Roosendaalsch Schaak Genootschap

Ondergetekende Pieter was er gisteravond niet, ik kreeg dit in mijn brievenbus gedropt en wellicht zitten hier foutjes in, sommige uitslagen staan er niet bij.

A-groep:

Ivo Kok-Marc Naalden: 0-1.

Benoni-Wolga-achtige stelling, Marc blundert / offert een pion op d5 en krijgt daardoor een sterke aanval, die uiteindelijk doorslaat.

Marvin Jacobs-Ted van Eck: 0-1.

Siciliaans, dat op Paulsen variant leek. Uiteindelijk bleken 2 paarden beter dan paard en loper voor wit. Het eindspel ging vanzelf.

Hans Ravestein-Nico Kloosterboer: ½-½.

Een soort oude mannenpartij, die slechts 15 zetten duurde, maar veel tijd kostte. Het bleef in evenwicht en werd remise.

Arco Schumacher-Christ de Veth: 0-1.

Fantastische partij Italiaans. Christ offert een paard op e4, wit kan niet nemen (dame-verlies). Later krijgt wit ook nog een torenoffer op g1 aan zijn broek, dit kan wit ook niet weigeren en wits dame foetsie! Deze partij komt op de website!

Veel zwartwinners in de A-groep vanavond.

B-groep:

Bart van Oosterhout-Patrick Heijnen: ½-½.

Wist stond enigszins gedrongen, maar wist zich goed te verdedigen. veel stukken werden afgeruild zonder enig voordeel, waarna tot remise werd besloten. Wit zou misschien het eindspel wel gewonnen hebben.

Ben Cartens-Joey Wattimena: 0-1 ??

W. won na een moeilijke opening een pion en verder in het middenspel nog twee, na een loperoffer.

Dit stond in het verslag. De hamvraag: heeft Wattimena nu gewonnen of is Ben eigenlijk Wen?

Nog een vraag: is Jan-Pierre gespeeld? Zo ja, welke uitslag??

Het woord Synergie wordt gebruikt voor een situatie waarin het effect van een samenwerking groter is dan elk van de samenwerkende partijen afzonderlijk zou kunnen bereiken. Dit voor alle duidelijkheid en voor Ted.

Zekerheidje had zich vrijdagavond tijdig afgemeld, het ontbrak hem aan energie om een positieve bijdrage aan het team te kunnen leveren. Hierdoor gingen we er sportief gezien wel 500 ratingpunten op achteruit, maar de tegenstander een kans geven brengt spanning in de wedstrijd.

Als teambuilding had de teamcaptain een wandeling door Roosendaal gepland, dwars door het park en een spoor van vernieling achterlatend. Per slot van rekening betrof het hier een derby. Gekleed als straatvechters, tot de tanden toe bewapend, zochten we de tegenstanders op in het hol van de leeuw. Na wat, niet noemenswaardige, schermutselingen kwamen we ruim op tijd bij de Black Horse. Bingo.

Tijdens de introductie werd het team RSG al gefeliciteerd met het behaalde kampioenschap. Volgens die introductie wordt het doel van een genootschap door de leden zelf met een zekere mate van ernst nagestreefd. Dat lijkt logisch want waarom zou men anders een genootschap oprichten onder het motto: Serieus edoch Gezellig. Gevoel voor decorum is het Genootschap niet vreemd en dat zouden we graag zo houden. Maatschappelijke relevantie, “who cares”. Homo Ludens.

Als non playing captain is het een hele klus om de manschappen op het juiste spoor te houden. Zeker als er vrouwen cq meisjes in het spel zijn. Pieter, tot dan toe met een 100 procent score, werd het eerste slachtoffer van vrouwelijk schoon. Hij kwam goed uit de opening, maar raakte, gaande weg de strijd, het initiatief kwijt en liep daardoor achter de feiten aan. Hij werd gedwongen een stuk terug te nemen met zijn Dame, daardoor kwam er een aftrekschaak in de stelling, die hem zijn Dame kostte en hij gelijk op kon geven.

We stonden met 1-0 achter. Marc kopte echter de gelijkmaker binnen en het was gelijk. Hans en Ted zetten RSG weer op het rechte spoor en er was een 3-1 voorsprong. Nico kreeg een remisevoorstel. Na overleg met de teamcaptain besloot hij verder te spelen en won. Tussenstand 4-1.

