Roosendaalsch Schaak Genootschap

Zowel in A- als B-groep 3 partijen gespeeld:

A-groep:

Ted van Eck-Hans Ravestein: 1-0

Nico Kloosterboer-André van de Laar: 1/2-1/2

Frank Rockx-Pieter de Nijs: 0-1

Dat wordt nog spannend in de onderste regionen!

B-groep:

Pierre Bol-Patrick Heijnen: 0-1

Ben Cartens-Ron Hofer: 1/2-1/2

Rob Verbeek-Ger Ijzermans: 0-1.

Het ziet er naar uit, dat de remise-mannen gaan promoveren.

Alle teams van RSG die op maandag 30 november in actie kwamen voor de avondcompetitie pakten matchpunten. Alleen het E-team slaagde niet in deze missie. Voor aanvang van het seizoen wisten we al dat het E-team het erg lastig ging krijgen in de klasse A2. Er was zelfs angst dat we een aantal competitierondes kansloos onderuit zouden gaan. Maar we kozen ervoor om zoveel mogelijk genoten te laten schaken, wetende dat er in iedere klasse een team op de laatste plaats moest eindigen en dat zou dan in klasse A2 best weleens RSG-E kunnen zijn. RSG-E staat na vier ronden inderdaad op de laatste plaats, maar tot nu toe werden de E-Boys nog geen enkele keer compleet van tafel geveegd. En ook tegen Eeuwig Schaak gebeurde dit niet. Pierre Bol, die zich twee weken geleden in Bergen op Zoom nog als krabbenkiller manifesteerde door zijn partij op bord 3 op een fraaie wijze met winst af te sluiten, had het deze keer toch moeilijker tegen opponent Hans Otten. Op het gemene knijpen van krabbenscharen heeft Pierre ondertussen het passende antwoord, maar kraaien kunnen gemeen pikken en hierop moet onze troef in spé nog het passende antwoord vinden. Pierre verloor al snel een pion, gevolgd door twee stukken en was daardoor kansloos tegen Hans. De overige drie partijen waren op dat moment nog redelijk in evenwicht. Op het moment dat de partij op bord 1 tussen Joey en Jan Rijkse in remise was geëindigd kwam Patrick Heijnen op bord 4 met een remiseaanbod voor Rob. Dit bleek achteraf een vergissing van Patrick die dacht dat Jan Rijkse op bord 1 had gewonnen. Maar de onervarenheid van teamcaptain ad-interim Rob Verbeek brak RSG-E op dat moment op. Hoewel Rob een pion achterstond, dacht hij met een aanval met twee lopers en dame op de koningsstelling van Patrick de beste papieren te hebben. Bovendien wilde Rob door het aannemen van het remiseaanbod niet alle druk bij Pieter leggen die op dat moment aardig tegenstand bood aan Kees van Hogeloon. Rob speelde door, maar al snel werd duidelijk dat Patrick eigenlijk de beste winstkansen had. Hij sloopte gestaag de stelling van Rob en haalde daarmee het winnende punt voor Eeuwig Schaak binnen. Pieter en Kees schoven nog wat met pionnen en paarden en dit leidde uiteindelijk, net als de partij op bord 1 tussen Joey en Jan Rijkse, in een remise.

RSG B mocht maandag 30 november De Stukkenjagers D ontvangen. Zij waren op dat moment medekoploper in de klasse A1. RSG B staat onderaan de middenmoot en daar moet verandering komen. Kans dus omdat tegen de koploper te doen.

Het ging echter al vroeg mis op het eerste bord waar Marc Naalden met zwart het opnam tegen Reinier Jaquet. In de opening verloor Marc een stuk, even leek het erop dat hij genoeg aanval ervoor terug kreeg, maar Reinier wist dit te verdedigen. Ondertussen was er echter al een andere partij klaar.

Op bord drie nam Frank Lambregts het op tegen Lex Karstens. Frank was enigszins ontevreden over de opening maar wist er wel doorheen te komen. Na dameafruil, had Lex het verkeerde plan opgevat waardoor Frank een pion wist te winnen. Even later kon Frank met een truc een stuk winnen, zo stond het 1-0 en blijft hiermee topscoorder in de klasse A1! Marc had vervolgens geen kans meer na een poging om alles af te ruilen en dus werd de stand 1-1. Alles kon nog.

Op bord twee speelde Erik van Elven tegen Bob Bishoen. Afhankelijk leek het allemaal in evenwicht, maar Erik onderschatte een oversteek van de dame van de a-lijn naar de h-lijn. Daar gingen een aantal pionnen verloren, en was het lastig te keepen. Even later stonden we achter met 1-2.

