Roosendaalsch Schaak Genootschap

De parkeergarage in Tilburg kun je op diverse manieren benaderen, waarvan enkele illegaal. Wie de exploratiedrang van onze teams kent, weet dat daarvan geen manier onbenut is gelaten: over  voetgangersgebieden, tegen de richting in en door poorten waar je niet door mag. U kunt onze teamleden op diverse bewakingsbeelden terugzien. Onder de opwekkende leuze “Van A naar beter”was Roosendaal op de terugweg onvindbaar gemaakt. Pas aanstaande maandag zal blijken of iedereen al binnen is.

Bij de wandeling van de parkeergarage naar Cinecitta zag ik, dat in Paradox die avond één van de betere Amerikaanse jazzpianisten van dit moment speelde. In plaats van een avond tussen jonge, mooie en succesvolle mensen van topmuziek te genieten, ging ik honderd meter verder schaken in een zaaltje tussen 60 mannelijke knotwilgen van rijpere leeftijd in het aanhoudende gereutel van hun spijsverteringskanalen. Succes is een keuze. Dit ging een rotavond worden.

Suus en de captain waren in de schaduw van de basiliek gebleven, dus wij moesten het dit keer zonder de onverschrokkenheid van de Zouaven stellen. Nico opende de gevechtshandelingen door met grote precisie zijn appelsap op de telefoon van de tegenstander te gooien (nat in één!). Die was daardoor niet van slag en Nico leverde al snel een kwaliteit in. Naast hem overkwam André iets soortgelijks, maar zonder appelsap. In gecompliceerde verwikkelingen ging een kwaliteit verloren en vervolgens de partij. Ook Nico moest al snel daarna de vlag strijken.

Aan bord 3 en 4 leken respectievelijk Jacques en Uw Dienaar goede kansen te hebben. Vanuit een dubbelfianchetto beschoot Jacques de vijandelijke koning uit alle hoeken, maar die wist nog net naar een rochade weg te glippen en na vele wederzijdse dreigingen resteerde een kale remisestelling. Ik had in de opening een pionnetje weggesnoept en kwam langzaam beter te staan, maar op de 40^e zet gaf ik het voordeel weg en op de 41^e de partij.

De Stukkenjagers D  –  RSG C    3 ½ –  ½ : een hardhandige nederlaag  waar geen excuus voor aan te voeren valt – tegen een op papier zwakker team. Ik voorzie disciplinaire maatregelen van de captain.

Ben Cartens

Stukkenjagers B-RSG A

Stukkenjagers D-RSG C

Stukkenjagers E-RSG-B

Vol zelfvertrouwen vertrokken wij naar Breda om even de puntjes op te halen. Het ratingoverwicht op de meeste borden moest toch voldoende zijn. Speellocatie was huize Vredenbergh, Woonvoorziening voor ouderen. De meeste aanwezige schakers passen goed in het beeld dat we van de doelgroep hebben. Prettige bijkomstigheid was de aanwezigheid van de nodige medische voorzieningen.

Ik heb niet veel van de overige partijen mee gekregen, bovendien heb ik geen zin en kennis genoeg, behalve die van Fritz, om diepzinnige varianten te presenteren, waar toch niemand in geïnteresseerd is.

Het begon veelbelovend, Ted, die goed in vorm is, hakte zijn tegenstander er binnen 19 zetjes vanaf. Frans was degelijk begonnen, maar op zeker moment maakte hij toch zijn traditionele foutje, verloor een stuk en de partij. De rest van de partijen verliep vooralsnog gunstig. We stonden nergens verloren en op sommige borden hadden we winstkansen. Vervolgens maakten Dree en Marc remise na geen winstkansen gehad te hebben. Suus miste, naar eigen zeggen, een stukwinst en moest vervolgens berusten in remise. Stand 2 ½ – 2 ½ met grote winstkansen. Dit was ook het oordeel van Ben, die voor een bliksembezoek langs kwam, zag dat het goed was en met een gelukkig gevoel weer wegging.

Echter, het ging ineens bergafwaarts. Nico was terecht gekomen in een potremise stelling en zocht tevergeefs de aandacht van teamleider Arco, die het echter te druk had met z’n eigen stelling en het niet opmerkte. Nico speelde door. Arco zelf speelde tot nu toe een vlekkeloze partij en stond op het punt om zijn tegenstander mat te zetten. Echter, hij verzuimde een laatste stuiptrekking van zijn tegenstander te pareren en ging plots zelf mat. Zo, dat is lekker, we staan een punt achter en Arco gaf Nico en mij de opdracht om tot het gaatje te gaan. Bij Nico zat er geen muziek meer in de stelling, dus werd het uiteindelijk remise. Aan deze schlemiel de taak zijn partij te winnen. Op zeker moment moet ik winstkansen hebben gehad, maar zag de weg er naar toe niet. Het zakte terug naar ongeveer gelijke stelling. Ondertussen bleef mijn tegenstander me op iedere zet remise aanbieden, waarop ik hem mededeelde dat dit valt onder hinderen van de tegenstander (alles in een vriendschappelijke sfeer hoor). Maar wij hadden natuurlijk niets aan een remise. Door mijn pogingen om ijzer met handen te breken was ik in een pionneneindspel terecht gekomen met een pion minder en dat was nog wel een vrijpion. Het werd tijd om de noodvlag te hijsen. Mijn eerste remisevoorstel werd schoorvoetend geaccepteerd met een 4 ½ – 3 ½ eindstand als gevolg.