Suus stond in een typische “suus-stelling” , spreek uit suusteling met de klemtoon op de eerste lettergreep, een pion voor, ook hij speelde tegen een vrouwelijke tegenstander. In 9 van de 10 partijen wint hij, normaal gesproken, maar door vervelende omstandigheden thuis, blunderde hij, en verloor de partij. Sterkte makker.

Tussenstand 4-2 in ons voordeel en nog twee partijen gaande. Frans speelde tegen het derde vrouwelijke teamlid van de Pion 4. Zijn vrouwelijke tegenstander, gooide al haar charmes in de strijd maar verloor door een paardzet in het centrum een pionnentje. Frans, zeer geconcentreerd spelend, vond de juiste manier om dit af te straffen, haalde het volle punt binnen en werd daarmee de matchwinnaar. De vraag of seks voor de partij goed is, kunnen we nu in ieder geval voor Frans bevestigend beantwoorden.

Dat Arco zichzelf mat liet zetten was jammer voor zijn persoonlijke score maar we hadden aan onze sportieve plicht voldaan en de derby in het Roosendaalse gewonnen. Eindstand de Pion 4 – Team RSG 1 3 – 5.

De wandeling terug naar de Veestallen liep dwars door het centrum. Toegejuicht door honderden terrasbezoekers werden de spelers ergens anders getrakteerd op bubbels en hield de teamcaptain een korte maar krachtige Kampioensspeech. Synergie blijkt dan toch geen ingeburgerd begrip te zijn.

De gezamelijke maaltijd was door Ampie uitstekend verzorgd. Het was een melange van Italiaanse kruiden een Franse salade met een Russisch sausje. Het kampioenschap werd ingetogen gevierd door een select gezelschap. De sfeer binnen het team is uitstekend en het devies voor volgend jaar is handhaving.

Genoten doelstelling bereikt, ongeslagen kampioen met 44,5 bordpunten en 14 matchpunten. Gemiddeld 79%!

Bedankt voor jullie bijdragen en in de hoop er volgend seizoen weer op te kunnen rekenen tekent,

Een zeer tevreden Teamcaptain.

Met grote vastberadenheid trok het C-team op naar Dongen voor de laatste ronde van de competitie. Met minder dan de volle winst werd geen genoegen genomen, daarom werden de wat zwakkere spelers thuisgelaten.
De verwarming van het Dongense speellokaal kent twee standen: uit of veel te warm. Meestal werd voor de laatste stand gekozen, dit zeer ten nadele van de Groninger medemens. Ik schat de bodemverzakking in Groningen na een avondje schaken in Dongen op een centimeter of 12.
Na een uur spelen kwam er tekening in de strijd: Jacques kwam al snel materiaal voor te staan, Dré stond misschien iets minder, Nico won een stuk in een goede stelling, Zekerheidje kwam goed uit de opening, maar mede door belasting van de vele taken die een reservecaptain moet uitoefenen, leek zijn stelling in remise te verzanden.
Jacques wist als eerste naar de koele hal te ontsnappen door gedecideerd te winnen met twee stukken meer bij een riante stelling. Nico liep echter vast in zijn pogingen een paard terug te offeren en werd genadeloos vastgespijkerd aan de achterste rij: 1 – 1 derhalve.
Inmiddels had ons ratingkanon aan het eerste bord een pion weggesnoept en voerde het eindspel bekwaam tot winst. Aan het vierde bord weigerde de Dongenaar van dienst enkele malen dameruil, waardoor zijn stelling langzaam verslechterde. In afwijking van een jarenlang ingesleten gewoonte speelde Zekerheidje het eindspel secuur uit en werd door zijn teamgenoten in een uitzinnige polonaise door Dongen gedragen. Bij de aansluitende feestelijkheden zijn de diagrammen helaas verloren gegaan.
Vierde in de competitie met 8 match- en 15 bordpunten en dat alles in een uitstekende sfeer. Ik teken nog een jaartje bij.

Genoten, volgende week is er geen zaterdageditie Daarom heb ik voor deze keer  een verslag uit de oude RSG doos gehaald. Het is wat gedateerd, maar nog niet eerder gepubliceerd. Ook de analyses zijn misschien niet waterdicht maar de partij is mooi en onder onze neus hier in Wijk aan Zee gespeeld.

