Roosendaalsch Schaak Genootschap

A-groep:

Patrick Heijnen-Arco Schumacher: 0-1.

Opening met trekjes van de Pirc (ja, met de “R” in de maand). Wit krijgt een dubbelpion op de e-lijn, en de achterste (?) wordt zwak. De witte loper op b1 staat volledig buiten spel en de pion op e3 gaat verloren. In een poging de loper vrij te spelen zet Patrick hem in de penning, einde verhaal.

Ron Höfer-Ben Cartens: ½-½.

De partij ging lange tijd gelijk op. Een ongedekte loper leek zwart op te breken, nl. pionverlies. Maar het werd toch remise.

Marvin Jacobs-Marc Naalden: 0-1.

Rustig en strategisch begin. Toen de vlam in de pan met een paar spectaculaire zetten van Marvin, die misschien wel winnend waren. Het was allemaal super complex. Uiteindelijk zag Marvin iets over het hoofd, waarna zwart de aanval overnam.

B-groep:

Pieter de Nijs-Jan den Hertog: 1-0.

Vaak geeft Pieter een gewonnen stelling nog weg en nu deed hij dat, nadat hij eerst na 10 zetten een geweldige stelling had verkregen. Vervolgens liet hij zich door die veel beter stelling in slaap wiegen met een gewonnen pion en stond dik een uur later straal verloren. Gelukkig was Jan iets te gretig, dacht een pion te winnen en verloor een toren en toen was het gedaan.

Bart van Oosterhout-Rob Verbeek: 0-1.

Een spannende partij, nagenoeg zonder fouten. na de opening zag zwart iets over het hoofd, waardoor Bart op de 12e zet een pion won. Met routine-zetten kreeg Bart een betere stelling, maar op zoek naar de matzet blunderde hij een toren weg, die Rob gretig opvrat.

Frans Jonkers-Rob Verbeek: 1-0.

Rob had het voordeel van een thuispartij ’s morgens, maar speelde bar slecht. Na de 8e zet een pion weggegeven en laat ook een zwarte loper opvreten door het paard van Franske. Frans speelde de partij foutloos uit en zette zwart mat.

Joey Wattimena-Hans Ravestein: 0-1.

De partij ging gelijk op, tot zwart een toren voor een paard offerde en zo de koningsstelling een beetje kapot maakte. Er was geen houden meer aan en zwart pakte de winst.

Christ de Veth-Pierre Bol: 1-0.

Het Koningsgambiet werd door zwart mishandeld, in de opening krijgt wit aanval. Hierna ruilde wit toren en loper voor een dame en dit kon worden omgezet in winst.

Van de 15 gespeelde partijen werden er 4 remise laten we zeggen iets meer dan 25 %. 7 maal winst voor wit, hier geen verrassingen.

Knap was de remise van Hans Otten. Hans kwam zo’n 3 kwartier te laat maar dit belette hem niet een scherpe partij op te zetten tegen Henry Groenveld.

4 partijen werden door zwart gewonnen. Pieter verloor van Joey, eigen schuld dikke bult. Pierre verloor van Gerard, omdat hij, naar eigen zeggen, lang rocheerde. Niek won van André met een kleine combinatie en Ivo won van Arco. De manier waarop is veelzeggend. Hier volgt die partij en ween met de witspeler.

Eigenlijk zou een gespeelde partij een andere beoordeling moeten krijgen. Zo zou je punten moeten krijgen voor het vertoonde spel en het aantal zinnige zetten die gedaan zijn. Niet het koude 0-1 of 1-0 want de uitslag vertelt het verhaal van de partij niet.

Zo zijn er gevallen bekend van schakers die bijvoorbeeld een mat in 2 missen en zich de ogen uitstaken of zich voor een trein wierpen, om maar te zwijgen van het aantal clubspelers die na een “onterecht” verlies dagen niet aanspreekbaar zijn.

Er zijn schakers, die na zo’n onterechte winst, zeggen: “eigenlijk verdien ik dit punt niet, want ik heb niets gedaan”, maar heimelijk toch lachen in hun vuistje. Ziekelijk reactieschaak, heel de avond planloos zetten doen en dan nog met een punt naar huis gaan. Het zou verboden moeten worden, die mensen zouden thuis moeten blijven en met hun partner op de bank een bakkie doen, of naar Drenthe verhuizen want daar schijnen de gelukkigste Nederlanders te wonen.