Hans

Maandag 11 november.

Geen interne competitie, i.v.m zwarte pieten bijeenkomst bij de Veestallen.

In de voorbereiding van ons gevierde team op het nieuwe seizoen, kozen de spelers aan de hogere borden een afwijkende route ten opzichte van de cracks aan de lage borden. De ambitieuzen stroopten de internationale toernooien af in hun drang naar glorie en ratingpunten. De captain en lager personeel bereidden zich voor door intensief in de tuin te zitten, cocktailrecepten uit te wisselen, terwijl ook een kort fietstochtje niet werd geschuwd.
De opbrengst bleek gelijk uit te vallen. Tegen het D-team van De Baronie scoorden de bovenste twee borden samen een punt evenals de onderste twee. Eindstand 2-2 dus.

Uw correspondent toonde godzijdank geen vormbehoud, want dan hadden de stukken na 10 zetten weer in de doos gekund. In een gelijk opgaande partij deed zwart te snel enkele passieve zetten, waarna een aanval over de f-lijn de strijd besliste. Jacques volgde dit goede voorbeeld al snel. In een Dame-Indische partij behaalde hij eerste duurzaam ruimtevoordeel. In een eindspel van D/L, tegen D/P joeg hij de secuur spelend de koning met schaakjes alle kanten op en verschalkte vervolgens het paard. 2-0 voor RSG en een welverdiende pils voor Jacques.

Dat er een tegenpunt aan zat te komen was ook duidelijk: Captain Hans werd in een Morra-gambiet onmiddellijk klemgezet, verbruikte veel tijd, maar vond de uitweg niet en moest opgeven.
Nico leek echter de zege makkelijk binnen te gaan halen. Zijn partij deed denken aan zijn fraaiste prestaties in Brasschaat: langzaam overwicht opbouwen, strooien met dreigingen en deze keer niet teveel tijd verbruiken. In gewonnen stelling zocht hij desondanks iets te lang naar de mooiste matwending en toen bleek de 40e zet zich toch aan gene zijde van de tijdcontrole te bevinden. Auw!

Spijtig, maar met nog twee spelers achter de hand, die nu verhinderd waren in verband met het Keldertoernooi in Ruinerwold en schaken om harde dollars in Central Park,New York, zien wij de toekomst met vertrouwen tegemoet.

Ben Cartens

In afwachting van de terugkeer van onze fietsende ICT-medewerkers uit Spanje, hierbij de voorlopige stand van Pieter Keizer na drie gespeelde rondes:

Ted – 3.

Marc – 2.

Arco en Pieter – 1½.

Frank R., Marvin, Nico, Patrick, Hans, Jacques, Leo – 1.

André, Frank S., Joey, Ron – ½.

Rob, Ben, Erik, Frans, Ab – 0.

RON – JOEY:  ½-½.

Wit komt beter uit de opening, wint 2 pionnen, zwart wint er 1 terug en …….

MARC – ERIK:  1-0.

Damegambiet, wit kreeg een open h-lijn, zwart kwam 1 pion achter te staan en wit maakte dit mooi af.

HANS-ARCO:  ½-½.

Via Hollands komen de heren terecht in het Staunton gambiet. Hans stond goed, maar na Lf4 slechter. Arco antwoordt met Pd5 en het is meteen remise.

TED – MARVIN:  1-0.

Na een rustige opening kwam de partij al vroeg in een mooie stelling terecht. Na een blunder van zwart wint wit.

JACQUES – NICO:  1-0.

B3-f5, ook een Hollandse opzet. Zwart kreeg een kwetsbare pion op e6 en een slechte witveldige loper. Manoeuvreren, manoeuvreren, totdat wit de zwarte stelling binnendrong en enkele pionnen veroverde. Zwart kon nog wel een kwaliteit winnen, maar daarmee was de koek wel op.

LEO – ROB:  1-0.

Rob kreeg na een koningsgambiet een betere stelling, maar hij misrekende zich, toen hij een paard wilde ruilen tegen 2 pionnen. Hij kwam een pion achter. Daarna volgde een blunder en Leo won een loper. Hij domineerde verder de partij en had alleen nog wat moeite om de juiste matzet te vinden.

Een gezellig Hollands avondje was het, ook schaaktechnisch, alleen, het moet voortaan iets rustiger in de schaakzaal, want er zijn mensen, die echt veel last hebben van gekwetter over gespeelde partijen. Heb daar begrip voor. Graag voortaan je bord meenemen en in het café evalueren, dan is iedereen blij en vaart Ampie’s klandizie wel.

