de beste winstkansen, maar na anderhalf uur discussie was hier nog geen duidelijkheid over. Gelukkig is de remise niet van invloed op André’s rating.

B-groep:

Rob Verbeek-Patrick Heijnen: 0-1.

Patrick is duidelijk de man in vorm. Hij koos er al snel voor om twee stukken te ruilen en Rob mocht zonder Lopers verder. Na een foute Paard-zet van Rob kon hij met aftrekschaak zowel dit Paard als de Dame aanvallen en slachtte hij Rob in amper 33 zetten langzaam en gestadig af. Onze nieuwe (Veni-Vidi-Vichi)-Trump staat nu bovenaan en smacht ernaar om na de Kerst in de A-groep Ted en Marc van het bord te gaan vegen.

Pierre Bol-Joey Wattimena: 1-0.

Tegen “Krabbenkiller” Pierre heeft een krab geen schijn van kans tegen die scherpe schaakblik van “onze Zuiderbuur met de twee borden”. Geen notatie hier, dus analyseren achteraf een beetje moeilijk. Maar door een open diagonaal zorgde de Krabbenkiller voor serieuze dreigingen en met een open G-lijn erbij met twee geschakelde Torens was dit de doodssteek voor onze sympathieke Bergenaar.

Ingehaalde partij A-groep:

Hans Ravestein – Frank Rockx: 1-0.

Suus in slechte doen verliest een kwal in de opening tegen het “oude mannetjes”-systeem van Hans. Daarna wordt hij opgebracht.

“Op naar het kampioenschap! “, vermeldt Hans.

A-groep:

Ron Höfer – Marvin Jacobs: 0-1.

Een zware, lange partij, maar uiteindelijk ging Ron van het bord door die ene, behoorlijk vervelende midden-pion, die kon beslissen aan welke kant een andere pion zou gaan promoveren. Dat was balen voor Ron, want goed gespeeld.

Nico Kloosterboer – Marc Naalden: 0-1.

Lange tijd een strategisch geschuif, maar daarna ging de vlam in de pan: Nico dacht een pion te winnen, maar Marc sloot de witte loper in op A5. En won die enige tijd later. Maar als een waar kunstenaar wist Nico er nog een mat-aanval uit te persen. Hij had moeten winnen, maar met nog een paar seconden op de klok blunderde hij een toren kwijt. Marc zwijnt dus, Nico had meer verdiend. Spannend potje!

André van de Laar – Ted van Eck: 0-1.

Wit verloor (12e zet) een centrum-pion en liep de rest van de partij achter de feiten aan. Zwart bouwde langzaam, maar zeker aan een solide stelling en gaf wit geen kans om te profiteren van de open D-lijn. Na een ruilpartijtje ging er nog een pion af en daar weet Ted wel raad mee.

Het was een echte Zwarte Pieten-avond bij de A-groep! Volgende week maandag komen er maar liefst 100 Zwarte Pieten in de Veestallen, maar niet om te schaken, edoch voor de voorbereidselen van de intocht van onze heilige, witte Koop-klaas. En is het geen schaken op maandag, maar inloop en inhaal op woensdag, 9 november.

B-groep:

Pierre Bol – Rob Verbeek: 1/2-1/2.

Beiden goed en foutloos uit de opening. Pierre gooit de knuppel in het hoenderhok (12e zet), ruilt zijn loper voor een paard en komt gaandeweg beter te staan, maar Rob redde zich prima uit deze situatie met een (bijna) ingesloten paard, dat hem kwaliteitswinst opleverde. Door een goede Koningszet is voor Rob het gevaar geweken en wordt zijn remise-aanbod geaccepteerd.

Bart van Oosterhout – Patrick Heynen: 0-1.

Patrick speelde vanaf het begin zéér aanvallend, Bart heel passief en kwam steeds slechter te staan. Verdedigend leek er remise in te zitten, maar Bart verloor toch nog 2 pionnen en gaf daarna op.

Joey Wattimena – Pieter de Nijs: 1-0.

Een Siciliaan op het bord (Sic), maar Pieter kreeg er al heel snel een sik van. Joey kwam geweldig uit zijn opening. Pieter ruilt al op de 9e zet een paard en raakt daarmee twee centrum-veldjes kwijt, die hij met dat paard goed had kunnen dekken. Toen ging hij nog met een loper naar het verkeerde veld, kwam Joey’s loper lekker vast op H6 te staan (13e zet) en kreeg al spoedig met zijn andere loper en dame een dubbele mat-aanval. Dat was even wachten op de guillotine!