Deze ronde heeft tot gevolg dat er nog 6 deelnemers zijn met een 100% score, heren tot de volgende ronde.

Het begon maandag allemaal wat chaotisch. Schumi, ons kersverse lid was nergens te bekennen.
Gelukkig stapte Johan, precies om kwart over 8 De Veestallen binnen, en was zo vriendelijk om in te vallen op het vierde bord.

Daarnaast moesten wij eenvoudige schakertjes plaats maken voor de hoge heren van de SP.
Wat is er toch met de SP gebeurd? Vergaderen doe je in een slecht verwarmd wijkhuis, of in een fabriekskantine, met hard TL-licht, formica tafeltjes, slechte koffie in plastic bekertjes. Ondertussen hou je de roze koeken in de gaten die rondgedeeld worden, en waarvan ze er weer net te weinig hebben ingeslagen, en luistert wantrouwend naar wat ze nu weer te vertellen hebben.

Vergaderen, in een gezellige kroeg, met bier en bitterballen, gestoffeerde muren, en lambrisering, dat is toch echt meer iets voor die andere partij. GEWOON NORMAAL DOEN!!

Als je dan toch toch per se schakers tot last wil zijn, dan weet ik nog wel een mooie gelegenheid met hard TL-licht en slechte koffie….. (Te makkelijk).

Over de wedstrijd valt verder niet zo heel veel te vertellen. Alle vier de borden, bleven heel lang ongeveer in evenwicht. Marvin speelde met zwart supersolide, uiteindelijk bleef er een lopereindspel over met evenveel pionnen, remise. Ik speelde zelf de opening heel zwak, waardoor ik een minder eindspel moest verdedigen. Mijn tegenstander deed wat mindere zetten, waardoor ik kon afwikkelen naar een loper tegen paard eindspel, wat ik door tempodwang uiteindelijk wist te winnen. Ted wist op zijn bekende wijze, een glas verse jus te persen uit een uitgedroogde appelsien. En Johan, tsja Johan, 1.b3, 5. Ph3. : GEWOON NORMAAL DOEN!!
Zijn tegenstander hield het nog lang vol. Het ging lang gelijk op, maar uiteindelijk bezweken zijn zenuwen onder zoveel gekkigheid. In hoge tijdnood gaf hij geloof ik 3 stukken weg in 5 zetten.

Alles bij elkaar dus een dikke overwinning. Maar wel een beetje geflatteerd.

Excuses zijn er te over: de speellocatie voldeed niet aan de door Fide gestelde eisen. De vloer kraakte, het espressomachine sputterde, het licht was onvoldoende en de V-snaar van een pacemaker slipte hoorbaar. Twee spelers die samen minstens goed zijn voor een half punt ontbraken, maar dan nog…
Waar is de tijd dat in het voorjaar de burgemeester zijn ambtsketen ging poetsen, de fanfare er wat extra repetities tegenaan gooide en dat Maxima al weken met blosjes van opwinding liep, omdat ze onze captain alweer een lauwerkrans mocht gaan omhangen? Dat we in heel West-Brabant soeverein heersten en zelden een halfje weggaven? Dat onze combinatie van kracht en souplesse de tegenstander ademloos van bewondering achterliet?
Tja kinderen, dat is verdomde lang geleden. De droeve restanten van dit team traden aan tegen Rode Lopers en het werd geen succes.
Voorheen zekerheidje speelde aan het vierde bord de Koekenbakkersvariant van het Caro-Kann en kreeg vijf zetten lang de kans om een stuk te winnen, maar zag daarvan af. In plaats daarvan stapelde hij op pionverlies direct verlies van een stuk en streek de vlag. Nico had zich aan het tweede bord in een Hollandse partij geheel vastgezet en verloor een stuk en de partij.
Naar later bleek was onze captain in zijn eentje verantwoordelijk voor de hele teamscore. Hij speelde een solide remise in een lange Siciliaanse partij, die uitmondde in een gesloten stelling waarin voor niemand meer eer te behalen was. Ook Jacques onttrok zich aan de malaise, niet door de uitslag, maar wel door de kwaliteit van de partij die met wederzijdse offers en tijdnood van beiden lang in (dynamisch) evenwicht leek maar uiteindelijk toch verloren ging.
Captain, ik zie ruimte voor verbetering. Als de robotisering toch voortschrijdt, kunnen we dan niet vier Fritzen opstellen? Die drinken minder en je kunt het geluid uitzetten. En dat wij gewoon gaan koersballen?