Vriend The FM was weer in het land. We maakten zo’n afspraak dat het vriezen of dooien kon, enfin we zouden wel zien, maar we zouden contact houden. Gaat om half 10 de telefoon en ik had net m’n schoenen uitgedaan. Vroeg mezelf af, of andere mensen deze lucht wel zouden kunnen verdragen. Harden! Is de juiste term. “Dacht dat je nog zou komen”, was de begroeting toen ik dat digitale ding activeerde. Nou laat ik mezelf niet zo snel tot andere gedachte brengen, maar o.a. de wijn was het argument dat de doorslag gaf. Ingrediënten voor zo’n avondje : een paar flessen Musar, ( 2001 ) wat te knabbelen en een mooie schaakpartij. En op lekkere warme pantoffeltjes kun je ook autorijden.

De wijn is Libanees en onze Fide meester had een fles geopend die naar kurk smaakte. Paniek in de tent. Pragmatisch en universitair geschoold, besloot hij tot een nader onderzoek. Na een paar flessen waren we overtuigd,:” de ’97 was weliswaar beter, maar deze smaakt toch ook verdomd goed”. We kletsten wat bij en het viel me op dat The FM straalde van geluk. Deze partij was zo mooi dat hij er blij van werd.

Voor de verandering waren het bord en de stukken: Plastic. De expertise van een aanwezig deskundige is van vitaal belang. Schaakbeleving elementair. Humor wenselijk. De partij van deze avond is Dominguez – Morozevich. Een partij uit het hoofdtoernooi van Wijk aan Zee 2009 dat gewonnen werd door Karjakin. Nou speelde Heer Morozevich een zeer bescheiden rol in dit toernooi, hij werd laatste in de hoofdgroep, en was de vorm ver te zoeken, maar in onderstaande partij gaat hij zeer mooi en strijdend ten onder. Alle lof voor de Cubaanse GM.

Onder het genot van een opgestoken Cubaan bekeken we kritisch deze partij.

Zoals zo vaak spraken we vol lof over en prezen wij onze Muze. We hebben zelfs een lied, op een reggae ritme, voor haar gemaakt, met de tekst, Caïssa, Caïssa ecoutez moi, …….Caïssa, Caïssa ne va pas ………….naar het origineel ….

Met dank aan de wijnleverancier en de sigarendealer en vooral niet te vergeten Rijkswaterstaat voor de duidelijke strepen op de weg.

Een prettig Paasweekend.

Aan de eerste twee borden na een paar uur spelen, stellingen die de zinloosheid aangeven om ergens een frivool offer te plegen en als je het toch zou doen, je eigenlijk een bekeuring van de schaakpolitie zou moeten krijgen. Een bekeuring? Ja een bekeuring voor spelbederf!

Loopgravenoorlog, schimmige zetten achter de eigen linies, geen blitzkrieg, geen voorwaarts stormende pionnenfronten. Nee degelijke zetten doen en “ überdeckung “ is geen vies Duits woord maar een adagio, ha hum. Genoten we spelen voor ons plezier, het is een spelletje!

De 6^de ronde Alik staat op de eerste plaats met een vol punt voorsprong op Niek en Stefan. Het moet al heel gek lopen als Alik dit niet wint, maar aan de meet liggen de gladiolen en de laatste ronde moet nog gespeeld worden.

Ook Jan kon geen vuist maken tegen Alik’s verdediging. Anti-offerschaak, geen aanknopingspunt aan de tegenstander geven, gewapend beton in de loopgraven. Knap constructiewerk. Dat dan weer wel. Stefan won na veel duw en trekwerk van Ivo. Werkschaak, men moet er maar zin in hebben.

Ted speelde remise: ”Ik zal wel ergens de winst gemist hebben” tegen Jan. Tijdens het P.M. toonde hij de eindstelling, waarin wit volgens de aanwezigen beter stond. Ja hij speelde de enige zet in de stelling en de remise was een feit, het publiek speelde echter door en de ene na de andere fantastisch variant kwam op het bord, iets dat toch maar weer bewees hoe flexibel sommige stellingen bij nader inzien kunnen zijn.

Heel opvallend was wel hoe Marc, voor de tweede keer dit schaakseizoen, verloor van Marvin. Ik verwijs naar de partijen uit deze ronde onder de rubriek partijen op deze site. Heeft de 1^ste bordspeler van Team RSG 1 last van een vormcrisis, een dip van een jaar? Och aan het eind van het seizoen kun je alles pas in het juiste perspectief plaatsen.