Joris Kok speelde tegen Jan Otten. Hij moest winnen om een matchpunt zeker te stellen. Hij ging op een koningsaanval spelen en Jan achtte zich genoodzaakt een toren tegen een loper te geven. Niet veel later werd het 2-2 doordat Jan een gepend paard wegspeelde en zo zijn dame verloor. Chapeau aan Joris om koel te blijven en het af te maken.

Frank Lambregts

Met het ontbreken van Ben, die thuis mantelzorgtaken moest verrichten, ontbeerden wij tevens onze uitmuntende scribent, vandaar dat ik een poging waag.

Om te beginnen kan ik weer opgelucht adem halen, mijn positie is voorlopig veilig gesteld. Voorlopig geen witte zakdoekjes, zoals Nico het stelde. Hiervoor waren wel keiharde maatregelen nodig. Hopelijk zet het passeren van Zekerheidje en El Capitano geen kwaad bloed, maar een schokeffect was beslist noodzakelijk. Volgens de filosofie van Arpad Elo moesten we winnen en dat gebeurde ook en hoe!

Te beginnen op bord 1 met ons elocanon Dré. Gelukkig wist hij niet wie hij tegenover zich had. Geen ingevlogen GM, maar zelfs een heuse professor. Dré speelde een mooie aanvalspartij, waarbij de tegenstander al snel kansloos was. Allerlei dreigingen waren op een gegeven moment niet meer te pareren, 1-0 dus.

Volgens mij was het Suus die de 2-0 binnen tikte. Dat ging niet zo soepeltjes. In de opening ging al snel een boertje verloren, maar Suus ging er eens  goed voor zitten en creëerde voldoende tegenspel. De partij kwam abrupt ten einde met een verrassend schijnoffer, dat de tegenstander had gemist. Suus kon met de dame een loper slaan, die weliswaar door een pion gedekt stond, maar dat ging ten koste van een gapend gat op de onderste rij. Dat wel door de dame gedekt kon worden, maar lepe Suus blijft een loper voor staan. De tegenstander staarde naar zijn verwoeste stelling en gaf jankend op.

Jacques op bord 3 wist de zaak danig te compliceren, zoals we van hem gewend zijn. Het resulteerde in een open stelling met een vooruit geschoven pion plus een pionnetje extra. Kat in het bakkie zou je zeggen, maar de tegenstander dacht er anders over. Langzaam maar zeker kwam er gevaarlijk tegenspel met een binnengedrongen dame en een gat bij de koning. Jacques moest heel voorzichtig laveren om niet in een fuik terecht te komen. Hij deed dit echter met verve en uiteindelijk bleef een gewonnen stelling met een kwal voorsprong over, als ik het goed heb. 3-0.

Nog één partij aan de gang, Nico op bord 2 en dat duel eindigde eigenlijk een beetje vervelend, dat vonden ook Nico en z’n tegenstander. De partij werd door Nico opgezet volgens het bekende “Oude lullen systeem (Het London)”, zoals ik het ook speel. Het ging lange tijd gelijk op. Maar zoals zo vaak kwam Nico uiteindelijk in tijdnood, maar zijn tegenstander gelukkig ook . Nico besloot het, vanwege het teambelang, deze keer hard te spelen. Beide opponenten hadden hier en daar wat gaten in de notatie en het was op een zeker moment onduidelijk hoeveel zetten er gedaan waren. Het hoogtepunt! De vlag van de tegenstander valt en hij biedt gelijk remise aan. Nico vindt dit niet correct en claimt direct de partij in verband met het niet halen van de 40ste zet. De tegenstander besluit de wedstrijdleider er niet bij te halen en geeft verbitterd op: 4 – 0. Bij de reconstructie achteraf blijkt de 40ste zet wel gehaald te zijn.

Uiteindelijk een eclatante overwinning, waardoor we enige plaatsen opschuiven in de rangschikking. De klok komt zogezegd weer in zicht.

Hans Ravestein

In de hoofddivisie van de avondcompetitie van de NBSB is gisterenavond (30 november 2015) de kraker tussen de hoofdmacht van RSG en het vlaggenschip van De Stukkenjagers gespeeld. Het was allemaal te doen in Café De Veestallen. Vooraf was duidelijk dat RSG (de regerend kampioen) moest winnen van De Stukkenjagers (de kampioen in de jaren daarvoor) om in de race voor de titel te kunnen blijven. RSG A had immers tegen HSC (Helmond), tegen alle verwachtingen, in een matchpunt laten liggen.