A-groep:

Ben Cartens-Arco Schumacher: 0-1.

Een lange partij, waarin de contributie weer maximaal genoten werd. De partij was lang in evenwicht, maar op het eind werd een vreemde pion, gecombineerd met een slechte koningsstelling wit fataal.

Marc Naalden-Patrick Heijnen: 1-0.

Patrick speelde de opening heel sterk, maar overzag ergens bij de 20e zet een tactisch geintje, waarna wit een stuk kon winnen.

Jacques Smits-Ron Höfer: ½-½.

Na een Weense wals van een opening had wit wat ruimte-voordeel en optisch gezien leek zijn stelling wat beter te worden. Een zwart paard werd krachtig in het strijdgewoel gebracht en toen had wit eigenlijk niet veel meer. Remise was de juiste uitslag.

Ted van Eck-Marvin Jacobs: ½-½.

Zwart opende met een Siciliaan, waarna wit agressief speelde en snel kon ontwikkelen. Zwart moest verplicht de verdediging in om bij te blijven tot in het eindspel. Het werd een heel mooi spel, maar toch remise voor beiden.

B-groep:

Christ de Veth-Hans Ravestein: ½-½.

In een Siciliaan offert Christ een stuk voor 2 pionnen. De vraag is of het genoeg was. De zwarte koning stond enigszins op de tocht en na enige zetten besloot Hans remise aan te bieden, hetgeen werd aangenomen.

Pierre Bol-Bart van Oosterhout: ½-½.

Pierre kwam goed uit de opening, maar kwam later toch vast te staan. Bart kwam in het eindspel toch een pion voor te staan en tenslotte werd remise aangeboden en aangenomen.

Rob Verbeek-Joey Wattimena: 0-1.

Na een Siciliaan speelde Rob c4 en een gelijk opgaande opening. Na zet 13 komt Joey met een paardvork op dame-toren en Rob verliest een kwaliteit. Rob slaagt er niet meer in om de opgelopen achterstand in te halen en in het eindspel slacht Joey hem af, want fouten stapelen zich op.

Donderdagavond, de clubavond van sv de Raadsheer, 20.00 uur ’t Wapen van Zundert. Gezellig bruin café, vlotte bediening helaas geen koude Koning, maar wel knabbels. We werden vriendelijk ontvangen en verzocht het wedstrijdformulier in te vullen.

Johan was zijn pen vergeten, “anders doe ik het wel met een potlood”. Uit een 40 jarig koffertje werd een pen gehaald, maar die deed het niet. Waarschijnlijk nog ouder dan het koffertje. Op den duur werd er nog wel een pen, die het deed, gevonden, maar de toon was gezet. Lachen.

De clubavond was al begonnen en met gepaste stilte betraden we de mooie ruime speelzaal, die achter het café gelegen is. Zeker op 20 borden werd er al geschaakt. Veel bekenden onder de bezoekers van de clubavond van deze vereniging. De consumptiebonnen lagen klaar en de strijd kon beginnen.

Marc aan bord 2 speelde tegen Jorrit Havermans het Hollands. Jorrit overzag een schaakje en kwam in een stelling waar Marc wel raad mee wist.

Ted, met wit, aan bord 1, speelde tegen Niek Oostvogels. Ted zit momenteel in een dipje, raakte kort na de opening de grip op de stelling kwijt en verloor kansloos. Hierdoor moesten we winnen, volgens het bekerregelement, om een ronde verder te komen. De tussenstand was 1-1.