Jacques had volgens Erik last van zwakte’s op de zwarte velden, Daniël stelde remise voor in een mindere stelling, Henry speelde echter door en haalde het volle punt binnen. André was vroeg klaar met zijn partij tegen Ron, en volgde met een goede luim de partijen die nog bezig waren.

Pieter, goed bezig, met een serie aaneengesloten overwinningen, speelde tegen Hans. Helaas kon Pieter zijn zegereeks niet voortzetten want de vermoeidheid sloeg toe tijdens de partij. Het zat hem in “ Het Zien “. Hij had niets gezien en zijn tegenstander ook niet, was zijn commentaar achteraf.

Pierre en Rob vochten äls leeuwen om de laatste plaats, Pierre die het leeuwendeel van zijn tijd verbruikte door de stukken te betasten, sleepte de buit binnen. Daarmee een gelijke stand bereikend in hun onderlinge confontraties.

Christ speelde weer eens een draak van een partij, ja en hij weet het, hij maakt zichzelf ook schuldig aan die degelijkheid en dat Duitse woord, dat hem ontschoten is. Op een schlemielige manier een pionnetje weggeven om daarna de rug te krommen om niet te verliezen. Een achterlijk lange partij, waarbij de Suus, die toevallig bij het bord stond, het remise voorstel van Thijs horend, het voor Christ aannam met een fluisterend: “kzou ut moar doen, ak jouw waar”. Dodelijk vermoeid en zo’n 30 jaar ouder kwam Christ achter het bord vandaan, mompelend dat hij van dit soort eindspelletjes helemaal naar de kloten gaat. Maar nog meer beton erin en een Toren terug naar a1 spelen om een pion mee te dekken?

Genoten hopelijk wordt de laatste ronde geen formaliteit en regent het geen remises. Want statitisch gezien komen er in de laatste ronden van veel toernooien meer remises voor dan in andere ronden en zoals een wijs man, een tijd geleden al, eens zei: “Ook een remise moet men verdienen.” Iedereen een vrolijk Paasfeest wensend en tot de volgende ronde.

Op donderdag 22 maart reden we in de bolide van Joey richting Hoeven met een kersvers gekozen raadslid op de ereplaats voorin. De doorsnee-burgers Ron en Rob werden verbannen naar de achterbank. Bij binnenkomst in de zaal van het Tapperijke was er een warm welkom van de mascotte van de Schaakhoeve, een klein formaat roodstaart papegaai die iedere keer wanneer de deur open ging als een bel reageerde. Dit was onze bord-drie speler Ron, toch een man met veel ervaring en kroegkennis, in het verleden nog nooit opgevallen. Waarschijnlijk een vorm van overconcentratie bij onze voorzitter. Ook de oude bankstellen verwelkomden ons. Ze staan er al jaren en horen blijkbaar gewoon bij de speelzaal! Deze keer geen onrust zaaiende darters, die het RSG-viertal angst inboezemden met slecht gerichte pijltjes. Op het vierde bord speelde Rob met zwart tegen Mees (geen familie van de dwergroodstaartpapegaai). Mees geeft twee keer per week schaakles en  kent alle mogelijke trucs. Hij ziet fouten in een opening als geen ander waardoor Rob met een soort herdersmat al na negen zetten de bank mocht opzoeken. Helaas, een balende Rob: 1-0. ‘Weer niet gelukt’, uitte het eeuwige potentiële talent zich even in de taal van Sesamstraat-icoon Tommie. Op het tweede bord speelde de misschien wel aanstaande wethouder Martijn met zwart zijn vertrouwde Caro Can. Als de witspeler hier niet goed op reageert, is het voor Martijn appeltje eitje. Daarom kon hij al binnen een uurtje bij Rob op die oldtimer bank plaats nemen: 1-1. Op het derde bord opende Ron met e4. Zijn tegenstander zette daar een e5 tegenover en dan wordt het natuurlijk interessant om de witte loper naar c4 te spelen met het offer op f7. Eerst pf3-d6 lc4-le7 d4-lg4 dxe5-dxe5 lxf7+-Kxf7 Dxd8-lxd8 pxe5+-Ke6 pxlg4. Hierdoor werden vrij simpel twee centrumpionnen gewonnen door Ron en dan wordt het vrij eenvoudig om het spel uit te spelen: 1-2. Teamcaptain Joey nam zijn verantwoordelijkheid op het eerste bord. Zijn tegenstander was iets te laat. Dit had te maken met het overlijden van de oprichter van Schaakhoeve op 83 jarige leeftijd (gecondoleerd namens RSG). Joey speelt extern verassend sterk. Ook nu weer opende hij sterk en kreeg het voor elkaar om in het middenspel een loper te winnen. Gezien zijn stelling besloot zijn tegenstander op te geven: 1-3. Inmiddels weer de laatste externe competitiewedstrijd van dit seizoen. RSG B reisde na deze overwinning, met alleen een licht balende Rob, toch tevreden terug naar Roosendaal. Joey trok voor de deur van de Veestallen zijn aureooltje scheef over zijn oor (terecht na zo’n knappe overwinning) en spoedde zich in zijn bolide naar krabbenland. Omdat ons thuiscafé gesloten was, besloot het Roosendaals trio nog even een biertje te pakken in café ’t Trefpunt.