Cees IJzermans speelde met wit op bord 2 tegen Thomas Mollema. Cees had voor zichzelf besloten een einde te maken aan zijn  vormcrisis van de afgelopen weken. Hij offerde tot twee keer toe een pion. Dat leverde flink wat tempovoordeel op met een uiterst prettige stelling als gevolg. Cees nam het initiatief en Thomas was verder kansloos: 1-0. Stefan Colijn (zwart) nam het op bord 1 op tegen Mart Nabuurs. Er moest over en weer flink gepuzzeld worden. Terwijl beide spelers in tijdnood zaten sloeg Stefan onverbiddelijk toe: 2-0.

In de partij tussen Mark Smits (zwart) tegen Mark Haast op bord 3 was lang sprake van een evenwicht met zelfs lichte winstkansen voor onze Mark. Remises daar doet RSG A echter niet meer aan! Alles wordt voortaan tot het gaatje uitgespeeld. In het eindspel werd hij helaas vakkundig overmeesterd: 2-1. Tot slot Alik Tikranian met wit op bord 4 tegen Erik-Jan Colijn. Ook deze partij bleef erg lang in evenwicht. In het eindspel trok Alik aan het langste eind. Tijdens de “afterpartij” werd Cees terecht uitgeroepen tot man van de match. Het bleef nog lang onrustig op de Kade!

Individuele uitslagen RSG A (2173) – De Stukkenjagers A (2203): 3 – 1
1. Stefan Colijn (2277) – Mart Nabuurs (2294): 1 – 0
2. Cees IJzermans (2077) – Thomas Mollema (2161): 1 – 0
3. Mark Smits (2203) – Mark Haast (2345): 0 – 1
4. Alik Tikranian (2134) – Erik-Jan Colijn (2010): 1 – 0

Op papier leek Dongen een geduchte tegenstander van ons zo succesvolle team, misschien zelfs een hinderlijke luis in de pels op onze zegetocht langs de Brabantse borden. Maar hé, wij zijn wel de ongeslagen winnaar van de competitie van vorig jaar en houder van De Klok, dus dat ze in Dongen door een rekenkundige afwijking toevallig een hoge rating hebben, dat maakt ons de pis niet lauw.
Alles leek volgens plan te verlopen: Suus kreeg een stuk aangeboden en na de integriteitscode voor politici te hebben geconsulteerd, besloot hij dat hij deze offerande niet hoefde te weigeren. André voerde met veel zwier een stukoffer uit aan het eerste bord en Hans bouwde gewoontetrouw aan een complexe gesloten stelling. Alleen onze Benjamin (voorheen zekerheidje) aan het vierde bord had het zwaar: geplaatst tegenover de stamhouder van de Haast-schaakfamilie stond hij enkele zetten na de opening al glad verloren, iets wat normale spelers met louter reglementaire zetten niet voor elkaar krijgen. Hij bouwde toch aan een soort vesting en kreeg na lang wurmen zelfs weer gelijk spel. Opgelucht en tevreden met zichzelf gaf hij vervolgens een vol stuk en de partij weg. Suus had inmiddels zijn punt al binnengetikt, dus het stond gelijk: 1-1
Helaas bleek, dat het stukoffer van André geheel niet deugde en hoewel hij probeerde de stelling te compliceren kreeg hij van zijn tegenstander geen ruimte. Zoals het een captain past, bleef Hans tot het laatst aan dek en bracht in zijn partij een kleine combinatie met pionwinst, die helaas een reeks van combinaties van zijn tegenstander uitlokte, waarna er geen houden meer aan was:
DSC 2 – RSG D 3-1
Met hangende schoudertjes als figuren in de cartoons van Peter van Straaten dropen onze helden af, ervan overtuigd dat ze een vreselijke ervaring achter de rug hadden. Bij thuiskomst namen zij kennis van de gebeurtenissen in Parijs…

Ben Cartens

A-groep:
Nico Kloosterboer-Hans Ravestein: ½ – ½
Bart van Oosterhout-Marvin Jacobs: 0-1
André van de Laar-Pieter de Nijs: 1-0

B-groep:
Joey Wattimena-Patrick Heijnen: 1-0
Rob Verbeek-Pierre Bol: ½ – ½

Weinig opzienbarends gisteravond: kletterende regen op het dak, Patrick won Joey’s toren tegen paard, stond gewonnen, maar gaf daarna het voordeel weer weg; Andree won op de tiende zet al Pieter’s toren + pion tegen loper; Nico stond de hele partij beter, maar nam in tijdnood meteen Hans’ remise-aanbod aan; Bart gaf twee pionnen weg aan Marvin, maar de verrassendste man van de avond was toch wel weer Pierre, onze Krabbenspecialist, die zeer sportief remise aanbood aan Rob, toen laatstgenoemde probeerde zijn dame te ruilen tegen een pion.

Andree, ik krijg dat accent aigu niet op je ee!