Aan de andere borden was het allemaal nog niet geheel duidelijk. Johan speelde met wit tegen John van Dijk. Stond goed na de opening. Christ met zwart, Siciliaans Paulsen. Zijn tegenstander speelde het niet logisch want na 3. c3 en 4. d4 toch terugnemen met het paard op d4 en daarna met ditzelfde paard op c6 slaan. Het gevolg was wel dat Christ veel bedenktijd verbruikte. Na de opening stond zwart beter, kreeg een remise voorstel. Nam dit op met teamcaptain, Johan. Die vond dit wel een redelijk voorstel dat we wel aan konden nemen, maar de uiteindelijke beslissing was bij de speler. Aangenomen.

Hierdoor lag alle druk bij Johan. Hij speelde door tot zijn stelling, naar eigen zeggen, toch wel een beetje bedenkelijk werd. De tegenstander bood op een tactisch moment remise aan en de uitschakeling was daar. Gelijk gespeeld en uitgeschakeld.

Jammer dat René er niet was. Oud sponsor “ïn natura” van het DKR. We eten er in Roosendaal nog steeds van. Willem op/met zijn krukken, genoot van het totaal misplaatst kwaliteitsoffer van de tegenstander. Dames kwamen juichend uit de speelzaal gelopen omdat ze gewonnen hadden. In het café werd nog steeds gevluggerd en gelachen. Het was gezellig, zouden we vaker moeten doen.

Dames en Heren van de Raadsheer, tot de volgende keer en succes in de volgende ronde van het Bekertoernooi.

De eerste wedstrijd in de avondcompetitie van het team is op een drama uitgelopen. Goedgemutst en vol zelfvertrouwen begonnen we aan de match tegen een gelijkwaardige tegenstander. Door de problemen die ik op m’n eigen bord had heb ik weinig tijd gehad om naar de overige stellingen te kijken. Ik beperk mij dus tot wat algemene beschouwingen.

Het begon al uitermate treurig. Suus geeft op de 6e zet al een stuk weg. “Dat is me nog nooit gebeurd”. Dit is natuurlijk niet bevoordelijk voor de overige spelers, die gelijk onder mentale druk komen te staan. Dree heeft lange tijd een gelijk opgaande strijd met degelijk spel zoals we gewend zijn. Helaas slaat ook hier het noodlot toe. Hij pakt een vergiftigde pion en verliest een stuk met een familieschaakje “stap 1”. Wat resteert is 3 pionnen tegen 3 pionnen + paard, wat natuurlijk niet te houden is. Nico, die zekerheidje vervangt op bord 4, die op busreis is met een groep bejaarden, doet het veel beter. Vanuit het “oude mannen” zet hij zijn tegenstander vast en harkt het punt binnen. Ikzelve raakte verzeild in een hyperscherpe siciliaan en had de taak te moeten winnen. Helaas gebruikte ik veel te veel tijd om goede zetten te vinden en kwam in hevige tijdnood. Ik probeerde de partij te forceren, maar mijn tegenstander vond de juiste zetten en kreeg groot voordeel. Met 1 seconde op de klok en nog 10 zetten te gaan, in een inmiddels verloren stelling, kon ik nog net bijtijds mijn tegenstander de hand schudden. Veel bedrukte gezichten aan de bar. We dropen maar snel af.

Een bedoefde kappie

A-groep:

Marvin Jacobs-Jacques Smits: 1/2-1/2.

Een Siciliaan in de opening en wat positioneel manouvreren. Na afruil van een aantal stukken kwamen tactische elementen in het spel. Marvin had de beste kansen, maar zwart kon ontsnappen met eeuwig schaak.

Patrick Heijnen-Ted van Eck: 0-1.

Na een ietwat ongebruikelijke opening kreeg Patrick wat tactische problemen, hetgeen na een fout een stuk kostte én de partij.

Marc Naalden-Ben Cartens: 1-0.

Een Budapester gambiet (d4-Pf6, c4-e5). Het doel is aanval en bij deze opening is elk pionnen-eindspel gewonnen voor wit, maar Ben ging al eerder in de fout.

B-groep:

Jan den Hertog-Rob Verbeek: 0-1.