De Spaanse verdediging, ook wel de Ruy Lopez genaamd, dit naar zijn bedenker, pater Lopez de Segura, valt onder de open spelen en werd bedacht door een geestelijke. Wonend aan de rivier de Segura in een dorpje met dezelfde naam, schreef hij een boek over de Spaanse opening in 1558. In 1560 trok hij te voet naar Milaan om daar de pauslijke kliek op de hoogte te brengen van zijn onderzoekingen op schaakgebied. De pater was het beu om de godsganselijke dag Koningsgambieten te spelen en vond zowaar een andere methode om die zwarte pion op e5 aan te vallen. Schaak met een fluwelen handschoen. De kenners spraken er schande van. Hier moest paal en perk aan gesteld worden. Wie kent er zijn partij uit 1560, gespeeld te Rome, tegen Leonardo niet? Leonardo de sterkste speler van Rome en omstreken, de ongekroonde schaakkampioen van Italië. In een Koningsgambiet verslaat hij Leonardo. Niet met de Spaanse opening? Nee hangende het onderzoek mocht hij geen gebruik maken van zijn bevindingen. Dit bekrachtigd door een pauselijk decreet van Pius V. De pater was een man van bezinning en leidde een leven zoals paters dit doen. Vroeg op, om de klokken te luiden, tussen de vespers en de luden door bierbrouwen in de kelder, ’s middags in de groententuin werken en ’s avonds met de nonnekes dansen. Repetitio inferno.

In 1561 voert hij de 50 zetten regel in samen met het begrip remise. In afwachting van het oordeel van de katholieke instellingen gaat hij terug naar Spanje. Bang voor elke verandering op welk gebied dan ook duurt het 14 jaar voordat de kerk hem toestemming geeft deze opening te praktiseren en hij wordt uitgenodigd voor een tweekamp. Deze tweekamp wordt gehouden in Rome en weer is Leonardo zijn tegenstander.

In de big database van firma Chessbase kan men zegge en schrijven 1 partij van deze tweekamp terugvinden. Let wel het is een partij met de toen geldende ( Romeinse ) regels voor het schaakspel.

Onbegrijpelijk. Waarschijnlijk is, door het ingrijpen van de scheidsrechter, de partij voor zwart verloren verklaard. Zou dat kunnen omdat wit al zijn pionnen nog heeft, 2 pionnen in het centrum en zijn Dame al aan de overkant staat? De kenners dropen teleurgesteld af. Het was duidelijk, er moesten andere regels komen. Jaren later heeft Pater Ruy het nog met zwart geprobeerd, ook deze partijen zijn te vinden in dezelfde database, maar hij verloor kansloos. Ook na het ingrijpen van de scheidsrechter? We zullen het nooit weten. Ruy Lopez overlijdt in 1580, in 1584 wordt zijn boek in het Italiaans vertaald en in een zeer beperkte oplage verspreid.

Overleg met de firma, die deze database met meer dan 6 miljoen partijen op de markt brengt, levert helaas niets op, alle partijen zijn “controlliert worden, nicht, ja”. Waarom deze partijen in een database gezet worden is dan ook volstrekt onduidelijk. Voor de volledigheid? “Das ist klar!” “Das ist genau was es ist, ja..”