Arco-Ted: 0-1.

Arco offert een centrumpion voor beter spel en Ted maakte er langzaam een pion voordeel van. Ted kreeg een goede stelling met tegenspel, Arco maakte een foutje, verloor een kwaliteit en gaf op.

André-Pieter: ½-½.

Pieter ruilde onderweg veel stukken af, omdat dit voor zijn stelling beter uitkwam. Er ontstond een eindspel met allebei 7 pionnen, die allemaal muurvast stonden, geen doorkomen aan en vet remise.

Marvin-Jacques: 1-0.

Helaas heb ik hiervan geen verslag gekregen of gezien.

Frank S.-Hans: ½-½.

Een Sic. in evenwicht en na 2 lopers, 2 torens en 6 pionnen, die nog over waren, werd tot remise besloten.

Ben-Marc-: 0-1.

Ben startte naar eigen zeggen met een uitheemse variant van Pirc. Bij zet 21 produceerde Ben een echte misser en Marc maakte dit netjes af. Marc vond dit “wel een aardig potje Philidor” en zag, dat Ben “wat tochtige gaten creëerde rondom zijn koning”, die hij niet meer dicht kon houden.

Joey-Nico: 0-1.

Een Sic. in de laatste partij, het werd middernacht en het leek een remise te worden, maar Joey deed een mindere zet, met stukverlies.

Patrick-Leo: 1-0.

Beide spelers gingen vol in de aanval. De stukken vlogen van het bord. Leo probeerde een koningsaanval, die niet doorsloeg en Patrick zette met een overgebleven toren mat.

Al onze ICT-medewerkers zijn in Spanje aan het fietsen, vandaar, dat ik een overzichtje heb gemaakt van de huidige stand in ons ge- en misprezen Piet Keizer systeem. Sommige grote schakers zijn wat stuntelig gestart in deze nieuwe competitie,  vandaar dat ondergetekende zich nu tijdelijk mag verblijden in een tweede plaats op de nieuwe ranglijst. wees niet bezorgd, hij zal zich binnenkort weer snel voegen bij de wat lagere regionen, opdat hij zich weer kan kwijten aan zijn taak van ambassadeur voor de Veestallen!

Ted – 2.

Pieter – 1½.

Arco, Frank R., Marc, Marvin, Nico, Patrick:  1.

André, Frank S., Hans:  ½.

Ab, Ben, Eric, Frans J., Jacques, Joey, Leo, Rob, Ron:  0.

“Ja, we zijn oneven loot mij maar vrij”. De laatste ronde van de interne competitie is gespeeld en de kampioen was al bekend. Ivo gefeliciteerd met het behaalde kampioenschap. De speelzaal bood een trieste aanblik. 6 borden en 13 Genoten aanwezig. Hans, herstellende van een zware operatie, was toeschouwer en genoot zichtbaar.

Ivo was vrij, maar was bereid om tegen André te spelen. De voorspelbaarheid van de uitslag werd humoristisch aangekaart bij de tijdelijke wedstrijdleider. Deze zag echter geen andere oplossing en annonceerde de indeling met een welluidende stem.

De Kraker van deze ronde speelde zich af in de onderste regionen van de ranglijst. Rob speelde, met wit nog wel, tegen Leo. Leo wint de kwaliteit met een Paard Drietand en met een aftrekaanval de Dame van Rob, klasse gecombineerd. Leo pakt alles wat ie pakken kan en wint.

De zetten, die gedaan worden, in de partijen, weerspiegelen het niveau van het spel. De Genoot zwoegt en doet een euvele poging goed uit de opening te komen om daarna in de bagger, die de laatste ronde van zo’n keizercompetitie altijd met zich meebrengt, te belanden en de ene na de andere grafzet produceert.

Geheel volgens de traditie van het RSG, kwam er weer een Koningsgambiet op het bord. De strijd was kort, zie de uitslagen elders op deze site.

Een veel gehoorde klacht is dat het Keizersysteem niet spannend is aan het slot van het seizoen. Men zou de promotie en degradatie missen en men concludeert dan ook, en misschien wel terecht, dat de partijen nergens meer om gaan. Dan zouden die partijen gespeeld worden om “Des Keizers Baard”. Genoten ” Kannie waar zijn “.

De kritiek komt vooral van de tegenstanders van het Keizersysteem binnen het Genootschap. Begrijpelijk. De hang naar het oude en bekende en daarbij, een systeem dat Frans, door 1 ronde mee te spelen en te winnen, een TPR geeft van 2200, is ook maar een getal, edoch een bedenkelijke waardering. Genoten, de geschoonde ranglijst ziet er anders uit.

Als 1^ste jaar van een pilot viel het Keizersysteem niet tegen, nu nog deelnemers, die zich opgeven voor de competitie en ook daadwerkelijk meedoen en uitspelen, een bereikbare competitieleider, snelle communicatie via het internet en een bestuur dat erachter gaat staan, dan zeg ik: “nog een jaar doen”.