Jan schaakte onder zijn nivo en zocht te snel de aanval, voordat de meeste stukken waren ontwikkeld. Rob was erop gebrand om te winnen, had dit seizoen al 2 keer verloren van Jan. Bij zet 10 parkeerde Jan zijn dame op a6, met een paard van zwart op b4 is dat geen goed teken. Natuurlijk gaf Jan niet op. En Rob begon aan het feestmaal, vrat wat pionnetjes op, daarna 3 lichte stukken en gaf daarna ook nog schaak, wat weer een witte toren kostte. Toen hield Jan het voor gezien.

Joey Wattimena-Pierre Bol: 1/2-1/2.

Zwart komt goed uit de opening, wit verliest al snel een pion. Wit maakt nog meer fouten en zwart krijgt een zeer dreigende stelling. Er wordt heel veel afgeruild en wit dreigt zelfs met mat achter de paaltjes. Maar uiteindelijk krijgt wit eeuwig schaak aan den broek en komt goed weg met remise.

Pieter de Nijs-Hans Ravestein: 0-1.

Na 2 uur knokken om een prima stelling te krijgen met een muur vol haaietanden, waardoor Hans 3 stukken amper kon bewegen, was de druk er voor Pieter af en, going in for the kill, ging hij eens 2 drankjes halen, nam een flinke slok, keek op het bord en zag onnadenkend, dat hij nog even een vooruitgeschoven pionnetje moest slaan met zijn dame, en boem, daar doemde opeens een gedekte zwarte toren op, die zich genadeloos voor de dame posteerde, die in het verlengde van wit’s koning stond. De dame in de blote kont, aan de toren overgeleverd, over en uit. Proost, Pieter, zei Hans. En om half 11 zaten we aan de bar.

Bart van Oosterhout-Christ de Veth: 1-0.

Licht voordeel voor wit in de opening, maar Christ kwam steeds beter te staan. Wit deed veel nutteloze zetten, zag ook een penning over het hoofd en won zwart een stuk voor 2 pionnen. Helaas zag zwart in het eindspel een mat met twee gekoppelde torens over het hoofd. Bart vindt, dat hij onverdiend heeft gewonnen, maar ja, that’s chess. Zie vorige partij !

RSG heeft de eerste ronde van de externe zaterdag competite goede zaken gedaan. EGS 2 werd met 6-2 aan de kant gezet maar daar zag het na een paar uur spelen niet naar uit. Ted stond redelijk, Arco en Nico stonden allebei beter, Hans wint een pion, Ben stond straal verloren en van de rest van de borden viel weinig te zeggen.

Dan valt er een beslissing Pieter wint. Het eerste volle punt van het RSG in de zaterdag competitie. Chapeau. Dan volgt een mooie overwinning van Arco. Let op de slotzet.

Christ wint ook en de tussenstand is 3-0. Dit werd luid omgeroepen en was het signaal voor de rest van het team om het gas erop te doen. Ondertussen is Ben bezig met een Houdini truc, vanuit totaal verloren stelling de partij winnen. Hij wilde wel kwijt dat hij op het punt van opgeven gestaan heeft maar bedacht zich dat daar nog nooit een partij mee gewonnen was dus speelde hij door. Won een stuk terug door kort te rocheren met Schaak!! Wij danken Bennus dat wij van dit glorieuze moment getuigen mochten zijn. De tegenstander wankelde door deze “brute force” en gaf later totaal gebroken op.

Hans zet zijn tegenstander mat en Ted fopte zichzelf, dacht een pion te winnen, en liet daardoor mat in 1 toe. Rob speelde zijn eigen spel verloor een paar pionnen, won er later weer een terug, maar moest toch zijn meerdere erkennen in de tegenstander en verloor.

Tussenstand 5 – 2. Nico is dan nog bezig de tegenstander van het bord te duwen en wint. Eindstand RSG – EGS 2 6-2. Heren de teamleider is tevreden, weliswaar nog niet over het vertoonde spel in de breedte, maar wel over de inzet en de sfeer.

4 november spelen we uit tegen Nuenen 2 die hebben ook met 6-2 gewonnen van Staunton 2, maar wij komen met de “Suus” en de “Johan”.