De Spaanse opening ontwikkelt. Breyer, Zaitsev , Marshall en vele anderen leveren hun bijdrage tot Kramnik er zich mee bemoeit. Kasparov, de wereldkampioen wordt met de Berlijnse verdediging van zijn troon gestoten, lang leve de nieuwe wereldkampioen. Wie speelt er nog de Spaanse opening? Welke romanticus durft nog. Af en toe wordt er op clubniveau nog wel Spaans gespeeld, maar de uitslag staat al van te voren vast.

Soms zijn er spelers die de handschoen oppakken zoals Aronian. Op grootmeesterlijk niveau speelt Aronian niet zo heel vaak e4 maar Kramnik zoekt hij op in zijn lijfvariant, de Berlijnse verdediging.

5 Bonuspunten voor lef, die helaas niet meetellen in de eindscore. Achteraf vertelde Kramnik dat hij deze gespeelde variant al 12 jaar in de kast had liggen, lachend voegde hij er aan toe dat hij, nu de muur was afgebroken, de hele variant had omgevormd tot een aanval, die met orkaankracht over het bord gaat.

Genoten ik geef u ter overweging: Is het tijd voor een nieuw pauselijk decreet?

een prettig weekend.

In de traditie om het weekend voor schakend westbrabant wat te veraangenamen een terugkerende schaakrubriek. Aan de vraag of hier behoefte aan is, gaan we voorbij. We zetten het op het internet en jullie zien maar wat jullie met deze bagger doen.

Een periodiek verslag over het wel en wee van een regionale schaakvereniging, aangevuld met relevante schaakzaken uit de schaakwereld.

De clubavond van het Genootschap in Roosendaal wordt matig bezocht edoch is het er gezellig. Tijdens de partijen die maximaal 4,5 duren, heerst er in de speelzaal een redelijke rust en is het aangenaam om te schaken. Och, een mens en zijn passie!

Zo is het groepje, transgender vriendelijke barhangers, vaak verschillend van samenstelling. De ene keer varianten uit hoofd spelend, een andere keer sterke reisverhalen orerend, maar altijd alcohol, appelsap en chocomelk maar vooral wijn nuttigend, kortom goed bezig. De spelers die nog bezig zijn met hun partijen, krijgen voorrang bij het bestellen.

Nico speelde afgelopen maandag tegen Suus. Het is loopgravenschaak en na de opening zijn de “battlelines drawn” en zwart krijgt veel ruimte op de Damevleugel. Principieel laat zwart zijn paard op g4 staan en slaan. “Neie, want dan krijg ik Toren en Dame op dat paard, neie.” Was de motivatie van de zwartspeler. Dapper is het wel en nog wel tegen de “Eminence grise”, van het Genootschap. We komen in de partij bij de 16^de zet van wit en alles staat nog gelijk:

De partij waar Pieter, onze verslaggever van dienst in de interne competie, geen verslag van ontvangen heeft is de partij tussen Marvin en Arco. Een erg goeie partij, die een dramatisch slot kende.

1 ½ uur plus increment van 30 seconden per zet, voor de hele partij, is het speeltempo van de interne competitie toch? De tijd die de klok aangeeft is de tijd die je nog hebt, duidelijker kan het niet. Dus heeft men nog 5 seconden op de klok en men doet een zet dan heeft men er weer 35. Er komt dus geen tijd meer bij, na het vallen van de vlag.

Het commentaar is van de zwartspeler.

Nog voordat de schaakpartij tussen Marvin en mij begon refereerde Nico aan een eerder gespeelde partij tussen Marvin en mijzelf. Dat was mijn allereerste partij binnen RSG – een drama – om niets gaf ik een stuk weg – toen baalde ik enorm en schaamde mijzelf over mijn wan prestatie !! Ben ik het schaken verleerd ?? 

Als je dat wil – dan kun je een verband leggen tussen deze eerder gespeelde match en dat wat vanavond  nog te gebeuren stond. Ik kende op voorhand echter geen revanche gevoelens maar was wel een gewaarschuwd man en  wilde nu wel een mooie partij spelen .

Zo kan het dus ook,  een prettig Weekend.

A-groep:

Ivo Kok-Christ de Veth:  1-0.

Geen verslag gekregen, alleen de opmerking van Christ, dat hij nooit meer Siciliaans speelt, omdat er veel te veel varianten zijn. Wij denken, dat dit variant 1648 was (einde 80-jarige oorlog).

Ted van Eck-Marc Naalden: ½-½.

Na een Italiaanse opening werd het een tactische puinhoop met zetherhaling door Ted en dit weigeren zou waarschijnlijk verlies voor een van de beide heren hebben betekend.

Ron Höfer-Hans Ravestein:  0-1.

Ron gaf een stuk weg voor 2 pionnen, maar in het eindspel nog een stuk, waardoor hij in de positie kwam van 2 torens tegen voor Hans een toren, loper en 2 paarden en dat is iets te veel van het goede.

Nico Kloosterboer-Frank Rockx:  1-0.

Bij mijn papieren zat geen verslag van deze wedstrijd.

Marvin Jacobs-Arco Schumacher:  1-0.

Marvin moest in deze partij in verdedigende positie achter de feiten aanlopen en in het eindspel stond Arco in totaal gewonnen positie. Helaas kwam Arco er toen achter, dat hij door de klok was gegaan, terwijl hij dacht dat hij nog gewoon een half uurtje tijd bij zou krijgen. Dus Marvin heeft een Mazzelpunt.

B-groep:

Joey Wattimena-Patrick Heijnen:  ½-½.

De stukken werden al vrij snel afgeruild, er kwam een mooie open torenlijn, die werden geruild en daarna schoven pionnen de stelling dicht.

Pieter de Nijs-Bart van Oosterhout: ½-½.

Bart speelde de hele partij met twee werkeloze paarden, terwijl bij Pieter alle stukken ontwikkeld waren, hij had alleen een dubbelpion. Pieter stond in het middenspel veel beter, maar zag de beste zetten niet. Een prima en spannende partij met Bart en remise overeengekomen.

Genoten we zijn kampioen, nog niet officieel, maar we zijn niet meer in te halen door de concurrentie. Gefeliciteerd Team RSG 1. Iedereen die dit jaar meegespeeld heeft en zijn punt of punten heeft bijgedragen, “da Ge bedankt zijt, da witte”.

Afgelopen seizoen is de teamcaptain van het RSG altijd uitgegaan van de eigen kracht van het team. Iedereen zijn plaats, af en toe een invaller, bij een verhindering, maar geen geschuif met de borden. Onze tegenstanders van afgelopen zaterdag dachten daar anders over en hadden de drie onderste bordspelers op de eerste borden gezet. Dit met het idee dat er op de lagere borden wel punten te pakken zouden zijn.

Na een paar uur spelen leek het erop dat deze manier van opstellen ook nog succesvol zou zijn. Onze eerste bordspeler verslikte zich bijna in zijn tegenstander en stond een volle toren achter. Hans zat in een schaakwak. Verloor een stuk, dat hij later weer terug kon winnen maar helaas niet zag. De teamcaptain zit al maanden in datzelfde schaakwak en was blij dat Hans hem gezelschap kwam houden, zij kwaakten er na de wedstrijd dan ook lustig op los.

Na een paar uur spelen stonden we met 1-0 achter en de situatie op de andere borden was niet duidelijk. Marc, onze eerste bordspeler, ging er nog eens goed voor zitten. Duidelijk alarmfase 1, code rood.

Na deze gelijkmaker leek het erop alsof de weerstand van de Stukkenjagers was gebroken. Ted won geruisloos en Johan speelde een sterke partij tegen de”eigenlijke” eerste bordspeler.

Suus won en leverde zijn notatieformulier in met vraag- en uitroeptekens. Tussenstand 4-1. De tegenstander van de teamcaptain, stond een pion voor en stelde remise voor in een toreneindspel waar nog volop leven in zat. Op advies van de Suus, hij knikte instemmend, aangenomen en het kampioenschap was een feit.

Nico en Pieter bepaalden de eindstand op 6 ½ – 1 ½ en hebben daardoor allebei, tot nu toe, een 100% score in de zaterdag competitie, evenals de Suus en Zekerheidje.

De laatste wedstrijd spelen we tegen de Pion 4 en er gaan stemmen op om een stel “suptoppers”op te stellen. Er zijn zelfs al Genoten die hun bord beschikbaar hebben gesteld. Genoten, laten we onze sportieve plicht doen en proberen deze competitie in stijl af te sluiten, want ook deze tegenstander heeft het recht om tegen een volwaardig team van het RSG te spelen en te ervaren wat de andere tegenstanders ervaren hebben.

Strength and Honour.

Een zeer tevreden Teamcaptain.